Gezworen vijanden opnieuw dikke vrienden: De Wever en Dedecker

Hij had gezworen hem nooit in zijn leven nog een hand te geven. Jean-Marie Dedecker en Bart De Wever zijn vandaag weer dikke vrienden.

bsouffreau

BR>

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Bovendien hebben ze beiden ook nog eens formidabel jaar achter de rug. Lijst Dedecker haalde tegen alle prognoses in op 10 juni de kiesdrempel en is nu een politieke factor van betekenis. Bart De Wever is met zijn kartel de grootste politieke formatie en heeft uitzicht op een staatshervorming onder leiding van Yves Leterme. Een dubbelinterview met twee politici die het afgelopen jaar voor ’nieuws’ zorgden.

Jullie hebben allebei een fantastisch jaar achter de rug?

Jean-Marie Dedecker

: Van de hel naar de hemel, nog altijd een langgerekt orgasme!

Bart De Wever

: Bij mij was het de omgekeerde beweging, van 10 juni naar nu. De formatie was geen hemels parcours, helemaal niet. Neem het ‘lange’ werkjaar 2007... als ik mijn vrije dagen sinds september 2006 optel kom ik niet aan twintig. Tien juni, ja, het was ook een orgasme maar niet langgerekt.

Dedecker

: Hij heeft weinig naspel, ik heb een lang naspel.

De Wever

: Tja, daar is iets van, maar jouw revanche zal wel veel goed gemaakt hebben,zeker?

Is 'het incident' tussen jullie gesloten?

De Wever

: Ik hoop het. Tja, die operatie was slecht uitgevoerd. Ik wil die periode vergeten, maar ik kan het niet!

Hadden jullie zijn komst verkeerd aangepakt, kartelpartner CD&V te laat ingelicht?

De Wever

: De kroniek van het verhaal is een aaneenschakeling van verkeerde inschattingen, maar gebaseerd op de droom om het kartel te versterken, om er een brede Vlaamse volkspartij van te maken, de Vlaamse CSU. Daar is niks van in huis gekomen. Ik ben daar slecht uitgekomen, ik kijk er niet met plezier op terug.

Dedecker

: Ik apprecieer zijn ootmoedigheid. Ik heb intussen geschiedenis geschreven. Mijn partij heeft meer dan de kiesdrempel gehaald.

De Wever

: Ironisch inderdaad, we hebben allebei succes geboekt op 10 juni. Maar jij hebt een ware kastijding moeten ondergaan, eerst bij de VLD en dan bij ons. Maar vergeet niet, ‘La Flandre adore ses victimes’ (Vlaanderen bewondert zijn slachtoffers).

Is het incident nu uitgepraat?

Dedecker

: Ja en nee. Ik had mezelf beloofd dat ik ‘die vent’ nooit meer een hand zou geven. Het was een kortstondige maar hartstochtelijke romance die 100 procent klikte, en dan... De Wever: Ik denk niet dat ik zijn eerste lief was hoor. In de politiek kom je vaak haat-liefde relaties tegen. Hoe korter bij elkaar, hoe sterker de concurrentie.

Wat doen jullie volgend jaar met uw parlementaire zetels?

Dedecker

: De regering bij de zaak houden. Dat Bart De Wever zich maar voorbereidt op kritiek. Ik heb de regeringsonderhandelingen al beïnvloed. De N-VA kon zich geen bochten veroorloven, ik zit namelijk zo’n beetje met hetzelfde handelsfonds.

De Wever

: Er bestaat een wetmatigheid in de politiek. In de oppositie kun je een zuivere lijn vooropstellen én in de verf zetten. In de meerderheid moet je proberen iets uit de brand te slepen.

Dedecker

: Je moet je merknaam gestand doen, Bart. Als je zegt dat je een grote staatshervorming moet hebben, dan moet je die ook hebben!

De Wever

: Hoor hem aan. Hij is al bezig met zijn kritiek. Ik ken hem, ik weet dat hij graag vanuit de heup schiet.

Dedecker

: (zuchtend) We hebben nog niet veel om op te schieten. Ik word al dat rond de pot draaien beu...

De Wever

: Je hebt zelf in een meerderheidspartij gezeten, je weet hoe het gaat. De problemen met Brussel-Halle-Vilvoorde zijn deels te wijten aan de kieshervorming van Guy Verhofstadt en de goede uitgangspositie van de Franstaligen, aan de Lambermontakkoorden. Jij hebt dat destijds als VLDer gesteund.

Dedecker

: Ja, ik heb constant dingen moeten aanvaarden die tegen mijn ideologie indruisen en daardoor is mijn spagaat met de VLD ontstaan. Moest Open Vld van de macht verdwijnen, je zou wat zien van overstappers.

Bart De Wever noemde uw partij LDD recent nog een zootje ongeregeld.

De Wever

: Als hij één probleem heeft, is het wel dat het effect van zijn partij opgehangen is aan één persoon. Het kost je vijf tot tien jaar om de organisatie van een partij te consolideren. Om overal mensen rond je te hebben die geen rare dingen gaan doen. Het is normaal, als je een eclatant verkiezingssucces boekt, dan trek je veel mensen aan en krijg je een zootje ongeregeld.

Dedecker

: (handen in de hoogte) Jongens, ik moest in enkele maanden mensen zoeken voor de lijsten. Ik moet dat nu beheersen. Ik ben de partij aan het structureren met de hulp van Yvan Sabbe. Maar het is juist, er komen soms ‘frustraten’ op ons af. Die moet ik dus niet meer castreren, ze zijn het al. Maar er zitten ook heel veel waardevolle mensen bij, die ervan overtuigd zijn dat de LDD een nieuwe wind laat waaien in de politiek.

Krijgen uw mandatarissen vormingssessies?

Dedecker

: Zeker. Zelf geef ik geen les. Ik heb ooit eens een boek geschreven - dat redelijk goed werd verkocht - en dat is zowat de bijbel van de partij.

De Wever

: Ik heb dat ooit gelezen. Een nieuwe partij is altijd een zootje ongeregeld dat je “geregeld” moet maken. Het Vlaams Belang is over zijn hoogtepunt heen. Daar beweegt nog nauwelijks iets, het is een lamme eend. De mensen voelen wat voor een partij als LDD. Rebels en vrank gebekt.

Dedecker

: Ook in Wallonië. Ik neem vaak deel aan ‘Controverse’ en ‘Faire le point’ op de Franstalige tvzenders. Ik voel dat er een grote behoefte bestaat aan een sociaaleconomisch programma, rechts van de MR. Er is daar behoefte aan een partij voor mensen die een autonoom Wallonië willen.

De Wever

: Voor de Franstalige media zit jij eigenlijk al in het cordon, maar ze vragen je als iemand die als pispaal kan dienen.

Dedecker

: Neen, ik zeg daar ronduit mijn gedacht. Ik ben de enige die Elio Di Rupo zegt dat hij van Wallonië een economisch kerkhof heeft gemaakt. Ik was de eerste op tv met kritiek op de nieuwe Miss België omdat ze geen Nederlands spreekt.

De Wever

: Dat hoeven we niet te vergoelijken. Ik herinner me uit Berchem een zeer knap meisje, kandidate voor Miss België. Ze sprak echter slecht Frans en veroverde de titel niet. Iedereen zei nadien dat ze de titel daardoor had verspeeld. Een paar jaar later gebeurt dit en dan hoor ik sommige Vlamingen zeggen dat we zo streng niet mogen oordelen. Ze zal wel Nederlands leren. Ik durf er mijn hoofd op verwedden dat ze geen Nederlands zal leren. Lamme Goedzak heeft hier zijn zaad verspreid, niet Tijl Uylenspiegel. Dit land vindt het normaal dat alleen Vlamingen tweetalig zijn en dat is meteen een van de grondredenen waarom dit land tenonder gaat.

Jean-Marie Dedecker zei dat hij je levensverzekering is voor het kartel. “Moest ik er niet zijn, dan was de N-VA al uit het kartel gegooid.”

De Wever

: Het kartel is sterker dan je denkt. Deze formatie heeft samen haar programma geschreven en 180 dagen zij aan zij strijd gevoerd.

Naar het schijnt is er een hechte band tussen jou en Jo Vandeurzen.

De Wever

: Ja. Wij proberen dan ook iets te doen.

Jullie gaan samen op weekend, wordt gezegd.

De Wever

: Op weekend? We zijn samen met de vrouwen twee keer uit geweest.

Wie is voor jullie de figuur van 2007?

Dedecker

: Nicolas Sarkozy

De Wever

: Yves Leterme, 800.000 voorkeurstemmen.

Dedecker

: Yves Leterme is de mislukking van het jaar, ja. 800.000 voorkeurstemmen en hij ging het land eens veranderen...

De Wever

: Ja, dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan zonder buiten het legalisme te treden.

Dedecker

: Neen! Binnen het legalisme.

De Wever

: Als je de Vlamingen van iets niet kunt verdenken is het wel van revolutionaire esprit.

Dedecker

: (zucht) Het systeem is hier failliet man, het zit in de palliatieve zorg. In Frankrijk kreeg Sarkozy de macht van het volk. Hij krijgt wat napoleontische neigingen maar hij durft op te treden tegen wie zijn stad in brand steekt.

De Wever

: Dat is hier onmogelijk, Jean-Marie. Als je daar een mandaat krijgt van de kiezer, kun je dat omzetten in beleid. Hier moet je eerst gaan onderhandelen met een ander land ín dit land. Voor hervormingen moet je bijvoorbeeld het akkoord krijgen van anderen die elk hervorming zien als een complot van de Vlamingen.

Wat vinden jullie mekaars sterke en zwakke eigenschappen?

Dedecker

: Ootmoedigheid. En beginselvastheid, hoewel die omgekeerd evenredig is met zijn stressbestendigheid. Bart durft emoties te tonen. En ik heb hem niet graag als debater tegenover mij...

De Wever

: Jean-Marie dat is de buik, figuurlijk, in de politiek. Hij bezit het gevoel om dingen die de samenleving beroeren als eerste op te merken en ze daarop te verwoorden op een manier die iedereen begrijpt. Hij is een echte volkstribuun zoals in het antieke Rome. Overigens, die zijn bijna allemaal omgekomen met een mes in hun lijf... Zwak? Populisme wordt hem verweten, maar dat woord valt naar mijn mening wat al te vaak.

Jullie hebben zeker één eigenschap gemeen. Jullie laten niemand onberoerd.

Dedecker

: Klopt! Met uitgesproken meningen maak je uitgesproken vrienden én vijanden.

De Wever

: Een uitgesproken opinie, ja, maar we gaan het debat toch aan.

Zouden jullie vandaag nóg in de politiek stappen? Of liever iets anders doen?

De Wever

: Een filosoof heeft de universiteit vergeleken met droogdok waarin een prachtig schip ligt. Maar zal het drijven of kantelen en zinken als het in het water glijdt? Aan de universiteit heb je een vlakke loopbaan en een voorspelbaar bestaan. Nu doe ik iets helemaal anders. Ik had niet gedacht in de politiek terecht te komen, tenzij misschien op latere leeftijd.

Dedecker

: Gij zijt een politiek beest man, een podiumbeest.Wat ben je met talent als je niet op het podium kunt?

De Wever

: Gij koketteert met uw imago van volksjongen.

Spijt van uw keuze voor de politiek?

Dedecker

: Moest het te herdoen zijn, ik doe het niet meer. Ik kon destijds in Groot-Brittannië trainer worden van de nationale judoploeg, met een contract van tien jaar. Maar ik verlaat de sport waar ik een monument was om in de politiek te stappen waar iedereen tegen je benen kan komen plassen.

De Wever

: En je hebt net een politieke partij gemaakt!?

Dedecker

: Ja, daar is negen jaar aan voorafgegaan. Vorig jaar rond deze tijd zat ik te bleiten onder de kerstboom, na die lijdensweg van oktober tot december. Ik ben als een hond aan de deur geschopt. En dan kwam het verhaal met de N-VA waaraan ik me enorm heb opgetrokken want ik dwaalde rond in de woestijn...

Bestond de kans dat u bij het Vlaams Belang zou gaan?

Dedecker

: Niet erbij, neen. Er zijn wel twee gesprekken geweest.

De Wever

: Waarom zou iedereen die wat rechtser is bij het Vlaams Belang moeten eindigen? Mijn inschatting dat Dedecker electoraal veel waard is, was juist.

Dedecker

: We hebben samen een historische kans gemist.

De Wever

: Wij waren er echt van overtuigd dat het aantreden van Jean-Marie aanvaardbaar was voor onze kartelpartner.

Dedecker

: “Zelfs als het kartel springt, we gaan ervoor Jean-Marie” zei Geert Bourgeois me... Samen waren we vandaag incontournable geweest met 12 tot 15 procent en waren wij de nieuwe trend, die van gezond rechts.

Hebben jullie vakantieplannen?

Dedecker

: (met uitgestreken gezicht) Bart gaat naar Tirol, rondlopen in een Lederhose.

De Wever

: Neen, neen, met vier pagadders in huis en pas een geboorte achter de rug... Wij blijven rustig thuis.

Dedecker

: Vier kinderen Bart, dat zijn er meer dan Spirit leden heeft... Ik trakteer de familie elk jaar op een skivakantie maar dat is in de krokusvakantie. Ik ga nu verder werken aan ‘Rechts voor de raap’, deel II.

Paul GEUDENS

Dirk CASTREL

Bart vraagt zijn vrouw ten huwelijk

Bart De wever trouwt op 12 januari met Veerle, de moeder van zijn vier kinderen. “We wilden wel trouwen maar we hadden daar destijds niet echt het geld meer voor na het kopen van ons huis. We zijn van bescheiden komaf. Na de geboorte van elk kind werd de behoefte minder. Waarom zouden we?”

“Tijdens de onderhandelingen in Hertoginnedal dacht ik dat ik een hartaanval ging krijgen. Felle pijn in de borst... Ik bel Louis Ide, ’den doktoor’ van de partij. Voelt je iets, vraagt hij. Ja, pijn in de borst. ‘En pijn aan je arm?’ Ja natuurlijk voelde ik daar plots ook pijn. Ik moest even rondlopen in het park van Hertoginnedal. Uiteindelijk stuurde hij mij naar Sint-Augustinus in Wilrijk. Ik had een ontsteking aan de slokdarm. Maar ik was wel beginnen na te denken. Stel je voor dat ik sterf, dan blijft mijn vrouw achter met vier jonge kinderen...”

“Ik heb haar gevraagd om te trouwen en ze heeft ja gezegd. We huwen nu voor de wet en later voor de kerk.”