Similes “Hulpverlening in België bij slechtste van heel Europa”

Similes “Hulpverlening in België bij slechtste van heel Europa”

Similes “Hulpverlening in België bij slechtste van heel Europa”

Op 19 november, daags na haar 23ste verjaardag, stapte de Zolderse Marijke Tiri uit het leven. Moegestreden door haar psychiatrische ziekte. Drie maanden later zitten haar ouders Elie Tiri en Anita Colson nog altijd met een wrang gevoel.
“De begeleiding van psychiatrische patiënten en hun familie schiet op verschillende vlakken tekort”, zegt vader Elie.

Negentig procent van de mensen die kiezen voor zelfdoding, doen dat als gevolg van psychiatrische problemen. Zo was het ook bij Marijke. De jonge vrouw leed aan borderline, een persoonlijkheidsstoornis, ze was manisch depressief en vertoonde psychopatische kenmerken.

“Al op jonge leeftijd merkten we dat er iets mis was met Marijke”, zegt vader Elie Tiri uit Zolder. “En vanaf haar puberteit werd het alleen maar erger.”

Goed gesprek

Marijke liet zich vrijwillig opnemen, maar volgens Elie schoot de begeleiding van zijn dochter al die jaren op verschillende vlakken tekort. “Mensen met borderline, zoals Marijke, hebben heel erg nood aan persoonlijke begeleiding. Zonder raken ze totaal van het rechte pad. Maar er is maar een budget om één op twintig patiënten goed te kunnen behandelen. Gevolg is dat dokters veel te snel pillen voorschrijven. Terwijl patiënten vaak veel meer nood hebben aan een goed gesprek.”

Voor haar overlijden woonde Marijke al een tijdje begeleid samen met drie andere patiënten in een home in Bilzen. “Eén keer per maand moest ze op gesprek bij een psychiater”, zegt Elie. “We voelden al een tijdje dat ze aan het afglijden was. Maar veel konden we niet doen. Eens je kind meerderjarig is, krijg je nog nauwelijks informatie van de begeleiding. Zo werkte Marijke, op aanraden van haar begeleiding, bijvoorbeeld al een tijdje in een winkel, terwijl wij daar helemaal niet achterstonden. Haar stemming kon van de ene minuut op de andere omslaan. Maar we hadden daar niks meer aan te zeggen.”

Overdosis

Op 19 november besloot Marijke uit het leven te stappen. Door een overdosis pillen. “180 pillen had ze ingenomen”, zegt Elie. “In haar kamer bleek daarna nog eens vierdubbel zoveel pillen aanwezig. Allemaal op doktersvoorschrift aangevraagd. Dan kan je toch moeilijk van een goede begeleiding spreken.”

Omdat Marijkes ouders niet de enige zijn die met deze problemen te kampen hebben, willen ze er mee verder gaan. “We voeren al maanden een strijd om deze problematiek onder de aandacht te brengen”, zegt Elie. En dat lijkt nu te lukken. Vandaag worden ze ontvangen bij gedeputeerde van Welzijn Erika Thijs (CD&V) . Volgende week, op 26 februari, krijgen ze een persoonlijk gesprek met minister Heeren. “Hopelijk leiden die gesprekken tot iets”, zegt Elie.

Naast Marijkes ouders wordt ook een delegatie van Similes, de vereniging voor gezinsleden en nabijbetrokkenen van personen met psychiatrische problemen, ontvangen bij Erika Thijs en minister Heeren.

“De psychiatrische sector hinkt in ons land al jaren achterop”, zegt Mieke Craeymeersch, directeur van Similes. “De Belgische psychiatrische hulpverlening behoort tot de slechtste van Europa omdat er de laatste twintig jaar niet meer in geïnvesteerd is.”

In de eerste plaats pleit Similes voor een meer actieve zorgverlening. “De sector verleent nu alleen hulp wanneer de patiënt er zelf om vraagt. Ouders of familieleden die aan de alarmbel trekken, worden veel te weinig au serieux genomen.”
“Daarnaast dringt Similes aan op de uitbouw van de psychiatrische thuiszorg en een wegwerking van de veel te lange wachtlijsten bij de centra van geestelijke gezondheidszorg.”


KoSn

.

Nu in het nieuws