Verkrachter gaat bijna altijd vrijuit

Verkrachter gaat bijna altijd vrijuit

Verkrachter gaat bijna altijd vrijuit

Print
In de periode van 2001 tot 2007 resulteerden slechts vier van de honderd strafdossiers over verkrachting in een veroordeling van de dader. In welgeteld één geval van de vier was er ook sprake van een effectieve gevangenisstraf.

Psychologe Danièle Zucker, actief op de spoeddienst van het Sint-Pietersziekenhuis in Brussel, is zwaar teleurgesteld. "Het is vaak een zaak van woord tegen woord", zegt ze. "Ik begrijp dat het voor de politie- en justitiediensten niet altijd gemakkelijk is om klaar te zien in zo'n dubbelzinnige situatie, laat staan om een deugdelijk bewijs tegen de verdachte te vinden."

Onder Europees gemiddelde

"Slachtoffer en dader zijn ook vaak partners of ex-partners en er zijn zelden getuigen. Toch is vier veroordelingen op honderd dossiers een erg laag aantal. We zitten daarmee duidelijk onder het Europese gemiddelde. Verhoudingsgewijs is het aantal veroordelingen wegens verkrachting in ons land de jongste jaren zelfs gedaald, van 20 naar 13 procent."

De cijfers omvatten wel enkel de dossiers over de verkrachting van een meerderjarige.

Video

Zucker heeft alvast enkele tips klaar voor hoe het in de toekomst beter kan. "Nu zijn het vaak stagiairs-artsen die, tussen een bevalling en een andere spoedtussenkomst, het slachtoffer van een verkrachting moeten onderzoeken, zonder specifieke kennis. Ook moet de ondervraging van de verdachte op een meer doorgedreven manier gebeuren en moet die op video opgenomen worden. Verder is de verjaringsperiode van vijf jaar te kort. Het gaat toch om een ernstig misdrijf."

Voorts pleit de psychologe ook voor de aanleg van een databank met DNA-profielen, met niet alleen die van veroordeelden maar ook met die van verdachten.

MEEST RECENT