Pastoor Lode Peeters gaat met pensioen

Lode Peeters wordt op 30 augustus zeventig jaar. "De hoogste tijd om met pensioen te gaan", redeneert de pastoor van de Lierse parochies Heilig Hart en Sint-Jozef en Bernardus.

cvanrompaey_fr

"De vraag of iemand pastoor wil worden, is meestal het gevolg van een samenloop van verschillende omstandigheden. Bij mij kwam die vraag voor het eerst op toen ik veertien was", herinnert Lode Peeters zich. "Ik was dan al misdienaar en lid van de Chiro. Toch heb ik mijn roeping pas tijdens mijn laatste jaar in het college van Borgerhout bekendgemaakt. Ook mijn ouders had ik hierover eerder niets verteld. Zij schrokken natuurlijk, maar steunden mij onmiddellijk. Mijn moeder was heel blij, maar toch zag ik dat ze zich afvroeg of haar zoon in dat leven wel gelukkig zou zijn."

Na zijn opleiding in het Sint-Jozefseminarie in Mechelen werd Lode Peeters in 1963 onderpastoor in Hoboken. Zeven jaar later verhuisde hij naar Edegem. Daar bleef hij onderpastoor tot hij in 1980 overgeplaatst werd naar de parochie Sint-Jozef en Bernardus in de Lierse wijk Lisp. "Het klikte daar van in het begin en dat had vooraf niet iedereen verwacht. Ik kwam tenslotte van de stad. Ik kende op dat moment Lier niet, behalve dan de Zimmertoren dankzij een schoolbezoek", lacht pastoor Peeters.

"Toen in 1992 pastoor Mon Van Hove van de Heilig Hartparochie met pensioen ging, moest ik hem vervangen. Op Lisp kwam pastoor Theo Boelen in mijn plaats. Toen ook die met pensioen ging, moest ik in 2001 de parochie op Lisp er weer bijnemen. "Ik kende de parochie en dat maakte de combinatie van twee parochies voor mij gemakkelijker. Ik denk dat ze content waren dat ik daar terug was."

Geborgenheid

Nog enkele weken en dan neemt Lode Peeters afscheid van beide parochies. "Als je zeventig bent, is het de hoogste tijd om onder de druk onderuit te komen. Ik blijf in Lier wonen en zal af en toe wel eens bijspringen als de andere pastoors dat vragen. Ik heb mijn job immers altijd heel graag gedaan. De geborgenheid die ik van de mensen ervoer, speelde daarin een grote rol", benadrukt pastoor Peeters.

Lode Peeters was 46 jaar lang onderpastoor en pastoor en heeft in die tijd natuurlijk veel zien veranderen. "Vroeger stippelden de pastoors en de onderpastoors het beleid uit en kwamen we één keer per week samen. Dat is erg veranderd, want nu is er inspraak op alle gebied. Er zijn dus véél meer vergaderingen. Is dat beter zo? Dat weet ik niet. Je moet alles in zijn tijd zien. Vergelijkingen maken tussen verschillende periodes is niet correct."

Na al die jaren denk hij nog vaak terug naar iets wat hij als onderpastoor van zijn eerste pastoor te horen kreeg. "Je moet altijd eerst de kinderen aanspreken en warm maken voor de kerk. Als je hen mee hebt, krijg je meestal ook hun moeders mee. En af en toe, één op de tien keer, ook een vader. Dat advies heb ik altijd opgevolgd. Verder vond ik het steeds belangrijk om dicht bij de mensen te zijn, want dan weet je waarover je spreekt. Van horen zeggen volstaat niet", besluit Lode Peeters.

CHRIS VAN ROMPAEY



MEER OVER Lier

Meer nieuws uit regio Mechelen

DOEN! in Mechelen

Mobiliteit in Mechelen

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio