Wat kunnen koning en premier in Davos doen?

Paul Geudens Foto: GvA

Wat kunnen koning en premier in Davos doen?

Print
De groten der aarden verzamelen deze dagen in het Zwitserse Davos.Wereldleiders, worden ze gemeenzaam geheten. Ze zijn van allerlei slag. Politici, bankiers, CEO’s, wetenschappers, ngo’s, gekroonde hoofden, onder wie koning Filipdie gisteren is toegekomen in het gezelschap van eerste minister Charles Michel.

Davos is in de loop der tijden een mythe geworden. Sinds in 1971 het eerste World Economic Forum er werd gehouden, is de stad uitgegroeid tot hét symbool van debatten over de economische, ecologische en financiële toestand van de wereld. Kleinschalig en elitair begonnen, heeft het ondertussen veel weg van een massabijeenkomst. Officieel zijn er 2500 deelnemers, in werkelijkheid zijn dat er vele keren meer.

Daar heeft het netwerken alles mee te maken. De aanwezigen zijn veel meer geïnteresseerd in de – informele – ontbijtvergaderingen, lunches en diners dan in de officiële vergaderzalen waar geleerde mensen voordrachten geven en discussiëren over de toekomst van onze blauwe planeet. Bedrijven betalen bakken geld om erbij te mogen zijn. Voor 600.000 euro mogen ze 5 deelnemers afvaardigen, exclusief de verblijfskosten wel te verstaan. En elk jaar worden er kandidaten geweigerd.

Vanwaar dat succes? In kortetermijnvoorspellingen kan Davos niet het beste palmares voorleggen. Het schoolvoorbeeld is de financiële crisis die in 2008 uitbrak. Op het World Economic Forum van enkele maanden voordien repte geen enkele spreker daarover. Niemand zag het wereldwijd debacle toen aankomen.

Van Grote ondernemers en dito bankiers hadden we toch wel iets meer aan profetische gaven en waarschuwingen mogen verwachten, niet? Neen, dus. Dat gebrek aan alertheid heeft de reputatie van de bijeenkomst niet geschaad. Integendeel. Davos is in de eerste plaats een media-event van veel navelstaarders geworden. Zien en gezien worden in voornaam gezelschap, daar komt het de jongste jaren op aan. Mensen en bedrijven die zichzelf belangrijk vinden, willen het op hun cv. Mensen die belangrijk zíjn, hebben er geen moeite mee om de uitnodiging af te slaan.

Zo is Barack Obama er dit jaar niet bij. Hij vindt de toestand van de Verenigde Staten belangrijker dan de toestand van de wereld. Wie kan hem ongelijk geven? Mario Draghi, de voorzitter van de Europese Centrale Bank, is er evenmin. Terwijl de toekomst van de eurozone toch voor cruciale dagen staat met de verkiezingen in Griekenland volgende zondag? Onder hun beiden betekenen zij wellicht meer voor de wereldeconomie dan 90 procent van alle Davos-deelnemers samen.

Gaat het dan alleen om de show? Het zou maar erg zijn. Belgische politici en bedrijfsleiders hopen er contacten te leggen met nieuwe buitenlandse investeerders en klanten. Al kan men daar in het geval van premier Charles Michel wel ernstige vragen bij stellen.

Wat zou een multinational kunnen overhalen om naar België te komen? Een sjiek etentje met een koning als tafelgenoot, of een stabiel sociaal en economisch klimaat met goede logistieke mogelijkheden en loonkosten die minstens concurrentieel zijn met die van elders? De vraag stellen is ze beantwoorden.

.

Nu in het nieuws