22 jaar en gedoemd tot het rusthuis

Tars Peeters (22) uit Kontich Foto: rr

22 jaar en gedoemd tot het rusthuis

Print
Kontich -

In Vlaanderen wonen 1380 mensen tussen 18 en 65 jaar samen met bejaarden in een rusthuis. Het gaat vooral om patiënten met een niet aangeboren hersenletsel die eigenlijk in de gehandicaptenzorg thuishoren maar daar geen plaats vinden.

De 22-jarige Tars Peeters uit Kontich woont al een paar jaar in een rusthuis. Hij was in september 2010 net begonnen met zijn studie aan de bekende hotelschool Ter Duinen in Koksijde toen hij zwaargewond raakte bij een autocrash in Oostduinkerke.

Hij ging in coma en is vier jaar later een locked-in patiënt: hij beseft heel goed wat er rond hem gebeurt maar hij kan zich niet uiten. Enkel met zijn ogen kan hij reageren op gesloten vragen - knipperen is ja, wenkbrauwen optrekken is nee. “Maar geregeld ventileert hij ook zijn frustratie”, zegt zijn mama Nelleke Koeners (47). “Hij gaat dan transpireren en maakt spastische bewegingen. Dat hij in een rusthuis moet wonen, went nooit.”

Tars heeft een kamer in een speciale afdeling van De Mick in Brasschaat, maar die afdeling van vijf ‘NAH-bedden’ bevindt zich wel in het rusthuis.

“Tars woont tussen de bejaarden”, zegt Nelleke. “Hij krijgt daar wel de klok rond de nodige verzorging en de verpleging doet enorm haar best maar meer bieden kan men daar niet. Tars is ‘uitbehandeld’. En dus laten we zelf elke dag een kinesist en een logopedist komen om met Tars te oefenen. Want wat houdt kinesitherapie voor de oudjes van het rusthuis in? De gang op en neer wandelen en wat op een hometrainer fietsen. Voor veel meer dan een kwartiertje per dag heeft men geen tijd. En wij willen Tars niet op die manier afschrijven.”

Lees dit weekend meer in Gazet van Antwerpen

.

Nu in het nieuws