© GVA

Nieuwe zetten op het Antwerpse bord

Ruim twee jaar na het vertrek van Patrick Janssens heeft de top van de sp.a ontdekt dat er een probleem is in de grootste lokale afdeling van de partij. Maandag betuigde Oostendenaar John Crombez, die in juni partijvoorzitter wil worden, zijn steun aan de omstreden Antwerpse fractieleidster Yasmine Kherbache.

Lex Moolenaar

Vervolgens liet huidig voorzitter Bruno Tobback vanuit het partijhoofdkwartier aan de Grasmarkt in Brussel weten dat hij bereid is om te bemiddelen in Antwerpen. Terwijl Tobback al twee jaar achter de feiten aan loopt, lijkt de strategie van Crombez wel heel slim. Door zijn steun aan Kherbache geeft hij aan de Antwerpse sp.a-getrouwen het signaal dat Antwerpen voor hem belangrijk is. Een dubbel signaal zelfs, want als het niet goed zou aflopen met Kherbache, dan heeft Crombez al een plan-B klaar. Hij gaat namelijk in juni naar de voorzittersverkiezingen met een Antwerpse running mate. Stephanie Van Houtven is weliswaar nog geen naam die klinkt als een klok, maar dat zou wel eens snel kunnen veranderen. Op 1 januari 2016 volgt ze namelijk Marij Preneel (Groen) op als districtsvoorzitter in Borgerhout, het enige Antwerpse district waar de N-VA geen vinger in de pap heeft en waar links de plak zwaait. Een mooie plek om je als linkse politica te profileren en om straks het verzet tegen het centrumrechtse stadsbestuur van Bart De Wever te prediken.

Wordt Stephanie Van Houtven de nieuwe hoop voor de Antwerpse sp.a? Het is nog veel te vroeg om daar nu al prognoses over te doen. De partij zal eerst intern een grote schoonmaak in Antwerpen moeten organiseren, haar onderlinge meningsverschillen uitpraten en het eens worden over de koers die in de aanloop naar de volgende lokale verkiezingen in 2018 moet worden ingezet. Die koers heeft overigens lang niet alleen te maken met de rol van Yasmine Kherbache. Het gebrek aan enthousiasme bij haar eventuele opvolgers is een treffende illustratie van de huidige zwakte van de Antwerpse fractie. Niemand staat te trappelen om de leiding over te nemen. De interne verdeeldheid, de huidige almacht van De Wever en de sterke concurrentie van vooral Groen en ook de PVDA maken van het leiderschap van de sp.a bepaald geen cadeau. Uit de resultaten van de enquête van het voorbije weekend bleek al dat Groen verder knabbelt aan het electoraat van de socialisten. Daartegen zal de sp.a snel een efficiënte strategie moeten ontwikkelen.

Maar sinds maandag is in elk geval duidelijk dat Antwerpen - voor de zoveelste keer - opnieuw een belangrijk slagveld wordt. Ditmaal niet voor federale, Vlaamse of lokale verkiezingen, maar wel voor voorzittersverkiezingen. Het blijft ons een raadsel waarom de sp.a die pas in juni organiseert. Welk belang heeft de partij erbij om nog een klein half jaar te blijven zwalpen op de golven van de interne verdeeldheid?

Vanaf het moment dat de positie van Bruno Tobback vorige zomer zwaar ter discussie kwam te staan, koos de meerderheid van de Antwerpse sp.a-afdeling de zijde van uitdager John Crombez. Die heeft nu een slimme zet op het schaakbord gezet. We zijn benieuwd hoe de verschillende generaties van de Antwerpse coryfeeën nu gaan reageren. Misschien geeft dit wel de impulsen die de partij twee jaar geleden al nodig had.