Rock Werchter neemt moddervette start

Rock Werchter neemt moddervette start

Rock Werchter neemt moddervette start

Print
Bijna 80.000 festivalgangers zagen gisteren hoe Rock Werchter een sterke start nam. Zelfs een uurtje regen in de vooravond kon de pret niet drukken. Vooral volksmenner Mika (foto) zette de wei een eerste keer in beweging. Tijdens zijn lofzang op volslanke meisjes Big Girl (you are beautiful) eisten enkele Rubensiaanse schoonheden de hoofdrol op. Later op de avond konden ook Lenny Kravitz en REM op veel bijval rekenen.

Niet om 8 maar al om 6 uur in de ochtend zwierden de campinghouders hun hekken open voor de horden festivalliefhebbers die duidelijk met honger naar de Vlaams-Brabantse festivalhoofdstad van België waren afgezakt. En die hongerigen, goed voor een uitverkocht festivalpark, werden onmiddellijk gevoed door al het lekkers dat Vampire Weekend, Mika en Lenny Kravitz opdisten, inclusief hemelse dressing met een modderbrij tot gevolg.

Donderdag trapten Chris Wall en de rest van Air Traffic het hoofdpodium op gang. Hoewel hun energieke pianopop gesneden leek op maat van de jonge tieners die voor het hoofdpodium hadden postgevat, ging ook de rest van de wei langzaam maar zeker overstag.

Nog meer hapklare brokken serveerden de Counting Crows, al nam het Californische zevental met ‘Ballet d’Or’ en ‘Have You Seen Me Lately’ een valse start. Het aanstekelijke ‘Hanging Tree’ voorkwam erger, maar het was niettemin een slimme zet van Adam Duritz en co om meteen daarna al met prijsbeest ‘Mr. Jones’ voor de dag te komen.

Okselfris

Wereldmuziek passeert niet vaak de revue op Werchter, maar dankzij het okselfrisse Vampire Weekend kreeg het publiek in de marquee een portie Afrikaanse gitaarklanken geserveerd. Het gelaarsde viertal uit New York verwerkt die in fantastische popsongs die niet alleen op plaat aanstekelijk werken, maar ook live en dat zonder één greintje zenuwen.

Ook uit the big apple: The National. Niet alleen muzikaal interessant, maar ook visueel, en dat heeft veel te maken met het charisma van frontman Matt Berninger die steevast een fles wijn achteroverkapt voordat hij het podium bekruipt, en daar lustig mee verder ging óp het podium. Heeft u trouwens dat vlugge handje naar de frontstage gezien? Dat was richting Mike Mills, de bassist van REM die kwam kijken en zag dat het goed was.

Mika, we houden het nooit droog tijdens een optreden van die - eh - man, ook nu niet, ging voortvarend van start met ‘Relax’ en ‘Big Girl’. Tijdens laatstgenoemde eisten enkele - of course - Rubensiaanse schoonheden de hoofdrol op. Waarna de weergoden een verfrissend handje kwamen toesteken.

Net zoals eind 2007 in Vorst Nationaal dreef het optreden van Mika op (al dan niet bedachte) showelementen - op het einde counterde hij de regen met, weeral, confetti en slingers - maar ook gisterenavond viel er niets af te dingen op ‘s mans talent als volksmenner.

Chokri

Volkmennerij alom ook in de tent bij Shameboy. Eveneens bedoeld. Dat leverde in no time een versplinterde vloer op en een publiek dat maar zelf voor vocalist speelde, getuige de vele oh-oh-salvo’s die richting het duo golfden. Het gevolg daarvan was duidelijk zichtbaar: aandoenlijke lachjes en knikjes tussen beide knoppendokters. Enne, dat we dat nog mochten meemaken: Chokri, of beter ‘Rechoque’, was dé eerste splinterbom van deze Werchtereditie.

Voor nog meer figuurlijk vuurwerk zorgde Lenny Kravitz, die - hoewel hij al jaren geen vijfsterrenplaat meer heeft uitgebracht - duidelijk nog steeds weet hoe hij een festivalpubliek moet inpakken. Dat hij er in het begin meteen een resem oude hits doorjoeg, deed het ergste vermoeden voor het tweede deel van de set, maar Kravitz, geruggensteund door een solide band, bleef overeind en schotelde een bijwijlen uitzinnig Werchter de ene na de andere klepper voor. Hoogtepunt was wellicht gouwe ouwe ‘Let Love Rule’, waarbij - zo leek het - alle 80.000 festivalgangers de backings verzorgden.

Wie net had gegeten bij Soulwax maakte dik kans om zijn eten in verbruikte vorm terug te zien: de immense dreunfactor bezorgde ingewanden een stevige massage. Weer geen rockversie van Soulwax dus, maar opnieuw de snoerharde beats van hun electro-alias. Zo bereidden ze de weg voor hun 2 Many Dj-set, waarover morgen meer.

R.E.M.-frontman Michael Stipe liet Werchter dan weer uit zijn hand eten. Voor de zevende keer al, sinds het bescheiden festivaldebuut van de groep in 1985. Donderdagavond verzoende R.E.M. fans van het eerste uur met een jongere generatie, dankzij een avontuurlijke en fors rockende set waarin songs uit de nieuwste cd Accelerate haasje-over speelden met verrassende oudjes en onverslijtbare klassiekers als The one I love, Losing my religion en Man on the moon. Een concert op maat van zowel de echte muziekliefhebber als de festivalmenigte, dus. Zoals alleen nog steeds ter zake doende veteranen dat kunnen.

MEEST RECENT