© Cia Jansen

Vers van de platenpers: Judas Priest, Septicflesh en Belphegor

Uit de nieuwe releases van de afgelopen maand pikten we 3 albums: ‘Redeemer Of Souls’ van Judas Priest, ‘Titan’ van Septicflesh en ‘Conjuring The Dead’ van Belphegor.

Tom De Smet

Wat een sof is de nieuwe Judas Priest. Nochtans is het songmateriaal op dit alweer achttiende studioalbum van Halford en co niet eens slecht. Oké, klassiekers zoals ‘Breaking The Law’ en ‘Painkiller’ staan er niet op deze plaat, maar nummers als ‘March Of The Damned’ en ‘Crossfire’ grooven lekker en herbergen sterk gitaarwerk van het nieuwe duo Tipton-Faulkner. Maar wat is de productie rampzalig! De plaat klinkt alsof ze van a tot z is opgenomen in een natte kartonnen doos. Boosdoeners: Glenn Tipton en Mike Exeter. Doodjammer, want het songmateriaal, het knappe artwork en vooral de legendarische band die Judas Priest is, verdient beter, veel beter (55/100).

Wat een verschil met de nieuwe Septicflesh, dat alweer op een topproductie kan rekenen. Gelukkig maar, want de unieke mix van black, death en klassieke muziek waar deze Griekse band voor staat kan enkel maar tot zijn recht komen in een verzorgde, afgewogen productie. Op ‘Titan’ zetten zanger Seth Siro Anton en de zijnen hun zegereeks gewoon voort. Waren ‘Communion’ (2008) en ‘The Great Mass’ (2011) al absolute topplaten, dan doet dit ‘Titan’ er nog een schepje bovenop. Dit is de perfecte symbiose tussen extreme metal en klassieke muziek: heavy riffs, grunts en blastbeats versmelten moeiteloos met koorzang en het symfonische orkest. Eigenlijk zou deze muziek een eigen naam moeten krijgen. Extreme classical metal? Gemakkelijke muziek is dit niet, maar wie er zich in wil verdiepen, zal het zich niet beklagen. Dat deze Griekse band nog altijd niet bekend is bij een groot metalpubliek, is een regelrechte schande (95/100).

Van de nieuwe Septicflesh naar de nieuwe Belphegor is maar een kleine stap, al is het maar dat ook hier het artwork verzorgd werd door Seth Siro Anton. Net als het Griekenland van Anton heeft Oostenrijk niet bepaald de reputatie een bloeiende metalscene te hebben, maar net als Septicflesh heeft het Weense Belphegor intussen een sterk oeuvre opgebouwd, met ‘Conjuring The Dead’ als nieuw wapenfeit. De plaat is moeilijk tot stand gekomen, door de gezondheidsperikelen van frontman Helmuth, die zo’n vier jaar geleden een gevaarlijke infectie opliep tijdens een tournee in Latijns-Amerika. Het herstel vergde veel tijd, maar nu staan Helmuth en zijn band er weer helemaal, getuige ‘Conjuring The Dead’, dat als vanouds giert en brult maar ook af en toe de voet van het gaspedaal neemt, en zo de aandacht weet vast te houden. Met deze plaat vindt Belphegor aansluiting bij het black/death-koppeloton van Watain, Behemoth en Septicflesh (85/100).

MEER OVER Metal Maniac

Nu in het nieuws