Blijvende schade door laser

Blijvende schade door laser

Blijvende schade door laser

Print
Huidartsen krijgen steeds meer patiënten op consult die blijvende schade opliepen door een mislukte laserbehandeling in een schoonheidsinstituut of bij een kinesist. Tweede- en derdegraadsbrandwonden zijn geen uitzondering. “In Denemarken is onlangs beslist dat enkel dokters met lasertoestellen aan de slag mogen. Ons land heeft ook nood aan zo’n regeling”, zegt Johan Snauwaert, voorzitter van de Beroepsvereniging voor Dermatologen.
BR />
Littekens, brandwonden en verkleuringen. Dat zijn volgens Snauwaert de meest voorkomende gevolgen van een fout gebruik van lasertoestellen bij schoonheidsinstituten, kinesisten, haarklinieken of tattoozaken.

“Ook een klassiek voorbeeld is het verwarren van een melanoom met een pigmentvlekje. Zo’n vlekje kan een beginnende huidkanker zijn, die niet herkend wordt. Bovendien helpt bleker maken met de laser ook helemaal niet.”

Snauwaert krijgt steeds vaker patiënten met een laserprobleem over de vloer, want het gebruik van lasertechnieken is de afgelopen jaren heel erg toegenomen. “Wij houden geen lijst bij van het aantal foutelaserbehandelingen. In Denemarken heeft de beroepsvereniging van dermatologen dat wel gedaan. Op basis daarvan heeft de overheid beslist om de laserbehandelingen onder medisch toezicht te plaatsen.”

Ook in de VS hebben zes staten een wet die bepaalt dat enkel artsen met de laser aan de slag mogen. Medisch gerechtsdeskundige Jean Pierre Tricot treedt Snauwaert bij.

“Het aantal schadeclaims over misgelopen lasertherapiën neemt toe. Ik alleen zie nu een viertal gevallen per jaar. Het probleem is dat de toestellen almaar goedkoper worden. Iedereen kan een laser kopen. En de opleidingen die de producenten voorzien, zijn erg summier.”

Beschaamd

De meeste “fouten” halen de rechtbank niet eens, zegt Snauwaert, omdat heel wat ongelukken in der minne geregeld worden.

“Patiënten krijgen de behandeling bijvoorbeeld terugbetaald en ondernemen verder geen stappen. Velen zijn vaak ook te beschaamd om te reageren. Ze voelen zich schuldig omdat ze zich hebben laten verminken en laten hun probleem dan door een dermatoloog oplossen.”

Snauwaert benadrukt dat een lasertoestel helemaal niet gemakkelijk te bedienen is. “Je moet het echt in de vingers hebben. En dat vergt uren training. Het verschil tussen een te kleine en een te grote dosis met de laser is vaak miniem. Maar de producenten stellen het voor alsof het om een fototoestel gaat.”

Concurrenten

BESKO, de beroepsvereniging van Schoonheidsinstituten, betwist dat het aantal schadegevallen de afgelopen jaren is gestegen. Voorzitter Johan Boeckx: “Over ontharingen zijn er geen klachten meer. En ik denk ook niet dat er nog schoonheidsspecialisten rondlopen die pigmentvlekjes met de laser te lijf gaan. Die mensen worden meteen doorgestuurd naar een huidarts. We hebben trouwens met de dermatologen afgesproken om gezamenlijke opleidingen te volgen.”

Boeckx meent ook dat de huidartsen overgevoelig zijn voor het thema. “Ze zien ons als concurrenten.”

In het najaar van 2006 adviseerde de Hoge Gezondheidsraad toenmalig minister van Volksgezondheid Rudy Demotte (PS) om het gebruik van de laser onder medisch toezicht te plaatsen. De minister volgde dat advies niet.

“We gaan nu proberen om op Europees niveau een regeling te bekomen. Op het congres van de Europese Vereniging voor Dermatologen dat volgende maand plaatsvindt, staat dit punt op de agenda”, besluit Snauwaert.
Nu in het nieuws