'Vlaams Belang is mooi ontsnapt aan paard van Troje Dedecker'

Interne ruzies bij het VB, tegenvallende verkiezingen en een huwelijk dat keihard op de klippen liep: het was een absoluut rampjaar voor Marie-Rose Morel.

bsouffreau

BR>

Bij de kerstboom lucht ze haar hart: ”Voor de spiegel vertel ik mezelf dat ik niet bitter mag worden.

”Marie-Rose Morel (35) heeft een tropenjaar achter de rug en dat is haar aan te zien. De spanningen van een stukgelopen huwelijk en veel slapeloze nachten hebben haar tien kilo lichter gemaakt.

”Mijn privéproblemen hou ik liever voor mezelf”, zegt ze bij het begin van ons gesprek in taverne Vogelenzang in ’s-Gravenwezel. Maar later zal dat onderwerp toch op tafel komen.

2007 begon al in mineur. In een interview in Het Laatste Nieuws verklaarde Morel dat er sleet zat op de formule van Filip Dewinter.

Ze zei ook dat er voor de verkiezingen van 10 juni een VB’er aan de kop van de senaatslijst moest staan, waarmee ze zich verzette tegen het plan om die plaats voor Jean-Marie Dedecker te reserveren. Morel haalde haar slag thuis, maar ze kreeg daarvoor de rekening gepresenteerd. Dedecker wipte op 10 juni moeiteloos over de kiesdrempel, het VB verloor een zetel en Morel was de kop van Jut.

De Schotense politica was daarna maandenlang het voorwerp van allerlei beschadigende verhalen. Daarin werd ze afwisselend afgeschilderd als de Mata Hari, Yoko Ono en Madame de Pompadour van het VB.

Bart De Wever deed ook een duit in het zakje: ”Ze kwam Vlaams Belang binnen als de Eva Braun van Filip Dewinter, maar werd de Lady Macbeth van Frank Vanhecke.” Daarmee alludeerde hij op het hardnekkige gerucht dat ze een verhouding zou hebben met de VB-voorzitter.

Privé was 2007 voor Marie-Rose Morel zo mogelijk een nog zwarter jaar. Op 16 oktober zette ze voor de Antwerpse rechtbank een scheidingsprocedure in. Een week later diende ze een klacht in tegen haar echtgenoot wegens het illegaal plaatsen van een track & trace-toestel in haar BMW. Met dat apparaat was ze altijd te lokaliseren en kon de motor van haar wagen van op een afstand worden stilgelegd. Toch wonen Morel en haar man voorlopig nog onder één dak, tot de rechter bepaalt wie in de echtelijke woning mag blijven.

Mag ik stellen dat 2007 voor u een shitjaar is geweest?

Marie-Rose Morel: Ja, hoewel het niet alleen kommer en kwel was. Professioneel heb ik veel plezier beleefd aan onze aanpak van de vakbonden. We hebben het machtsmisbruik van die onaantastbare bastions blootgelegd en cash geld teruggegeven aan de slachtoffers van hun fraude. Maar verder was er inderdaad weinig reden om te feesten. Dat heeft ook een positieve kant: 2008 kan alleen maar beter worden. Het VB gaat de sociale verkiezingen openbreken, daar zal ik de komende vijf maanden alles op inzetten.

Zullen we beginnen bij het begin? In januari zat u meteen in het oog van de storm, toen u zich verzette tegen een prominente plaats op de VB-lijst voor Jean-Marie Dedecker.

Het ging over de kop van onze senaatslijst. Ik vond dat daar een VB’er moest staan en niet Dedecker. Een jaar later stel ik vast dat ik gelijk had. Dedecker noemt zichzelf nu de beste bondgenoot van de koning om het VB uit te roken. Dan denk ik: aan dat paard van Troje in onze rangen zijn we mooi ontsnapt.

In datzelfde interview zei u ook dat er sleet zit op de formule van Filip Dewinter. Een uitschuivertje?

Dat incident is uitgepraat en allang vergeten. Filip is een straffe gast op vele vlakken, maar wie zichzelf niet vernieuwt, blijft steken. Hij is nu op zoek naar de ideale formule voor de Vlaamse verkiezingen van 2009.

We zien niet veel vernieuwing. Het VB lijkt zelfs terug te gaan in de tijd. Alles draait weer om ’België barst’ en ’Stop de islam’.

Dat zijn ook dé thema’s van deze tijd. Als wij nu niet alles zouden inzetten op de strijd tegen het imperialisme van de Franstaligen en de islam, dan hadden we geen reden van bestaan.

Vindt u dat een antimoskeelied een waardevolle bijdrage levert aan de discussie?

Die actie is misschien niet zo stijlvol, maar Filip kan geen bloemzaadjes uitdelen zoals ik in Schoten, hij heeft middelen nodig die effect hebben in de stad. De meningen over dat lied zijn ook in onze partij verdeeld. De kern van de zaak is: wij eisen respect voor de waarden waarvan wij houden. Niet iedereen verwoordt die boodschap op dezelfde manier, maar die verschillende profielen zijn juist de rijkdom van onze partij.

Uw profiel is dit jaar geschetst met weinig flatterende vergelijkingen: Mata Hari, Yoko Ono, Eva Braun... Welke is uw favoriet?

Wanneer een vrouw in de politiek zich niet als een poppemie gedraagt en eerlijk haar mening zegt, komt meteen de seksistische mannenmachine op gang. Maar ik lig niet wakker van die namen. De Beatles hebben hun beste muziek gemaakt nadat ze Yoko Ono hadden leren kennen. En in Gazet van Antwerpen ben ik vergeleken met Jeanne d’Arc, dat heb ik gelezen als een compliment.

Jeanne d’Arc is wel geëindigd op de brandstapel.

Als het voor de goede zaak is, waarom niet? Ach, ik heb me eigenlijk alleen mateloos geërgerd aan Jurgen Verstrepen, die mij vergeleek met Madame de Pompadour. ”Vanhecke heeft de bankkaarten, Morel de pincodes van het VB”, zei hij. Uitgerekend Verstrepen, die als verruimer bij het VB kwam maar alleen zijn eigen bankrekening heeft verruimd. Hij had een mooie wedde als Vlaams parlementslid, maar hij liet zich extra betalen voor elk filmpje dat hij voor de partij draaide. Wie bij het VB gaat, doet dat uit idealisme en in de wetenschap dat het leven er niet comfortabeler op wordt. Maar zo had Jurgen het niet begrepen. Hij reed voor zichzelf en dacht: na ons de zondvloed, après nous le déluge.

Weet u aan wie die uitspraak wordt toegeschreven? Aan Madame de Pompadour.

Echt waar? (lacht) Dat is dan een prachtig toeval.

Na de voorjaarsstormen kwamen de verkiezingen van 10 juni. Daar werd u ook al niet vrolijker van.

Je moet die resultaten nuanceren. Ik heb liever Dedecker erbij op rechts dan een grote sp.a op links. En in ons partijbestuur waren de meningen over samenwerking met Dedecker verdeeld, maar onze basismilitanten zijn blij dat we aan dat onheil zijn ontsnapt. Strategisch hadden we hem misschien beter aan boord genomen, maar ik ben ervan overtuigd dat we daarvoor later een zware prijs hadden moeten betalen.

Uw actie tegen hem heeft uw partij wel een hoop stemmen gekost. Sommige partijgenoten spreken nog steeds over ”een historische flater”.

Ik denk dat vooral CD&V ons stemmen heeft gekost, maar die Vlaamsgezinde kiezers keren nu al bedrogen terug. Dedecker heeft zijn stemmen hoofdzakelijk weggehaald bij Open Vld en de sp.a. Bovendien mag je zoiets niet alleen electoraal bekijken, het gaat om onze geloofwaardigheid en om de effecten op langere termijn. Hoe dan ook, Dedecker zou mij een bloemetje moeten sturen in plaats van mij te verketteren, want dankzij mij heeft hij nu zijn eigen partij.

Na 10 juni zei u: ”We moeten nu kiezen tussen blijven verruimen of verdiepen in bepaalde niches.” Is die keuze inmiddels gemaakt?

We blijven vooral loyaal aan onze principes, die we tot zoveel mogelijk mensen willen laten doordringen. Dertig jaar geleden hebben onze stichters een analyse gemaakt die nu eindelijk door bijna alle Vlaamse partijen wordt onderschreven: met de Franstaligen valt niet langer samen te leven. Alleen zijn wij de enigen die dat duidelijk en openlijk durven zeggen. Alle andere partijen hebben sinds 10 juni als konijnen voor een lichtbak gezeten. Zo verandert er niets.

We horen het al: het hoofdstuk van de verruiming is afgesloten, het VB gaat terug naar zijn wortels.

Ja, maar het verhaal is veranderd. Vroeger lag de breuklijn tussen de etnische gemeenschappen, nu ligt ze tussen wie zich wel en niet aanpast aan onze samenleving.

Als dat zo is, dan moet het ”Eigen volk eerst” meteen in de prullenmand.

”Goed volk eerst”, daar gaat het om.

Maar u blijft wel roepen in de woestijn, want niemand wil met het VB samenwerken. Ook de idee van de Forza Flandria lijkt dood en begraven.

In P-magazine noemt Bart De Wever het VB een lelijke oude maagd, die in bed eenzaam de Kama Soetra leest omdat ze over haar hoogtepunt is en niemand met haar naar bed wil. Mag ik even repliceren? Ik ben alleen Maagd van sterrenbeeld, heb de Kama Soetra niet nodig, ben nog lang niet over mijn hoogtepunt en bij de keuze van mijn partners zit ik echt niet te wachten op Bart De Wever. Had hij maar ballen aan zijn lijf, dan zou hij op dit historische moment het cordon doorbreken en een echt Vlaams front vormen om België te splitsen.

België is dit jaar niet gebarsten, maar uw huwelijk wél. Een offer aan het slagveld van de politiek?

Mijn man heeft al dat dossierwerk en de vele vergaderingen nooit begrepen, hij vond het sop de kool niet waard. Ik moest me schuldig voelen telkens als ik ons huis verliet om mijn werk te gaan doen. Maar ik denk dat zonder de politiek hetzelfde was gebeurd. Mijn man leidt het leven liever the easy way. Maar het komt wel heel hard aan als je in zo’n zwaar professioneel jaar geen steun vindt aan het thuisfront.

Er is in de pers herhaaldelijk gesuggereerd dat u een affaire zou hebben met VB-voorzitter Frank Vanhecke.

Die roddel is verspreid door mensen die daar persoonlijk belang bij hadden. Met de hand op het hart: er is nooit iets geweest tussen Frank en mij. Hij is niet meer of minder dan een dierbare vriend.

U zou een klacht hebben ingediend tegen uw man omdat hij u maandenlang heeft laten volgen met een illegaal toestel onder uw auto. Klopt dat?

Ik kan dat niet ontkennen, maar verder ga ik er niet op in. Dat doe je niet in een echtscheidingsprocedure.

Een slecht politiek jaar, een kapot huwelijk, een vechtscheiding voor de boeg: hoe voelt u zich nu?

Professioneel ben ik strijdvaardig, omdat de Robin Hood in mij de komende maanden in de aanloop naar de sociale verkiezingen echt iets kan betekenen voor de kleine man en omdat we nu echt een vuist kunnen maken naar die belgicistische vakbonden, die honderden van onze mensen schaamteloos op straat zetten om hun Vlaams-nationalistische overtuiging. Ik ben ook heel optimistisch over de toekomst van de partij. Maar privé voel ik me heel eenzaam. Ik heb het afgelopen jaar talloze nachten wakker gelegen, en ik ben tien kilo afgevallen. U ziet, alles heeft zijn goede kanten. (lacht, dan serieus:) Ik sta mezelf geregeld voor de spiegel te vertellen dat ik niet bitter mag worden. Een vechtscheiding vind ik het meest marginale wat er bestaat, en dus zal ik alles doen om die kwestie proper op te lossen in het belang van mijn twee zoontjes.

Welke lessen hebt u uit die nare affaire getrokken?

Op psychologisch vlak heb ik veel geleerd. Ik besef nu wel dat ik met al dat werk niet het zonnetje in huis ben geweest. Ik ben content met mijn twee jongens, en ik heb momenteel zeker geen behoefte aan een nieuwe relatie. Ik ben tevreden met wie ik ben. Mijn kinderen en mijn politieke idealen staan het komend jaar één en twee op mijn prioriteitenlijstje. Ik weet het zeker: 2008 wordt voor mij een beter jaar. En 2009 wordt nog beter, want dan gaan we de Vlaamse en Europese verkiezingen winnen.

Lex MOOLENAAR,

Boris ROUSSEEUW