Mars werd vroeger ook door zwavel verwarmd

Amerikaanse onderzoekers hebben een verklaring gevonden voor het mysterie van het vrijwel ontbreken van carbonaatmineralen aan het oppervlak van de planeet Mars, zo heeft het NRC Handelsblad gemeld op gezag van het wetenschappelijke vakblad Science.

Belga

Carbonaatmineralen zouden zich op Mars moeten bevinden, wanneer, zoals algemeen wordt aangenomen, de Rode Planeet in het verre verleden veel warmer en natter was dan nu. Misschien werd de vorming van carbonaatmineralen onderdrukt doordat de toenmalige atmosfeer relatief hoge concentraties zwaveldioxide (SO2) en zwavelwaterstof (H2S) bevatte, zo stond in Science te lezen.

Mars is momenteel een ijskoude en kurkdroge planeet. Maar bijna vier miljard jaar geleden - ruim een half miljard jaar na zijn ontstaan - zou het er veel warmer zijn geweest en zouden er ook zeeën of oceanen kunnen zijn geweest. Dat kwam waarschijnlijk doordat de atmosfeer, die overwegend uit kooldioxide (CO2) bestaat, toen veel dichter was en een flinke broeikaswerking veroorzaakte. Deze dichtere atmosfeer zou het gevolg kunnen zijn van grootschalige vulkanische activiteit tijdens het ontstaan van de korst en van de grote vulkanen in het Tharsis-gebied op het westelijk halfrond van

Deze 'vriendelijker' omstandigheden zouden echter ook tot gevolg moeten hebben dat er op Mars een soort koolstofkringloop ontstond, waarbij kooldioxide werd vastgelegd in sedimenten en hun verweringsproducten. Zulke carbonaten komen op Aarde overal voor, waar ze vaak zijn ontstaan in ondiepe zeeën die later droog kwamen te liggen. Op Mars ontbreken echter zulke afzettingen. Itay Halevy en zijn collega's denken nu dat dit wijst op de aanwezigheid van zwaveldioxide en zwavelwaterstof, ook uitgestoten door vulkanen, in de atmosfeer van de jonge Mars. Metingen door de robotjeeps Spirit en Opportunity wijzen op hoge concentraties zwavel in de huidige Marsbodem.

Zwaveldioxide is net als kooldioxide een krachtig broeikasgas, waardoor het mede verantwoordelijk zou kunnen zijn voor de hogere temperaturen op de jonge Mars. Maar dit gas lost ook gemakkelijk op in water en zou de zuurgraad van de toenmalige watervlakten op Mars zo sterk hebben verhoogd dat de vorming van carbonaatsedimenten werd onderdrukt. Dit onderdrukkingsmechanisme zou vroeger ook op Aarde kunnen hebben gewerkt en het vrijwel ontbreken van carbonaatsedimenten in het Archaeïcum - het tijdperk tussen 2,5 en 4 miljard jaar geleden - kunnen verklaren.