"Het streelt mijn ego als ze me bullebak noemen"

Het streelt mijn ego als ze me bullebak noemen

"Het streelt mijn ego als ze me bullebak noemen"

Print
In het derde seizoen van ‘De Jeugd van Tegenwoordig’ worden 24 jongeren tot gedisciplineerde cadetten gedrild door een elitekorps van leerkrachten en officieren. Het meest opvallende lid van dat korps – de ‘bullebak’ uit de trailer die al een week op VT4 loopt – is een Limburger, drill-instructeur Patrick Wouters (41) uit Peer.

Wouters werkt voor het Centrum Basisopleiding en Scholing (CBOS) in Leopoldsburg – dat instaat voor de opleiding van alle Nederlandstalige kandidaat-vrijwilligers van Defensie – en was erg gauw te vinden voor een deelname aan ‘De Jeugd van Tegenwoordig’. “Mijn enige bekommernis was het imago van het leger”, zegt hij. “Je bijt niet in de hand die je voedt, vind ik, en ik wilde niet meewerken aan een programma dat mijn werkgever in een slecht daglicht zou stellen. Maar zodra ik wist dat dat niet de bedoeling was en Defensie er zelf aan meewerkte, was ik er meteen voor te vinden.”

Wist je hoe het er aan toe ging in de jaren vijftig?

“Ik wist enkel wat ik gehoord had van mijn vader en grootvader, namelijk dat een opleiding toen weinig meer was dan het brullen van bevelen. Het was eenrichtingsverkeer, en dat is nu wel anders. Het respect is wederzijds tegenwoordig. We willen bekwaam, maar ook betrokken personeel. Wat niet wegneemt dat een bevel nog altijd een bevel is. Het wordt alleen niet meer zo cru gesteld als vroeger.”

Vond je dat leuk, een bullebak spelen?

“Het vroeg heel wat inlevingsvermogen. De chef Wouters uit 1957 en die uit 2008 zijn twee verschillende mensen. In het echt zou ik nooit iemand met opzet kwetsen of brutaliseren, maar hier had ik niet veel keus. ‘Wil je alstublieft dit of dat voor me doen?’, dat zou niet gewerkt hebben, dus zette ik een masker op. Als ze me ‘bullebak’ noemden, streelde dat mijn ego, omdat dat mijn taak was. Ik moést hard uit de hoek komen.”

Is het ooit uit de hand gelopen? We herinneren ons directeur Dirks, die vorig seizoen ei zo na een oplawaai kreeg van een leerling.

“Eén keer bijna. Ik stond tegenover een gast van 1,90 meter en schreeuwde: ík geef hier de bevelen. Toen hing er even wat spanning in de lucht, maar daar bleef het gelukkig bij. Een uniform maakt – 20 cm kleiner of niet - blijkbaar nog altijd een beetje indruk (lacht).”

MEEST RECENT