Geert Hoste Soigneert

Geert Hoste, u ongetwijfeld welbekend, schrijft exclusief voor

Gazet van Antwerpen

een column over de wielersport, zijn grote passie. Zes weken lang, telkens op zaterdag van Milaan - Sanremo tot Luik - Bastenaken en terug. Veel leesplezier.

pirombouts

"Milaan - Sanremo is de Italiaanse versie van Antwerpen - Blankenberge"

Net zoals elke vrouw als levensdroom heeft ooit eens bloot in de Playboy te staan, is het de droom van elke man om in Gazet van Antwerpen een wielercolumn te hebben. Ongegeneerd kronkelen voor de ogen van de gretige lezer. Naakt en onverhuld alles zeggen wat op de wielerlever ligt. Toen ik de vraag kreeg, kon ik geen neen zeggen. Mensen en dieren die niet warm lopen voor deze godensport, ik ken ze niet, maar ze bestaan! Net zoals er mannen onverschillig kunnen blijven voor de schoonheid van Ann Van Elsen, geboren niet geschapen.

Vandaag begint het wielerseizoen eindelijk. Het voorspel is voorbij. Dezer dagen worden we op Sporza zo met koers om de oren geslagen dat een leek het onderscheid niet meer weet tussen een wedstrijd en een rit! Zelfs de Driedaagse van West-Vlaanderen kwam vorige week op tv. Je kan net zo goed de gemeenteraad van Stabroek rechtstreeks in Villa Politica uitzenden.

Klassieker

Milaan - Sanremo is de eerste echte klassieker. “De Primavera is de prima vera!” zoals Michel Wuyts het zou zeggen. En gelijk heeft hij, want met alle respect, de Omloop Het Volk is geen klassieker. Dat is de cartingbaan van de A12 op gelijke hoogte zetten met het F1-stratencircuit van Monaco. Het enige noemenswaardige aan ‘den Omloop’ is een persbericht dat ik vorig jaar onder ogen kreeg waarin stond dat de wielerwedstrijd Gent - Gent de komende jaren zou aankomen in Gent.. Dan weet je het wel. Milaan - Sanremo komt aan in Sanremo. Voor de fijnproevers van het Italiaanse lied, het Blankenberge van de Ligurische kust! En vermits Milaan in de gespecialiseerde pers steeds weer de titel modestad opgespeld krijgt, noem ik Milaan het Antwerpen van het zuiden. Vandaag krijgen we dus de Italiaanse versie van Antwerpen - Blankenberge op ons bordje.

Coma

Milaan - Sanremo is de openingsklassieker, maar daarmee is alles ook gezegd. Traditioneel horen we straks Karl Vannieuwkerke kirren dat de beslissing valt tijdens de beklimming of de afzink van de Poggio. Bij een saaie rit slaagt Karl er zelfs in om de brug over de IJzer in Diksmuide als de Mont Ventoux te omschrijven. De Poggio... in Italië heeft elk dorp met een bult een poggio. Milaan - Sanremo is vijf minuten leuk: de aankomst, de daaropvolgende chaos en de Italiaanse schoonheidskoninginnen. Voor de rest maakt het niet uit dat je tijdens de koers een black out hebt van vijf uur. Je kan hem volgen in coma! Je kan ondertussen de auto wassen, de krant lezen of zoals het hoort op zaterdag: languit liggen snurken. Geen wonder dat antisnurkmiddel Silence en matrassen van Innergetic het wielrennen het ideale uithangbord vinden voor hun koopwaar. De renners vinden deze klassieker een gok. Milaan - Sanremo is met andere woorden snurken en gokken. Silence - Lotto!

Maar wie gaat volgens mij Milaan-Sanremo winnen? Ik weet het van José De Cauwer, maar ik mag het niet schrijven. De sportredactie van Gazet Van Antwerpen was formeel: Geert, je mag alles over de klassiekers schrijven, maar je hoeft niet te zeggen wie er zal winnen. Bij deze dus.