Het monster Uplace

Print

Heeft de Vlaamse regering na Oosterweel opnieuw een monster losgelaten op Vlaanderen? Afgaand op de vele negatieve reacties op de goedkeuring van het shoppingcenter Uplace in Machelen lijkt het er wel op. Minister voor Mobiliteit Ben Weyts (N-VA) reageerde dit weekend als een getergde leeuw en stuurde alle criticasters de laan uit. Op de eerste plaats de socialisten met op kop de burgemeesters Louis Tobback van Leuven en Hans Bonte van Vilvoorde, die de weerslag op de leefbaarheid van hun gemeente vrezen. Net zoals in vele andere dossiers zijn socialisten een makkelijke prooi voor een N-VA-minister, want ze beslisten mee over de eerste goedkeuringen in dit dossier.

Een voor deze regering veel moeilijker te pareren kritiek komt van Unizo-gedelegeerd bestuurder Karel Van Eetvelt. Hij en zijn organisatie waren voor, tijdens en na de verkiezingen ware steunpilaren voor de nieuwe coalitie. Van Eetvelt steekt nu zijn diepe ontgoocheling over Uplace niet onder stoelen of banken. De kleinere gemeenten in een wijde straal rond het project moeten het ergste vrezen voor hun plaatselijke middenstand, zo argumenteert hij. Een stad als Antwerpen heeft met veel moeite het Wijnegem Shoppingcenter kunnen verteren, maar dat komt omdat een grote stad andere aantrekkingspolen heeft. Veel groter was de ravage in het centrum van Sint-Niklaas toen daar een shoppingcenter werd neergepoot aan de rand.

Ben Weyts veegt deze redeneringen met gespierde taal van tafel, evenals alle andere bezwaren. De essentie van zijn pleidooi komt hier op neer: mobiliteitsproblemen, fijn stof, allemaal larie als het om het creëren van jobs gaat. Een rechtlijnige redenering, helemaal in lijn met wat zowel de Vlaamse als de federale regering als stelregel aanhouden: de cijfers tellen. De discussies gaan al maanden om niks anders dan index, bezuinigen, taksen, btw, groeicijfers, nationale bank, fraude, meer of minder jobs, uitkeringen, en ga zo maar door. Kortom, geld en economie. Alle andere besognes, die nochtans ook een deel uitmaken van het welzijn van de burgers, komen nauwelijks aan bod. Welzijn, milieu, gezondheid, gezin, cultuur, allemaal de moeite niet meer waard om politiek mee bezig te zijn, zo lijkt het wel.

Het is een gevaarlijk pad, want zeker in deze onzekere en onveilige tijden verlangt een burger ook wel een warm gebaar van de politieke bestuurders. Er komt een einde aan het enthousiasme van de kiezer als hij elke dag om de oren wordt geslagen met cijfers en economische discussies, die meestal boven zijn hoofd worden gevoerd. De CD&V, de partij die zo graag het imago van een warm deken uitstraalt, voelt elke dag het klimaat rondom de partij verkillen. Vandaar dat in het weekend voor het eerst de suggestie kwam om het wat kalmer aan te doen met bezuinigingen in de Vlaamse regering. Dat uitgerekend Joke Schauvliege met dit pleidooi vooruit werd gestuurd, kan toeval zijn. Of was het een poging om de aandacht af te leiden van het Uplace-dossier, waarvan ze een van de pleitbezorgers is? Een poging die dan alleszins bij Karel Van Eetvelt, toch een telg uit een roemruchte CD&V-familie, op een koude steen is gevallen.

Door Rudy Collier

Nu in het nieuws