"Alles moeten verkopen om de belastingen te betalen"

Volgende week wordt de inboedel van Luc Roubben en Lea Bensch uit Ham openbaar verkocht. Het rechtstreekse gevolg van een fout van de fiscus. Die vorderde jarenlang onterecht tienduizenden euro’s van het zieke echtpaar.

ghouben

De fout is rechtgezet, maar de openstaande schuld - zo’n 13.000 euro - moet toch betaald worden omdat de bezwaartermijnen verstreken zijn. “We zijn ten einde raad.”

In de jaren ‘80 was Luc Roubben een succesvol vertegenwoordiger voor het merk van tuinmateriaal Wolf. In 1989 sloot hij een polis gewaarborgd inkomen af bij de toenmalige verzekeringsfirma ABB, eentje die niet gerelateerd was aan inkomstenverlies. Als hem iets zou overkomen zou hij 1.500 euro per maand krijgen, los van zijn ziekteuitkering.

Zorgzame vader

“Ik heb die polis als zorgzame vader afgesloten omdat ik voor mijn werk veel op de baan was. Ik wilde ervoor zorgen dat mijn vrouw en kinderen niets te kort zouden komen als er iets met mij zou gebeuren.”

Niet veel later wordt Roubben getroffen door een spierziekte waardoor hij volledig werkonbekwaam wordt.

“Ik moet morfine nemen om de pijn te kunnen verdragen. Zelfs in de pijnkliniek van Pellenberg konden ze me na een tijdje niet meer helpen. Tegenwoordig krijg ik iedere twee weken twaalf injecties om met mijn ziekte te kunnen leven”, aldus Luc Roubben.

Alfabet omgekeerd

“Op advies van mensen die we vertrouwden hebben we de polis netjes ingevuld op onze belastingbrief, terwijl dat helemaal niet moest. Het gevolg laat zich raden: ons brutoinkomen lag hoog en wij moesten gemiddeld vijf- tot tienduizend euro per jaar aan de belastingen betalen."

"Ik heb verschillende mensen gevraagd of dat wel normaal is. Ik heb zelfs een brief geschreven naar de auditeur-generaal van Financiën. Overal kreeg ik hetzelfde antwoord: da’s normaal, je moet dat betalen.”

Luc en zijn vrouw Lea spaarden daarom al die jaren 600 euro per maand om het gevorderde bedrag aan de belastingen te kunnen betalen.

“Maar dat bedrag werd ieder jaar groter. In 2002 kwam de definitieve klap. Ook mijn vrouw werd ziek en kon niet meer werken, onze zonen zaten op kot en op de koop toe had de administratie van de belastingen beslist om de brieven in omgekeerde alfabetische volgorde te versturen. Daardoor kregen we ons aanslagbiljet veel vroeger dan normaal en hadden we het gevorderde bedrag niet op tijd bij elkaar gespaard. Het begin van de ellende.”

Pandjeshuis

Roubben en zijn vrouw konden plots de eindjes niet meer aan elkaar knopen.

“Ik heb alles moeten verkopen om mijn belastingen te kunnen betalen: levensverzekering, pensioenspaarrekening, auto, meubels. Onze twee zonen studeerden voor ingenieur, maar we kregen geen studiebeurs omdat ons inkomen volgens de fiscus te hoog was."

"We hebben kou geleden in de winter omdat we de mazout niet meer konden betalen. Zelf heb ik zwaar moeten afkicken omdat ik geen geld meer had voor de medicijnen tegen mijn chronische pijn. We hebben vaak op zwart zaad gezeten. Op een gegeven moment ben ik met de bus naar Maastricht gereden waar mijn zoon op kot zat. In een pandjeshuis heb ik mijn gouden ring verkocht. Het geld heb ik aan mijn zoon gegeven zodat die toch nog een week kon eten.”

Rechtgezet

In 2005 heeft de fiscus eindelijk het misverstand rechtgezet en sindsdien betaalt het echtpaar weer ‘normale’ belastingen. Alleen blijft het verleden hen achtervolgen.

“De fiscus geeft toe dat we al die jaren onterecht belastingen hebben betaald, maar de bezwaartermijnen zijn allemaal verstreken en dus moeten we hoe dan ook de openstaande schuld - 2.153 euro in Bilzen en 11.500 euro in Beringen - betalen."

Fiscus stuurt deurwaarder

"De ontvanger van Bilzen heeft een deurwaarder gestuurd. Op 8 augustus wordt onze inboedel openbaar verkocht. Dan hebben we niks meer. Alleen elkaar nog.”

“We zijn blij dat onze zonen tenminste goed terecht zijn gekomen”, zegt Lea. “Volgend jaar trouwt onze oudste in Barcelona. Maar we kunnen niet naar hem toe omdat we geen geld meer hebben.”

0,95 euro

Luc: “Op dit moment staat er welgeteld 0,95 euro op onze rekening. Ik vind het erg om te zeggen, maar dat is onze realiteit.” Hij veegt de tranen uit zijn ogen.

“Ons leven is helemaal om zeep omdat we té plichtsbewust onze belastingbrief hebben ingevuld. En omdat we te veel vertrouwen hadden in andere mensen. Door mijn ziekte heb ik wellicht niet lang meer te leven, maar ik wil mijn vrouw niet achterlaten met deze miserie. Ik durf niet uit te rekenen hoeveel geld we kwijt zijn, want dan pleeg ik wellicht zelfmoord.” Roel DAMIAANS