© GVA

Nieuwe premier moet zich nú bekendmaken

Kris Peeters is geen kandidaat-eerste minister. Hij heeft dat gisteren nog eens herhaald bij aanvang van het formatieoverleg tussen de Zweedse partijen. Terloops vraagt hij aan de liberale formaties om eindelijk iemand naar voren te schuiven voor de job.

Paul Geudens

Dat Peeters zo uitdrukkelijk in het openbaar MR en Open Vld opjaagt, is merkwaardig. Normaal worden dergelijke delicate zaken binnenskamers besproken. Waarom doe hij dat dan?

CD&V kreeg de voorbije dagen nogal wat kritiek te slikken omdat de partij het premierschap had ‘verkwanseld’ voor een zogeheten flutportefeuille bij de Europese commissie. Dat moet Kris Peeters extra pijn doen. Hij was de gedoodverfde favoriet voor de post van eerste minister, maar offerde zich op voor Marianne Thyssen. Heeft hij daar ondertussen spijt van en werkt hij zijn teleurstelling uit op de toekomstige coalitiepartners? Daagt hij hen daarom publiek uit, handig inspelend op de vele speculaties?

Er wordt de jongste dagen zo veel over Maggie De Block gepraat - ook in Wallonië - dat Charles Michel er een punthoofd van krijgt. Begint hij langzamerhand te twijfelen? Is het voor zijn partij en zijn persoon wel aangewezen om ‘de zestien’ op te eisen?

Hoogstwaarschijnlijk zal Charles Michel het uiteindelijk toch wel worden. Maar we begrijpen - los van de politieke steekspelletjes - de andere partijen wanneer ze vragen dat er nu vlug duidelijkheid komt over de kwestie.

Het is hoogst uitzonderlijk dat de regeringsonderhandelingen worden geleid door twee politici. Normaal is dat één formateur die later eerste minister wordt. Hij - of zij - is de figuur die het regeerakkoord in de gewenste richting stuurt. De toekomstige premier is er de bezieler en de architect van, en hij moet later waken over de uitvoering. Daarom moet hij alle details kennen, alle afspraken, formeel én informeel. Een premier in spe is méér dan een formateur.

Daarom zou het logisch zijn dat de toekomstige eerste minister zich nú zou bekendmaken. Hij - of zij - moet zich smijten. Dan weet iedere partij waar ze aan toe is en kunnen de zaken vooruitgaan. Het wordt tijd. Tenslotte zitten we al ruim honderd dagen na de verkiezingen…

Door Paul Geudens

MEER OVER Ons standpunt