"Hier komt niemand mee weg"

Print

Hier komt niemand mee weg

Eerste minister Yves Leterme ligt zwaar onder vuur. Dat is niet ongebruikelijk in een land als België. Maar deze keer is er wel meer aan de hand dan pure oppositiespelletjes. Indien het waar is dat vanuit de regering druk werd gezet op rechters om de Fortisdeal doorgang te laten vinden, dan is er een zeer groot probleem. Dan is het gedaan met Yves Leterme. Geen enkele minister, en zeker geen premier, morrelt ongestraft aan de scheiding der machten. Hier komt niemand mee weg.

door Paul GEUDENS

Rechters moeten in alle onafhankelijkheid kunnen oordelen. Ook als er grote (staats)belangen op het spel staan. De wetgevende macht (het parlement), de uitvoerende macht (de regering) en de rechterlijke macht (de magistratuur) hebben in een rechtsstaat elk afzonderlijke, eigen, unieke bevoegdheden die zij zonder beïnvloeding autonoom moeten kunnen uitoefenen.

De jongste jaren is de onafhankelijkheid van het parlement naar de haaien gegaan. Het loopt aan de hand van de regering. Dat is erg, maar duidelijk minder erg dan wanneer ook de beschotten tussen de regering en justitie worden afgebroken. Dan is het hek helemaal van de dam.

Dát is waar het hier over gaat. We hebben het over de fundamenten van de rechtsstaat. Op dit ogenblik weten we nog niet zeker of die inderdaad zijn aangetast. Maar er is verwarring ontstaan, en dat op zich is al uiterst ongezond en schadelijk voor het vertrouwen in de instellingen. Het is zelfs de vraag of Yves Leterme in de huidige omstandigheden nog kan functioneren als eerste minister. Binnen zijn meerderheid staat hij geïsoleerd.

Zelf houdt de premier vol dat er geen beïnvloeding is geweest, dat hij zelf van niets wist, en dat er bij de contacten die er geweest zijn tussen zijn kabinet en een paar magistraten het initiatief nooit van zijn medewerkers is uitgegaan. Hij meende dit te moeten meedelen aan het parlement.

Waarom deed hij dat? Was hij echt behept met het idee van democratische transparantie? Wilde hij open kaart spelen met het parlement? Of verwachtte hij dat er een tsunami aan verdachtmakingen op komst was en besefte hij dat de contacten van zijn kabinet met enkele magistraten sowieso zouden uitkomen? Koos hij met andere woorden voor de vlucht vooruit?

Er is nog een derde, wel heel perverse theorie. Door de brief van Yves Leterme heeft hij het arrest van het Hof van Beroep van Brussel, dat de Fortisdeal terug naar af wees, besmet. Met alles wat er gebeurd is en wat openbaar is gemaakt, kan het Hof van Cassatie bijna niet anders dan het arrest van Brussel verbreken. Een ander hof van beroep moet dan de zaak overdoen, en dan is de regering van die vervelende rechter Blondeel af en krijgt zij alsnog haar zin.

Toegegeven, het is een machiavellistische redenering, maar we kunnen ze niet uitsluiten. Wat er ook van zij, de onderste steen moet boven. En vlug ook.

Wat ook de uitkomst is van de onderzoekscommissie, of er wel dan niet een poging tot beïnvloeding van de rechterlijke macht is geweest, wat we nu al met zekerheid kunnen stellen is dat het prestige van de regering-Leterme weer een flinke knauw heeft gekregen. Het is ook altijd wat met dit kabinet. Maken de ministers onderling geen ruzie zoals Karel De Gucht en Charles Michel, is er geen schandaal rond de benoeming van hoge politieambtenaren, dan is het eerste minister zelf die wordt beschuldigd van ondermijning van de rechtsstaat. Dit moet ophouden. Het land lijdt schade.


MEEST RECENT