'Het paleis heeft een zware politieke inschattingsfout gemaakt'

'Het paleis heeft een zware politieke inschattingsfout gemaakt'

'Het paleis heeft een zware politieke inschattingsfout gemaakt'

Print
Magda Aelvoet vertegenwoordigt vanaf vandaag Groen! in de Octopuswerkgroep die de grote lijnen van de staatshervorming moet uittekenen. Aelvoet (63) keert zo terug naar de nationale politiek.
BR> Die had ze verlaten na de zware verkiezingsnederlaag van haar partij in 2003. Ze beschouwt haar opdracht als tijdelijk. Aelvoet heeft met het Sint-Michiels- en het Lambermontakkoord heel wat ervaring met commu nautaire onderhandelingen.

U bent terug van weggeweest. Mogen we dit beschouwen als een comeback?

Ik kan me best voorstellen dat ik voor de brede publieke opinie inderdaad weg was, maar dat beeld klopt niet. Na onze verschrikkelijke nederlaag in 2003 ben ik op andere niveaus zeer actief gebleven in Groen! Dat was een doorlopende lijn. Ik ben gemeenteraadslid in Leuven en lid van het partijbestuur van Vlaams-Brabant. Mijn deelname aan het Octopusoverleg betekent geen comeback. Ik koester geen ambities om terug te keren naar de Wetstraat in Brussel. Ik wil niet opnieuw parlementslid worden, ik heb destijds mijn rol mogen en kunnen spelen. Ik beschouw dit als een tijdelijke opdracht.

Waarom heeft Groen! u afgevaardigd? Wil de partij een beroep doen op uw ervaring?

Kort na haar verkiezing tot voorzitster belde Mieke Vogels mij met de vraag of ik namens Groen! naar de Octopusgroep wilde. In 1992-’93 was ik voor Agalev hoofdonderhandelaar bij de communautaire onderhandelingen die zouden leiden tot het Sint- Michielsakkoord. Ik heb dat akkoord ook mee verdedigd in het parlement. Later was ik in de paars-groene regering als vicepremier betrokken bij de Lambermontakkoorden. Ik beschik dus wel over enige ervaring.

Bij de onderhandelingen over het Sint-Michielsakkoord pleitte u voor de invoering van de federale kieskring. Dit voorstel ligt nu weer op tafel. Gaat u het steunen?

Dat idee heeft het toen jammer genoeg niet gehaald. Ik ging uit van de vaststelling dat je niet voortdurend kunt regionaliseren zonder gevolgen voor het bestaan zelf van de federale staat. Het draagvlak voor het federale niveau is zeer zwak. Federale partijen bijvoorbeeld bestaan niet meer. Alleen de vakbonden hebben nog nationale structuren. Er bestaat geen enkel verkozen orgaan meer dat verantwoording moet afleggen bij de Vlamingen én de Walen. Dat kan wel met een federale kieskring. Ik hoop echt dat de tijd en de geesten daar nu rijp voor zijn.

Zal het Octopusoverleg lukken? Hoe hoog schat u de kans op succes in?

Ik beschik niet over een kristallen bol. Ik weet het echt niet. Ik ben er wel van overtuigd dat we alle belang hebben bij een nieuw politiek pact tussen de Frans- en de Nederlandstalige politieke formaties. Een pact waarin ze aangeven dat ze willen werken binnen het Belgische bestel. Ik ben er eveneens rotsvast van overtuigd dat dit bestel radicaal moet worden vereenvoudigd en gemoderniseerd. Wij zijn voor meer bevoegdheden voor de regio’s, maar dat moet gebeuren binnen bepaalde bakens, zoals de nota- Verhofstadt het aangeeft. Tegelijk moet het federaal draagvlak worden versterkt, zodat solidariteit mogelijk blijft.

Vreest u niet dat de meeste mensen stilaan hun buik vol hebben van eindeloos communautair overleg?

Je hoort inderdaad vaak de vraag wie nog een boodschap heeft aan die ‘institutionele rommel’. De burger inderdaad niet, maar die heeft wél recht op een goed functionerende overheid. Het gaat over de toekomst van de mensen. Ik vind dat ook de Frans- en de Nederlandstalige groenen een rol hebben te spelen in het bepalen van de evolutie van dit land.

U behoort nu tot de ’wijzen’. Karel De Gucht leverde vorig jaar kritiek op de oudere generatie politici die de toestand heeft gecreëerd waarmee de huidige wordt geconfronteerd. Akkoord?

Helemaal mee eens. We moeten niet doen alsof er ooit een generatie heeft bestaan die geen stommiteiten heeft begaan. Er bestaat niet zoiets als een categorie mensen die zich nooit heeft vergist.

Rekent u uzelf tot die oudere generatie?

Mark Eyskens en Wilfried Martens behoren tot een andere generatie dan de mijne. Ik behoor tot de generatie van Herman Van Rompuy. Ik heb met de zogeheten huidige generatie talrijke rechtstreekse politieke contacten gehad. Behalve Bart De Wever ken ik ze allemaal. Wat mij betreft is van een kloof helemaal geen sprake.

De koning heeft vorig jaar geen enkele vrouwelijke minister van Staat geconsulteerd. Voelde u zich gekrenkt?

Aanvankelijk niet, ik heb daar toen niet direct bij stilgestaan. Tot het onderonsje met Antoinette Spaak, Annemie Neyts en Miet Smet, andere ministers van Staat. Dan vonden we het onbegrijpelijk dat het paleis geen enkele vrouwelijke minister van Staat had uitgenodigd. Dat hoefde helemaal niet mijn persoontje te zijn. Als het paleis alleen enkele absolute topfiguren had uitgenodigd, die bijvoorbeeld jaren premier zijn geweest, dan hadden we dat nog kunnen aanvaarden. Het paleis heeft vorige zomer een zware politieke inschattingsfout gemaakt.



.

Nu in het nieuws