Vragen over leiderschap president Fernández na dood Kirchner

Vragen over leiderschap president Fernández na dood Kirchner

Vragen over leiderschap president Fernández na dood Kirchner

Print
Néstor Kirchner, die woensdag op zestigjarige leeftijd aan een hartaanval overleed, kwam in 2003 aan de macht met een magere 22 procent van de stemmen. Maar doordat hij erin slaagde het land uit een zware recessie te halen en het justitieapparaat te moderniseren, kreeg hij zoveel gezag dat hij zijn vrouw en rechterhand, senator Cristina Fernández, in 2007 kon aanduiden als zijn opvolger.

Na Fernández' eedaflegging was Kirchner veel meer dan de man van de president. Hij had een zetel in het parlement, leidde de regeringspartij (Partido Justicialista) en werd zelfs tot secretaris-generaal van Unasur benoemd, de Unie van Zuid-Amerikaanse Staten.

Het gewicht van de voormalige president werd zo groot, dat Fernández in het laatste jaar van haar mandaat voor de enorme uitdaging staat te bewijzen dat de dood van haar man niet het einde van een cyclus betekent en haar regering nog voldoende stabiel is.

Zwaar onderschat

Het leiderschap van Fernández wordt zwaar onderschat, zegt politicoloog Carla Carrizo van de Argentijnse Katholieke Universiteit. Volgens haar staat de institutionele continuïteit niet op het spel en heeft Fernández de kans om een nieuw leiderschap te creëren, een dat ruimer en minder sektarisch is dan dat van Kirchner.

Niettemin merkt ze in de rouwbetuigingen van politici en sociale organisaties "een paternalistische lectuur van wat kan gebeuren." Sommige politieke leiders verklaarden dat Fernández hun steun heeft om door te gaan, andere benadrukten dat Kirchner onvervangbaar is. "Er is een onmisbaar man verdwenen", zei mensenrechtenactiviste Estela de Carlotto, voorzitter van de Vereniging van de Grootmoeders van de Plaza de Mayo, een van de organisaties die bij de regering aanleunt.

Eigen stijl

Advocate Natalia Gherardi, directeur van de vrouwenrechtenorganisatie Equipo Latinoamericano de Justicia y Género, benadrukt dat Fernández al politieke erkenning genoot voordat ze door haar man als diens opvolger was aangesteld. Precies die persoonlijke aanduiding door Kirchner kwam Fernández' legitimiteit niet ten goede, maar ze beschikt over "een eigen machtsbasis en kan zich herstellen."

Gherardi verwacht geen grote veranderingen meer tijdens het laatste jaar van Fernández' mandaat. Andere waarnemers houden daar wel rekening mee. Als Fernández verder kijkt dan de presidentsverkiezingen van oktober 2011, dan zal ze "een eigen stijl" moeten definiëren, zegt Carla Carrizo,"een leiderschap dat de huidige coalitie niet nodig heeft." Daarvoor zal ze nieuwe steun moeten zoeken in het parlement, waar het partijpolitieke landschap zeer versnipperd en tegelijk zeer gepolariseerd is.

Officiële kandidaturen zijn er nog niet voor de presidentsverkiezingen van 2011 maar uit recente opiniepeilingen bleek dat Cristina Fernández en Néstor Kirchner veruit de populairste politici waren, met de steun van meer dan 30 procent van de bevolking, veel meer dan andere potentiële kandidaten.

Marcela Valente

.

Nu in het nieuws