Controlecomités P en I volgen CD&V in zaak-Erdal

Controlecomités P en I volgen CD&V in zaak-Erdal

Controlecomités P en I volgen CD&V in zaak-Erdal

Print
19 APRIL 2006 - Het gerecht én de minister van Binnenlandse Zaken hadden de Turkse terroriste Fehriye Erdal wel kunnen aanhouden. Dat menen de Comités P en I in hun rapporten over de zaak-Erdal, die dinsdag in het parlement werden rondgedeeld.
BR>
De Turkse Fehriye Erdal kreeg op 28 februari vier jaar cel voor terrorisme, omdat ze behoorde tot de extreem-linkse DHKP-C. Maar de dag voordien sloeg ze op de vlucht, hoewel ze verplicht moest verblijven boven de kantoren van de DHKP-C in Brussel en hoewel de Staatsveiligheid (SV) haar al sinds 2000 volgde. Hoe kon dat gebeuren? Het parlement vroeg hierover een onderzoek aan de Comités I en P, die de inlichtingendiensten en de politie controleren. En dat was dinsdag klaar.

Wat blijkt?
  • De SV heeft bij herhaling - minstens acht keer - minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael gewaarschuwd dat Erdal dreigde weg te lopen en dat de SV haar niet kon tegenhouden. Volgens de SV zou het beter zijn dat de politie de 'surveillance' van Erdal overnam, omdat de politie kan aanhouden en de SV niet. Maar Dewael trad niet op.
  • De SV moest Erdal sinds 2000 volgen, maar de personen die deze taak moesten uitvoeren, hadden in 2005 nog altijd geen recente foto van Erdal gekregen. Zij "werden moedwillig in onwetendheid gehouden over wie ze moesten volgen", ze bewaakten slechts de kantoren van DHKP-C. De top van de SV moest immers zwijgen over wie gevolgd werd. Op 17 februari 2006 wist de SV niet of Erdal nog wel in de DHKP-C-kantoren verbleef, maar het federaal parket wilde dat niet controleren.
  • De camera's die aan Erdals verblijf in de Stevinstraat, boven de kantoren van DHKP-C, werden opgesteld, registreerden haar niet één keer. De SV vond deze operatie daarom in april 2004 "absurd, zinloos en duur" en zei dat ze alleen behouden moest blijven "op politiek bevel, om de SV verantwoordelijk te kunnen stellen als er iets misliep".
  • Noch de SV, noch de politiediensten, noch de regering maakten een juridische studie over de vraag of Erdal vóór de uitspraak van het vonnis kon worden opgepakt of aangehouden. En dat had echt gemoeten. Het Comité I besluit dat zo'n arrestatie minstens op twee gronden kon en volgt daarmee helemaal de CD&V.
Volgens het Comité I had men Erdal 24 uur lang kunnen oppakken op basis van artikel 75 van de vreemdelingenwet, omdat ze de voorwaarden die bij haar verplicht verblijf waren opgelegd, niet naleefde. Men had Erdal bovendien nog eens voor maanden kunnen 'ter beschikking stellen van de regering' (d.i. opsluiten) op basis van artikel 52bis van de vreemdelingenwet, omdat er sinds haar vrijlating "nieuwe en ernstige feiten waren die haar gevaarlijkheid aantoonden". Het gaat volgens het Comité I om drie feiten: de opeising vanuit het kantoor van DHKP-C in Brussel van een aanslag in Istanboel in 2004; de opeising van schoten op een Turkse politieauto op 13 januari 2006; het feit dat Erdal verscheidene keren haar vaste verblijfplaats verliet zonder dat ze dit mocht.

Minister van Binnenlandse Zaken Dewael zei eerder dat men Erdal juridisch "helemaal niet kon oppakken of arresteren".


Ministers Onkelinx en Dewael over de vlucht van Erdal

  • Het Comité I onthult dat er een geheim akkoord bestond tussen voormalig minister van Binnenlandse Zaken Antoine Duquesne (MR) en DHKP-C over de bescherming van Erdal, maar kon dit akkoord niet vastkrijgen. Ook justitieminister Onkelinx kreeg het niet.
  • Net als de SV kregen de politiediensten "vage, onvolledige en zelfs tegenstrijdige instructies" van de minister van Binnenlandse Zaken. Zo was de politie er tot op de dag van haar vlucht van overtuigd dat Erdal haar verblijfplaats kon verlaten na aanmelding bij de politie, terwijl ze haar woning al lang niet meer mocht verlaten.
De SV en de politie maakten geen fouten bij de uitvoering van hun opdracht om Erdal te volgen of te schaduwen. Ze werkten "heel professioneel". Maar omdat Erdal alleen maar door de SV werd gevolgd en die laatste haar niet mocht aanhouden wanneer ze vluchtte, was het werk van de SV een "mission impossible" (sic). Er had een agent bij de schaduwing aanwezig moeten zijn, meent het Comité I.
  • Politie en SV wisselden onvoldoende informatie uit. Zo viel de politie binnen in de gebouwen van DHKP-C (en dus in de woning van Erdal) zonder dat de SV, die de woning surveilleerde, van iets wist. De diensten die de inval deden, wisten dan weer niets van de surveillance van de SV. De lokale politie van Brussel moest DHKP-C volgen zonder dat ze wist dat ook Erdal in de kantoren van DHKP-C woonde.
  • Het Comité P vindt dat inlichtingenwerk en politiewerk te veel overlappen. Het meent dat persoonsbescherming niet meer door de SV moet worden gedaan. Het wil ook niet dat de SV in allerlei gerechtelijke onderzoeken observaties uitvoert, terwijl dat het werk van de politie is. Duidelijke aflijning van ieders werk is dus zeker nodig.
  • Het Comité P meent verder dat het parlement het best een wet goedkeurt waarin staat dat vrije verdachten net voor hun vonnis kunnen worden aangehouden. Dat kan nu alleen voor vrije beschuldigden bij het assisenhof, maar het Comité P wil dat uitbreiden tot alle correctionele zaken met vrije verdachten, ten minste als er vluchtgevaar is.

Hugo Vandenberghe

Op grond van de rapporten van de Comités P en I eiste CD&V dinsdag opnieuw het ontslag van Dewael. Senator Hugo Vandenberghe: "Toen wij zegden dat Dewael Erdal kon aanhouden, schold hij ons uit. Hij zei dat wij een politiestaat wilden. Maar nu zeggen twee onafhankelijke controleorganen van het parlement net hetzelfde als wij. Dewael moet zijn politieke verantwoordelijkheid nemen en opstappen."
MEEST RECENT