© AP

1 / 2
thumbnail: null
thumbnail: null

Drama voor Europa, tragedie in Athene

De ministers van Financiën van de Eurogroep hebben gisteravond op de valreep een akkoord bereikt over verdere noodhulp voor Griekenland. Of daarmee alle problemen van de baan zijn, is echter zeer de vraag.

Paul Geudens

De voorbije weken is er volop sprake geweest over een Grexit, een exit van Griekenland uit de eurozone. “Zouden we die lastige, koppige Grieken niet beter aan de deur zetten?”

In Duitsland werd de mogelijkheid al eerder geopperd. Maar nu worden ook andere EU-lidstaten strenger. België, Nederland, Finland, Oostenrijk, de Baltische Staten, Portugal, allemaal vinden ze dat de Grieken moeten kiezen: willen ze verder gebruikmaken van de Europese miljarden, dan moeten ze akkoord gaan met de daaraan verbonden voorwaarden.

En dan moeten de Griekse ministers dezelfde taal spreken in Athene en in Brussel. Hetgeen nu niet het geval is. De radicaal linkse Syriza-leiders vertellen over de geplande hervormingen in het nationaal parlement nog altijd een ander verhaal dan op Europese vergaderingen.

Veel EU-landen hebben het gehad met Griekenland. Ze verwachten meer medewerking van premier Tsipras. Indien hij na het akkoord van vrijdagavond opnieuw gaat schipperen met de beloofde hervormingen, is een Grexit dichtbij. Een doemscenario waar niemand beter van wordt.

Griekenland uit de eurozone droppen zou de geloofwaardigheid van het Europees monetair systeem een flinke knauw geven. “Samen uit, samen thuis”, was lange tijd de boodschap. “We laten niemand vallen.”

Met een Griekse exit zou worden bewezen dat de Unie in feite geen oninneembare vesting is, maar een kaas met gaten. Binnen Europa en in de rest van de wereld zou dat voor financieel-economische schokgolven kunnen zorgen.

De euro zou wellicht (verder) in waarde dalen en de rente voor overheidsobligaties zou voor meerdere landen gevoelig kunnen stijgen. We denken dan in de eerste plaats aan Portugal, Spanje, Italië en Ierland. Met het Griekse precedent zouden er stemmen kunnen opgaan om ook die staten dan maar los te laten.

Vraag daarbij is dan hoe die hun schulden ooit kunnen terugbetalen. Voor Griekenland alléén heeft België zich verbonden voor 7 miljard euro. Geld dat we wellicht onherroepelijk kwijt zijn mocht Athene weer op eigen benen komen te staan.

Maar de zwaarste gevolgen van een Grexit zouden voor de Grieken zijn. Het land is dan meteen bankroet.

De staatskas is leeg. Hoe zou de regering haar ambtenaren en sociale uitkeringen kunnen betalen? Infrastructuurwerken uitvoeren? De drachme zou – zwaar gedevalueerd - in de plaats komen van de euro. Misschien goed nieuws voor Griekse exportbedrijven, maar slecht nieuws voor de import, de energiebevoorrading, de afbetaling van buitenlandse schulden. Er zouden veel ondernemingen failliet gaan, de werkloosheid zou verder stijgen. Grieken zouden massaal geld afhalen bij de banken die onvoldoende reserves hebben om aan de vraag te voldoen. Er zou paniek uitbreken.

Conclusie: een Grexit zou een drama zijn voor Europa, maar een tragedie voor de Grieken.

Door Paul Geudens