Frans van Smitske vereeuwigd in boek

Westerlo - Frans Smets, in Westerlo gekend als Frans van Smitske, was kolenboer. Maar tegelijk schreef hij gedichten en schilderde schilderijen. Heemkring Ansfried brengt nu, zes jaar na zijn dood, een boek uit met zijn teksten, gedichten en schilderwerk.

Frans is in 2002 op 74-jarige leeftijd overleden, maar Heemkring Ansfried stelt alles in het werk om zijn literair erfgoed te bewaren en te verspreiden. Een hele klus, want Frans van Smitske heeft heel wat werk nagelaten.

“Frans schreef verslagen voor de studentenbond, de chiro, KAJ en het soldatenblad. Hij schilderde, maakte toneelteksten en prozateksten, vooral over zijn heimat: Westerlo en Bergom (Herselt, red.)”, zegt Dolf, de jongste broer van Frans.

Poëzie

Later begon Frans meer poëzie te schrijven. “Hij vond inspiratie in het dagelijkse leven”, vult Maria ­Hendrickx, de weduwe van Frans, aan. “Hij schreef woordjes en ideeën op en daar kon hij dan later zitten op zwoegen tot er een gedicht van kwam. Onze Frans was niet snel tevreden.”

“Tijdens een poëzieavond in 1997 was Frans ook van de partij”, herinnert Georges Van Asten van de Heemkring zich. “Heel wat jonge dichters traden op, maar het was de oude Frans die het meeste succes oogstte met zijn verrassende pointes. Die merel vind ik zijn mooiste gedicht.”

Suskewiet

Veel Westelaren kennen Frans van het toneel. Vooral de rol van Suskewiet in het kerstspel van Felix Timmermans staat nog in het geheugen van veel dorpelingen gegrift.

Op vrijdag 21 november om 20u stelt Heemkring Ansfried het boek Zo ­dichtte en vertelde Frans Smets voor in de raadzaal van het gemeentehuis van Westerlo. Meer info: www.heemkringansfried.be of 0478-38.25.78

Die merel…

Ik denk soms, als ik jou hoor fluiten,
daar in ons bloementuintje buiten,
dat jij diezelfde merel bent,
die ik als kind heb gekend,
waar ik een net voor had gehangen,
maar die ik nooit heb kunnen vangen.
Jij hebt zo’n zwarte veren toch
en ook dat gele bekje nog.
O, ‘k zou het echt heel gaarne willen.
Het zou bij mij veel heimwee stillen.
Maar ‘k weet wel beter, ‘ is niet waar:
een merel leeft geen vijftig jaar.
En toch zit jij op ’t zelfde plekje
daarboven dat oude hekje.
En ik… - jij doet het mij vergeten –
ik zit waar opa was gezeten.

Meer nieuws uit de Kempen

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio