La Muerte: "We zijn een oude auto met een nieuwe motor"

Foto: Danny Willems

La Muerte: "We zijn een oude auto met een nieuwe motor"

Print
Levende muziekgeschiedenis, zaterdag in de AB: het legendarische La Muerte speelt er een reünieconcert. Alhoewel, reünie? "Dit is La Muerte 2.0", zegt gitarist Dee-J. "Wie enkel voor nostalgie komt, zal teleurgesteld zijn."

Het Brusselse La Muerte ontstond zo'n dertig jaar geleden, als "de missing link tussen Dali en The Stooges", zoals Dee-J het uitdrukt. Een groep die moeilijk in een hokje te plaatsen was. Invloeden waren - naast The Stooges - onder meer The Birthday Party en Motörhead, maar ook land- en tijdgenoten als The Neon Judgement en Front 242. Alternatieve heavy metal, misschien kunnen we zo nog het best het geluid van La Muerte omschrijven. "Voor de metalfans waren we niet metal genoeg, voor de punkfans niet punk genoeg", aldus Dee-J. "Dat was zeker een nadeel, want veel mensen houden niet van iets wat ze moeilijk kunnen plaatsen. We deden eigenlijk gewoon waar we zin in hadden. De beste omschrijving van onze muziek is dan misschien ook gewoon egomuziek. Het hoofddoel was ons eigen plezier. Toen we onze eerste plaat maakten, dachten we: misschien kunnen we hier enkele maanden mee toeren en dan zal het wel stoppen. Maar het heeft een hogere vlucht genomen, met dank vooral aan het buitenland in het algemeen en Groot-Brittannië in het bijzonder."

La Muerte haalde prominente Britse muziekbladen als NME en Melody Maker. "We hebben zowat heel Europa afgereisd. We waren sowieso populairder in het buitenland dan hier. Niet vergeten dat de grote Belgische festivals toen amper lokale bands boekten. Tegenwoordig hebben Werchter en Pukkelpop geregeld Belgische headliners of hoofdpodiumacts."

"Na tien jaar zijn we gestopt, omdat we moe waren. Tien jaar lang draaide alles rond La Muerte, het was een intensieve, uitputtende manier van leven, en dat eiste uiteindelijk zijn tol. We hadden ook het gevoel dat we alles hadden gedaan wat we konden doen met La Muerte."

"Ik ben daarna vooral gaan werken als producer en livemixer. Veregelijk het met een ex-voetballer: die wordt ofwel cafébaas, ofwel trainer. Ik ben trainer geworden, door andere bands te gaan begeleiden. Ik heb ook een tijdje een eigen platenlabel gehad. In 1997 hebben we met La Muerte een reünieconcert gegeven op Dour: een fantastische ervaring. Maar toen we dat twee jaar later nog eens wilden overdoen op Rock Ternat, liep alles mis wat er maar mis kon lopen. Dat was een bijzonder onaangename ervaring."

"De repetities waren al niet leuk, en het optreden zelf was een regelrechte ramp: bij aankomst was mijn versterker spoorloos, tijdens het eerste nummer ging een snaar kapot, mijn tweede gitaar was slecht gestemd, tijdens de eerste vier nummers leek het geluid nergens op... Het was ons Spinal Tap-moment. Sindsdien wou ik niets meer met La Muerte te maken hebben. Tot zanger Marc mij onlangs contacteerde: een vriendin van hem opende een kunstenruimte in Gent en had gevraagd of hij met La Muerte een drietal nummers wilde brengen. Dit voorstel interesseerde me wel, omdat het geen reünie was, maar een La Muerte 2.0, met een nieuwe line-up."

"Naast de kern van het oude La Muerte, Marc en ik, hebben we drie nieuwe muzikanten, onder wie Tino van Channel Zero. Toen we begonnen te repeteren was ik meteen overtuigd: we klinken zwaarder dan ooit, ook al omdat we nu een tweede gitarist hebben. We zijn een oude auto met een nieuwe motor, waardoor we tegen 200 per uur gaan. Dat maakt het interessant voor mij: het is geen nostalgietrip, het is geen veilige gok. Het is een nieuwe La Muerte. De AB hoorde van onze repetities, en contacteerde ons, en voilà: nu spelen we niet enkel een drietal nummers voor een beperkt publiek in Gent, maar ook een volledige set in Brussel. Voor oude en jonge fans, hoop ik."

"En daarna? Dat zullen we wel zien. Ik sluit niet uit dat we op enkele festivals zullen opduiken. Maar eerst de AB overleven (lacht)."

La Muerte speelt op zaterdag 7 maart in de Ancienne Belgique in Brussel. Er zijn nog tickets.

MEEST RECENT