Indrukwekkende uitvaart voor gecrashte militair

Indrukwekkende uitvaart voor gecrashte militair

Indrukwekkende uitvaart voor gecrashte militair

Print
Malle - Met grote militair eer vond zaterdag in Oostmalle de uitvaart plaats van onderluitenant-vlieger Tim Coppenholle (31). De jongeman kon elk moment papa worden van zijn eerste kindje.

Coppenholle - Coppy in het vliegtuig en voor de vrienden - stortte op 3 juli kort na het opstijgen neer in Goetsenhoven bij Tienen. Hij vertrok samen met zijn 67-jarige collega naar de Internationale Airshow in Koksijde. Hun vliegtuigje vloog meteen in brand. Morgen, dinsdag, zou Tim Coppenholle 32 jaar worden. Zijn hoogzwangere vrouw Charlotte Avonts (27) toonde zich zaterdag indrukwekkend sterk.

De urne van Coppenholle stond op een Belgische vlag, met zijn pilotenhelm ernaast. Er hing een krans van Albert en Paola. De stafchef van de Luchtmacht, luitenant-generaal Van Caelenberge, de korpsoverste van de basis in Bierset en talloze collega’s in militair uniform kwamen hun eer betuigen. De hoofdaalmoezenier van het leger leidde samen met de pastoor van Malle de plechtigheid.

Gedurende de hele dienst hielden vier collega’s van ’Coppy’ in pilotenkleding de wacht naast zijn urne.

Babyknuffeltje

“Dat Tim overlijdt op het moment dat zijn eerste kindje geboren kan worden, is niet menselijk”, verwoordde de pastoor wat vele aanwezigen voelden. Die ruwe realiteit was te zien op de tafel met de verzamelde condoléancekaartjes, waar ook een kaartje lag met een babyknuffeltje aan. “Ik was getroffen door de woorden van Charlotte”, zei de pastoor. ““Ik rouw niet zozeer. We hebben vandaag ons samenzijn te vieren. Het samenzijn van vroeger en het samenzijn van nu, dat nog veel inniger is”, herhaalde hij de woorden van de weduwe. L’uniondes corps is passé, l’union de coeurs is begonnen.”

Een collega brak toen hij aan het einde van de viering zijn herinneringen aan Coppy ophaalde. Ze hadden samen een tijdje hun opleiding genoten.

“De eerste indruk die ik van je had was niet flatterend. Ik vond dat je er wat slordig bijliep, ik was je bijna een ’nerd’ gaan vinden. Je had informatica gestudeerd. Pas later leerde ik je echt kennen. Je nickname Coppy stond synoniem voor een ongebreidelde passie voor vliegen. Ik weet nog hoe je bij het feestje van je vleugeluitreiking Charlotte in licht benevelde toestand ten huwelijk hebt gevraagd. De Tupperware-avonden van de vrouwen bij ons thuis, de fondue bij u thuis. Charlotte heeft het mooi verwoord: Tim heeft één grote passie: vliegen. En één grote liefde: dat ben ik, en sinds 9 maanden ook ons kindje. Je hebt er niet lang over kunnen zwijgen, na twee maanden wisten we al dat je papa ging worden. Coppy, wij moeten er nu voor zorgen dat jij voortleeft via onze woorden en herinneringen, zodat je kindje ook weet welke geweldige papa hij heeft. Je was terecht trots op je vleugels. Ik hoop dat je ze nog steeds draagt om beschermengel te zijn voor je vrouw en je kindje en al wie je lief had. Vlieg zacht, vriend.”

Na het spelen van de Brabançonne en de Vlaamse Leeuw ging de hoogzwangere weduwe nog naar het spreekgestoelte. Ze bedankte iedereen die Coppy die noodlottige 3de juli nog had proberen te redden.

“Tim, er valt nog zo veel te zeggen, maar dat kunnen we beter onder ons tweetjes doen”, zei ze. Op het bidkaartje stonden naast de dankbetuiging slechts twee regeltjes tekst, maar die zegden wel alles: “Pilots never die, they just disappear behind the horizon.” (’piloten sterven niet, ze verdwijnen gewoon achter de horizon’)

Bij het buitendragen van de urne brachten helikopters vanuit de lucht een eresaluut.

Kristin MATTHYSEN

Meer nieuws uit stad en rand

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio