Kamercommissie Misbruik: Luysterman had 9 pedofiliezaken in 12 jaar

Kamercommissie Misbruik: Luysterman had 9 pedofiliezaken in 12 jaar

Kamercommissie Misbruik: Luysterman had 9 pedofiliezaken in 12 jaar

Print
Voor de Kamercommissie Seksueel Misbruik in de Kerk getuigde zopas Arthur Luysterman, die twaalf jaar lang bisschop van Gent was. In die tijd kreeg hij negen dossiers binnen over pedofiliezaken in zijn eigen bisdom.

Luysterman ging met pensioen in 2004. Sinds 1996 was hij de bisschop-referent voor seksueel misbruik in de Kerk. En die taak voerde hij nog verder uit tot 2007.

Excuses

De gepensioneerde bisschop begon met zijn diepe medeleven met de slachtoffers uit te drukken. “Ik ben verbijsterd over wat er gebeurd is”, zei hij. Maar op de vraag of hij zich wilde excuseren namens de Kerk antwoordde hij dat dit "een gezamenlijke beslissing van de bisschoppen moest zijn" en "dat men hierover moest nadenken".

Luysterman erkende dat hij in die twaalf jaar als bisschop van Gent negen dossiers binnenkreeg over pedofiliezaken in zijn eigen bisdom. “Zeven daders kwamen voor het gerecht, twee andere niet omdat het slachtoffer dat niet wilde. In alle gevallen werden de daders ofwel vervroegd met pensioen gestuurd, ofwel geïsoleerd in een klooster zodat ze niet meer konden hervallen”, zo vertelde Luysterman.

De bisschop stelde dat hij in zijn hele carrière geen enkele vraag tot schadevergoeding vanwege slachoffers kreeg. “Welke vergoeding in die zeven gevallen die voor het gerecht kwamen is toegekend, weet ik niet. In de twee andere gevallen, vroegen de slachtoffers geen vergoeding.”

De bisschop was sinds 1997 ook “referent” voor pedofiliezaken in de Kerk. Dat betekende dat hij de speciale taak had om deze problematiek op te volgen binnen de bisschoppenconferentie.

Luysterman zegde dat de Belgische Kerk in 1997 een onafhankelijke telefoondienst oprichtte voor alle seksueel misbruik, niet alleen dat van kinderen. “Die kreeg in de eerste drie jaar van haar werking 131 telefoontjes binnen. Ook hier was het advies telkens om eerst naar het gerecht te stappen. Deze telefoondienst werkte volledig onafhankelijk.”

Commissie

In 2000 werd dan de Commissie-Halsberghe opgericht en Luysterman was verantwoordelijk voor de begeleiding ervan. Hij zegde dat de toenmalige minister van Justitie, Marc Verwilghen (VLD), hiermee akkoord ging.

“In 8 jaar tijd kreeg deze Commissie 33 zaken binnen. Niet alle bisschoppen gingen akkoord met de oprichting van de commissie, omdat sommigen geen parallelle justitie wilden."

Luysterman zei dat hij geen lid was van de Commissie-Halsberghe en dat die Commissie volledig onafhankelijk werkte. “Ze stopte omdat Halsberghe haar opdracht te buiten ging: in plaats van adviezen aan de bisschoppen te geven nam Halsberghe beslissingen en deelde die ons mee. Ze bekeek ook alles erg juridisch en te weinig psychologisch en de bisschoppen wilden haar mandaat niet meer verlengen”.

Luysterman zegde dat de slachtoffers drie dingen wilden: “Erkenning als slachtoffer; een straf voor de dader; veiligheid voor andere slachtoffers door ervoor te zorgen dat de dader niet kon recidiveren”.

Op de vraag waarom het zolang duurde eer het misbruik in de Kerk naar buitenkwam, betoogde Luysterman dat “we in de jaren zestig helemaal niet wisten hoeveel schade pedofilie aan de slachtoffers berokkende en al evenmin dat pedofielen altijd zouden blijven hervallen. De bewustwording ging in twee fases: eerst de zaak-Dutroux en daarna de zaak-Vangheluwe”.

Luysterman gaf toe dat hij “op een vergadering was om de hoorzitting in de Kamer voor te bereiden”.

De Commissie moet nu nog Guy Harpigny, de bisschop van Brugge, en Johan Bonny, de bisschop van Antwerpen horen. Zij zijn nu “referent” voor pedofilie in de Kerk.

JDW

.

Nu in het nieuws