Tewerkstelling in het buitenland

Print
Door de fors toegenomen mobiliteit gebeurt het dat men ooit in het buitenland gaat werken. Een niet onbelangrijke vraag die hierbij rijst, is onder welk sociaalzekerheidsstelsel men dan valt.

Bij een tewerkstelling binnen de Europese Economische Ruimte is dit strikt geregeld door de Verordening 883/2004, die sinds 1 mei 2010 van kracht is.

Basisprincipe

Het basisprincipe hierbij is dat een werknemer valt onder het socialezekerheidsstelsel van het land waar hij zijn arbeidsprestaties verricht, ongeacht zijn nationaliteit of woonplaats.

Op dit basisprincipe zijn drie fundamentele uitzonderingen:

- Indien de werknemer tijdelijk door zijn oorspronkelijke werkgever wordt gedetacheerd naar een ander land om daar voor rekening van deze werkgever te gaan werken, blijft de werknemer onder het socialezekerheidsstelsel van het land van waaruit hij werd uitgezonden. Een dergelijke detachering kan maximaal twee jaar duren.

- Indien een werknemer gelijktijdig in verschillende landen van de Europese Economische Ruimte gaat werken voor verschillende werkgevers, dan is in principe het socialezekerheidsstelsel van toepassing van het land waar hij gelijktijdig werkt en woont. Hierbij dient gepreciseerd te worden dat dit socialezekerheidsstelsel van toepassing zal zijn op z'n volledig loon. Een Belg, die ook in België woont, werkt in België en Nederland, zal onderworpen zijn voor zowel het loon verdiend in België als in Nederland aan de Belgische sociale zekerheid.

Substantieel

Door de nieuwe Verordening wordt wel vereist dat de tewerkstelling in de woonstaat substantieel is, met name minimaal 25% van de totale arbeidstijd. Indien de werknemer in de woonstaat minder dan 25% van z'n arbeidstijd werkt in de woonstaat, dan zal hij onderworpen zijn aan de socialezekerheidswetgeving van het land waar zich de zetel bevindt van de werkgever waar hij voornamelijk werkzaam is. Dit ene sociale zekerheidsstelsel zal opnieuw gelden voor zijn loon verdiend in de verschillende landen.

- Indien iemand gelijktijdig in verschillende landen van de Europese Economisce Ruimte werknemer is en zelfstandige, dan worden alle inkomsten van betrokkene onderworpen aan één sociaalzekerheidsstelsel, namelijk dat van de lidstaat waar hij als werknemer werkt.

Voornoemde regels van de verordening 883/2004 gaan dus onder meer bepalen welke nationale regeling zal gelden ingeval van arbeidsongeval, ziekte, werkeloosheid, pensioen…

Niet bij ontslag

Het dient ten zeerste onderstreept te worden dat deze verordening niet de problematiek regelt van puur arbeidsrechtelijke kwesties - bijvoorbeeld volgens welk recht de ontslagvergoeding moet bepaald worden - bij een dergelijke internationale tewerkstelling.

Filip Tilleman

Advocaat

Tilleman van Hoogenbemt, Antwerpen

.

Nu in het nieuws