Rechtse regeringen mogen ook sociaal zijn

Print
De regering gaat ervan uit dat werklozen geen zieke kinderen (mogen) hebben. Dat kunnen we besluiten uit een nieuwe besparingsmaatregel.

Tot vorig jaar konden werklozen die aan mantelzorg deden tijdelijk een vrijstelling krijgen om actief op zoek te gaan naar een job. Ze waren dan niet “werkzoekend” en kregen geen werkloosheidsvergoeding, maar een veel lagere uitkering van 210 à 260 euro per maand. Het typische voorbeeld is dat van vrouwen – in het overgrote deel van de 6000 vrijgestelden waren het inderdaad vrouwen – die de zorg voor zwaar zorgbehoevende kinderen op zich namen. 


Dat is in niet weinig gevallen een volle dagtaak. Maar die gunstmaatregel wordt nu dus ingetrokken. De regering hoopt er dit jaar 6 miljoen en volgend jaar 12 miljoen euro mee te besparen. Voor wie werkt blijft deze vorm van loopbaanonderbreking nog wél bestaan voor sociale of familiale redenen. Het gaat dan om tijdskrediet of thematisch verlof. De 260 euro die de werkloze mantelzorgers tot vorig jaar kregen waren op zich natuurlijk niet genoeg om van te leven, maar ze hielpen en de regeling zorgde voor een sociaal vangnet. Zo werden de pensioenrechten voort opgebouwd en kon men na het familiaal verlof weer onmiddellijk aanspraak maken op een werkloosheidsvergoeding. 


Daar is nu een einde aan gekomen.Werklozen moeten ononderbroken beschikbaar zijn voor de arbeidsmarkt, zo niet volgt een schorsing. Daar moeten we ons vragen bij stellen. 

De regering-Michel heeft een centrumrechts profiel. Daar is niets mis mee. De Zweedse coalitie mag daar gerust voor uitkomen. 
Zij heeft een democratische grondslag voor haar programma. Ruim driekwart van de Vlamingen heeft voor centrumrechtse partijen gestemd. Het is dus logisch dat er een en ander veranderde na een periode waarin de socialisten 25 jaar het land mee bestuurden. Dat er nu meer gebeurt om de loonlasten van de ondernemingen te verlagen is logisch, dat er nu strenger wordt opgetreden tegen werklozen die zich proberen te nestelen in de hangmat van de sociale zekerheid is begrijpelijk, en in veel gevallen zelfs toe te juichen. Wie kán werken moet moeite doen om een job te vinden. 


Maar om werkloze moeders van zieke kinderen te beschouwen als “werkonwillig”, dat gaat wel heel ver. Te ver. Zeker ook omdat ze gediscrimineerd worden ten opzichte van werkende ouders. En Vlaams minister Jo Vandeurzen ondertussen maar pleiten voor meer familiale ondersteuning... 


Dat mantelzorg tijdelijk moet zijn, en dat er moet worden gecontroleerd of zorgverlening inderdaad wel de échte reden is voor de vrijstelling, dat is evident. Maar er moet een systeem denkbaar zijn dat een warme, solidaire samenleving ondersteunt én tegelijkertijd de werklozen actief aanspoort om een job te zoeken. Een rechtse regering moet niet noodzakelijk een harde, gevoelloze regering zijn. Ik vraag me trouwens af of er met deze maatregel besparingen mogelijk zijn. Zieke kinderen naar een instelling brengen kost veel meer dan een thuisblijvende moeder. Om van de hogere risico’s op fraude nog te zwijgen. 
 

Nu in het nieuws