“57 jaar is niet het einde, maar een nieuw begin”

Ida de Nijs. Foto: Dirk Vertommen

“57 jaar is niet het einde, maar een nieuw begin”

Print
Heist-op-den-Berg - In Theater Elckerlyc in Antwerpen wordt dinsdag De Loftrompet uitgereikt. Tussen de dertig genomineerde nummers voor 'Beste zangeres' staat ook Ida de Nijs. De vrouw uit Schriek staat er naast grote namen als Dana Winner. “En dat op mijn 57ste”, glundert ze.

”Of ik ook echt kans maak om te winnen? Absoluut niet”, zegt de Nederlandse, die sinds een paar jaar in Schriek woont. Ik ben gewoon heel trots dat ik genomineerd ben. Ik ga natuurlijk wel naar de uitreiking en ik zal hard supporteren voor mijn collega's. Ik ben eerlijk gezegd nog altijd verbaasd, zeg maar met verstomming geslagen, dat ik tot dat lijstje behoor en naast Dana Winner kans maak op een prijs.”

De concurrenten in de categorie 'Beste zangeres' in de verkiezing - georganiseerd door De Vlaamse Podiumartiesten en Ment TV - zijn dan ook niet min. Ze moet opboksen tegen gevestigde waarden als Eva De Roovere, Laura Lynn, Liliane Saint-Pierre, Lindsay, Lisa del Bo en Mira. “Misschien zou een prijs voor opkomend talent meer op z'n plaats zijn voor mij. Al vrees ik dat ik op mijn 57ste ook daar niet echt in zou passen”, knipoogt ze.

Het verhaal van Ida is dan ook opmerkelijk. “Ik ben eigenlijk nog maar net begonnen met zingen. Zeven jaar geleden werd ik verliefd op de beste vriend van mijn ex-man. Mijn leven veranderde compleet. Ik was altijd een volgzaam huisvrouwtje en nu had ik voor mezelf uitgemaakt dat ik mijn dromen zou najagen. Mijn allergrootste droom was om op het podium te staan en te zingen.”

“Vlak na mijn scheiding ging ik soms als uitlaatklep zingen in een karaokebar. Daar werd ik ook voor het eerst gevraagd om voor een goed doel op te treden. Ik was doodzenuwachtig, maar het ging eigenlijk best goed. Ik ben dan beginnen optreden in rokerige kroegen en kleine zaaltjes met een toilet als kleedkamer.”

En toen gebeurde het onwaarschijnlijke. “Mijn droom werd waar. Ik mocht op grotere podia staan en naast bekende schlagerartiesten zingen. Zelf breng ik eerder kleinkunst en luistermuziek, maar dat deerde me niet echt. Ik probeer met mijn muziek een rustpunt te vormen tussen het andere geweld.”

Er volgde een cd, enkele singles en nu dus een nominatie voor De Loftrompet. Ida werkt intussen ook aan een theatershow. 

Lees meer in de zaterdagkrant

MEEST RECENT

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio