© GvA

Elk nadeel heb zijn voordeel...

Johan Van Overtveldt is tevreden met het rapport van de Europese Commissie over de ontwerpbegroting die België indiende. Ons land komt immers niet in een tuchtprocedure terecht.

Paul Geudens

Dat zou inderdaad helemaal een ramp zijn geweest. België heeft pas sedert juni van dit jaar het strafbankje mogen verlaten. Nu al opnieuw onder voogdij komen te staan zou ons helemaal naar de Europese ziekenzaal hebben verwezen.

Dat we daar aan ontsnappen betekent niet dat we een goed rapport kregen. Laat ons niet rond de pot draaien: we zijn bij de slechtste leerlingen van de klas. En mocht het de oude Europese Commissie zijn geweest – met Ollie Rehn - die de punten uitdeelde, dan zouden we wellicht ronduit gebuisd zijn geweest. De pas geïnstalleerde commissarissen zijn nog in hun wittebroodsweken en hebben daarom wellicht enige clementie aan de dag gelegd.

Voor zeven landen ziet de Commissie kansen op ontsporing van de begroting 2015. Maar slechts drie krijgen een ultimatum aangesmeerd: Italië, Frankrijk en België. Dat houdt in dat we in maart van volgend jaar een tweede zit aan ons broek hebben. De regering moet dan aantonen dat ze wel degelijk voldoende maatregelen neemt én uitvoert om aan de Europese regels te voldoen.

De Commissie heeft het vooral moeilijk met een onvoldoende afbouw van het begrotingstekort, met de hoge openbare schuld, en de hoge loonkosten. De huidige regering treft weinig schuld voor die fenomenen. In 50 dagen kun je niet rechtzetten wat vele jaren is fout gelopen. Al mogen drie van de vier partijen uit de Zweedse coalitie zich wel eens achter de oren krabben. Zij maakten deel uit van de vorige regering(en) en zijn dus op z’n minst mee verantwoordelijk.

Maar kom, met de zwartepiet naar elkaar door te spelen komen we geen stap verder. Het komt er nu - na de volgende begrotingscontrole - op aan een nieuw, geloofwaardig werkstuk af te leveren bij Europa. Dat wordt een heel moeilijke en dure oefening, maar het moét, willen we boetes en andere strafmaatregelen vermijden.

Er zit ook een een keerzijde aan de zware Europese druk. De regering heeft nu een paraplu voor een streng begrotingsbeleid en, wie weet, zelfs een excuus om een vermogenswinstbelasting door te voeren. Zoals Johan Cruijff al zei: “elk nadeel heb zijn voordeel”.