© GOEDEFROIT MUSIC

© GOEDEFROIT MUSIC

1 / 2

Straffe soloslim voor Neil Young

Neil Young verkocht de vijfde dag van de Lokerse Feesten in een mum van een tijd uit. Ruim 17.000 muziekliefhebbers vochten om een vierkante centimeter op het volgepakte festivalplein.

Stefan LAENEN

“Het solomoment is het mooiste”, moet Young gedacht hebben. De 68-jarige Canadees en zijn losse vaste begeleidingsband Crazy Horse trakteerden Lokeren op lang uitgesponnen solo’s. Al genoten muziekliefhebbers, en nee dat waren niet louter vijftigplussers maar ook opvallend veel jongeren, duidelijk van deze Young pur sang.

Young moet deze zomer opnieuw een doktersbriefje voorleggen voor één van zijn Crazy Horses. De handblessure van gitarist Frank Sampedro leidde vorig jaar tot de afgelasting van de hele Europese tournee, waaronder een halte op Pukkelpop. Poncho is er nu wel bij, maar Billy Talbot dan weer niet. De bassist recupereert van een hartkwaal. Collega Rick Rosas neemt daarom de honneurs waar op bas.

Onversneden bluesrock

Openingsnummer Down By The River raakt meteen doel. Ondanks een solo van om en bij de twintig minuten(!). Young begint om 22.08 aan zijn setje. Het tweede nummer Powderfinger volgt om 22.32u en om 22.45u start Standing in The Light Love, dat tien minuten later strandt in een eerste meezingmomentje. Drie kwartier dus, voor drie songs. Mooie liedjes, duren soms best lang.

Des te korter van stof bleek The Loner in zijn bindteksten. “Een goedenavond Lokeren”, kon er niet af. Tijdens Living With War kwam er wel een synthesizer uit de lucht. Maar veel gekker werd het niet. Via Days That Used to Be, Living With War, Love To Burn en Name of Love slingert ome Neil naar de intimistische Dylan-cover Blowin’ in the Wind. Compleet met obligate mondharmonica. Crazy Horse kon ondertussen in de coulissen op adem komen, want jonge veulens die over het podium galopperen is deze kudde al lang niet meer.

Geen compromissen dus. Daarvoor moet u niet bij jongeheer Young zijn. Voor onversneden bluesrock dan weer wel. Soms stevig rockend in een free world, dan weer akoestisch zoekend naar zijn gouden hart. Veel paardenkracht, zij het niet al te crazy.