Alfonsa Castellana uit Genk verliest huis en bedrijf door aardbeving

Alfonsa Castellana (54) uit Genk is alles kwijt. Haar huis, haar zaak in het centrum van Tempera op zo’n 6 km van L’Aquila. “Het dorp is weggeveegd. Gelukkig sliepen we die nacht niet thuis. Mijn familie uit Genk wil naar hier komen om ons te helpen. Blijf in Genk, zeg ik hen. Hier kunnen ze niets komen doen.”

kscherpenberg

Alfonsa woont al 34 jaar in Italië, maar ze spreekt nog vloeiend Nederlands. Ze praat met zachte stem. “Alles is kapot. Maar goed, wij leven nog. Het huis van mijn zoon is er ook aan. We hebben hem naar de zee gestuurd voor Pasen. Alleen mijn schoonvader was maandagochtend tijdens de aardbeving thuis. Ze hebben hem vanonder het puin moeten halen, hij is gewond aan zijn schouder en aan zijn been en ligt nu in het ziekenhuis.”

Kampeergerief

Waar verblijven ze nu? “Op het platteland. We zitten met de hele familie samen in de tuin van een huis. Koken doen we met kampeergerief, we zijn gelukkig goed uitgerust. Waar we ons wassen? Mijn man heeft zich vanmorgen nog snel binnenhuis gewassen, maar ik durf niet. Ik had echt schrik terwijl hij binnen zat.”

“We krijgen ook eten van hulpverleners, dat is allemaal goed geregeld. Maar ik maak me zorgen om wat we straks moeten. Waar gaan we wonen? Wat met mijn zaak? Ik verkoop zonnetenten, wie zal er nog een zonnetent willen als je huis elk moment kan instorten? Ik heb ook werknemers, die kunnen nu ook niet werken.”

Naschokken

“Slapen heb ik sinds die aardbeving niet meer gedaan. We voelen hier voortdurend naschokken. Ach, we wonen zo graag in Tempera, we kennen hier iedereen. Het is hier zo mooi en moet je nu eens rondkijken. Overal puin.”

Heeft ze geen zin om even terug naar Genk te komen? “Nee, ik ben niet zoals een muis, ik vlucht niet. Ik blijf hier. Mijn zoon woont hier en mijn kleinkind ook. Ik krijg voortdurend telefoon van mijn moeder in Genk en van de rest van mijn familie: ze willen komen helpen. Maar ze moeten daar blijven.

Hier kunnen ze niets doen en waar ga ik ze te slapen leggen?” Vrijdag gaat ze in elk geval naar de begrafenis. “Natuurlijk ga ik, er zijn vrienden van mijn kinderen die het niet hebben overleefd”, zegt Alfonsa.

Liliana CASAGRANDE