Geen gewonnen spel voor John Crombez

Bruno Tobback is kandidaat om zichzelf op te volgen als partijvoorzitter van de sp.a. Een verrassing is dat niet. De vraag van de voorbije weken was niet of hij het zou doen, maar wel wanneer hij het zou aankondigen.

Paul Geudens

Zaterdag nam hij alle onzekerheid weg. Uitgerekend op de dag dat zijn partij haar vernieuwingscongres hield, waarmee de aandacht voor de inhoudelijke discussies en de besluiten van die bijeenkomst voor een groot stuk verwaterde.

Niet iedereen nam hem dat in dank af. “Waarom vandaag?”, werd getwitterd.

Het is symptomatisch voor hoe de socialistische kopstukken deze dagen met elkaar omgaan. Niet als eendrachtige partijgenoten, maar als concurrenten die elkaar proberen vliegen af te vangen en steeds bevreesd zijn voor een mes in de rug.

Zo wist Freya Van den Bossche, een van de leading lady’s van de sp.a en als dusdanig mede belast voor de herstructurering van de partij, vrijdag niets van de beslissing van zoon Tobback. Hij had het niet nodig gevonden haar op de hoogte te brengen van de aankondiging van zijn kandidatuur.

Het blijven eigenaardige jongens en meisjes, die van de sp.a. Niet te verwonderen dat de partij een puinhoop is.

“Ik voel mij verplicht te geloven dat het dieptepunt is bereikt”, zo liet Freya Van den Bossche zaterdag nog optekenen.

Het is nog maar de vraag of haar hoop gewettigd is. Met John Crombez als challenger en Bruno Tobback als uittredend partijvoorzitter staat de partij voor verscheurende verkiezingen. Het kan een bitse tweestrijd worden, niet alleen tussen de kandidaten, maar ook tussen de partijgeledingen.

Bruno Tobback kwam na de desastreuze verkiezingen van 2014 zwaar onder vuur te liggen. Er gingen stemmen op om onmiddellijk een opvolger te verkiezen. Hij kon die boot afhouden, gelukkig voor hem. Mochten er na de zomer van 2014 voorzittersverkiezingen geweest zijn, dan was hij zonder meer kansloos geweest.

Vandaag liggen de kaarten toch enigszins anders. Niet dat de partij haar tweede adem heeft gevonden, dat zéker niet, maar over de capaciteiten van John Crombez als nieuwe partijvoorzitter rijzen twijfels.

Zeker nu de sp.a de komende vier jaar in de oppositie zit. Dan is een straatvechter als Tobback misschien nog beter geschikt dan een bedaarde economieprofessor.

Bovendien heeft Tobback een punt wanneer hij stelt dat de verkiezingsnederlaag van vorig jaar niet alleen zíjn schuld is. Waar zaten de uittredende socialistische ministers, inzonderheid de Vlaamse? Wat hadden zij de kiezer aan te bieden?

Wat tenslotte ook voor Tobback pleit, is zijn stamboom. Onderschat de invloed van vader Louis niet, en zijn netwerk bij oude kameraden van wie de tentakels nog heel ver reiken. John Crombez heeft nog geen gewonnen spel.

Het is in juni aan de leden om uit te maken wie het meest geschikt is om de partij in handen te nemen. Wie het ook wordt, zijn belangrijkste taak staat nú al vast: de eendracht herstellen. Dat is de eerste voorwaarde om de sp.a weer in de lift te krijgen. In een café waar het alle dagen ruzie is, blijven de klanten weg.