Vijftienjarige maakt zijn debuut in GP Portugal

Zelden iemand zo naar zijn vijftiende verjaardag weten snakken als Ken Roczen. Het Duitse supertalent werd op 29 april vijftien en heeft dus eindelijk de minimumleeftijd bereikt om in een Grote Prijs te mogen starten. Dit weekend maakt hij zijn WK-debuut in het Portugese Agueda.

kscherpenberg

Niet eens drie jaar was Ken Roczen toen hij voor de eerste keer op een motor stapte. Al snel werd duidelijk dat het hummeltje uit Mattstedt over een meer dan normale dosis talent beschikte. Op iedere wedstrijd was hij de jongste, de kleinste, maar óók de snelste. Hij stapelde de Duitse jeugdtitels op.

Geen druk

Iets wat Suzuki niet ontging. Op zijn twaalfde tekende Roczen al een contract bij het Japanse merk. En ook Red Bull was er als de kippen bij om het talent vast te leggen. Zijn eerste grote succes boekte Roczen in 2007: wereldkampioen 85cc.

Momenteel maakt Roczen deel uit van het Teka Suzukiteam in de MX2. Daarmee is hij de jongste fabrieksrijder ooit in het WK. “Druk? Bwa nee, het voelt gewoon goed aan”, aldus Ken.

Drie weken ging Roczen in de Adac Masters in Duitsland voor het eerst in de clinch met de grote jongens en werd prompt vierde. Vorig weekend pakte hij in Cortelha zijn eerste overwinning in het EK MX2. “Mijn eerste, maar meteen ook mijn laatste EK-zege. Want vanaf nu stap ik over naar het WK”, zei de Duitser fier.

Wereldtitel

Hoewel hij nog maar net vijftien is, heeft Roczen al een heel duidelijke plan voor ogen. “2008 is een jaar om te leren. Volgend seizoen mik ik op de wereldtitel in de MX2. Daarna mag ik niet te lang meer wachten om naar Amerika te vertrekken.”

Maar eerst dus zijn WK-debuut in Agueda, waar hij tegen allemaal oudere kerels moet opboksen. “Dat schrikt me niet af, want ik heb altijd al in een hogere leeftijdscategorie gereden. Ik wil plezier beleven en vooral niet crashen. Ik mik op de top vijftien.”

Roczens leven staat al enkele jaren volledig in het teken van motorcross. Gooi je je jeugd niet weg? “Sport is mijn leven, dat klopt. Maar ik kom op heel veel plaatsen, ik leer veel nieuwe mensen kennen en ik ben gelukkig. Ik heb dus absoluut niet het gevoel dat ik iets mis of dat ik iets moet opofferen.”

Jürgen SCHROOTEN