"Ik dacht even dat ik zou sterven"

Ik dacht even dat ik zou sterven

"Ik dacht even dat ik zou sterven"

Print
Antwerpen - Voor mensen die geen dak boven het hoofd hebben zijn het harde tijden. Bij temperaturen die makkelijk tot vijf graden onder nul dalen is elke nacht een beproeving.
BR> Gazet van Antwerpen praatte met dakloze Edwin Van Gelder (49), die elke nacht in een tentje slaapt.

Edwin is afkomstig van Breendonk (Willebroek). Na omzwervingen in Mechelen, Leuven en Willebroek is hij in Antwerpen gestrand, in een tentje op Linkeroever. ”Vroeger reisde ik de wereld rond als lasser op boorplatformen. Zo heb ik in Zweden, Canada, de Verenigde Staten en Saudi-Arabië gewerkt. Ik moest stoppen omdat ik longproblemen kreeg door mijn werk”, vertelt Edwin.

”Daarna werd mijn appartementje onteigend. Het zat vol met ratten en muizen en moest worden gesloopt. Daarna heb ik gewoon niets anders gevonden dat ik kon betalen. Je kiest er niet voor om dakloze te worden. Het gebeurt gewoon.”

”Ik heb dan drie jaar aan de A12 in Willebroek gewoond. In de bosjes had ik zelf een hokje getimmerd waar ik kon slapen. Nu woon ik al een jaar op Linkeroever in een tentje aan de vijver van het Galgenweel. Ik heb het gekocht met geleend geld. Als het vriest, voel je de wind door je slaapzak waaien. Ik heb jaren in een diepvriesbedrijf gewerkt, dus ik kan goed tegen de koude. Maar de laatste dagen is het extreem. Ik dacht een moment dat ik het niet zou halen. Het enige wat je dan kan doen is opstaan en een wandeling maken. Als je blijft liggen, is het te gevaarlijk. Het is lang geleden dat het nog zo’n strenge winter was. Maar ik klaag niet. Ik zit tenminste elke nacht droog.”

Edwin vult zijn dagen vooral met rondwandelen. ”Overdag trek ik naar de stad. Eén keer per week ga ik warm eten bij Kamiano in de buurt van de Groenplaats. Soms help ik ook een vriend met schilderen. Onder de daklozen zijn veel aardige mensen. ’s Nachts slaap ik altijd alleen, maar overdag doe ik graag een babbeltje met mijn collega’s.”

”Of ik de feestdagen ook vier? Ook daklozen hebben graag dat het sneeuwt. Dan voel je de koude zo niet. Cadeautjes kopen is al lang geleden. Ik zou liever bij een familie zitten, maar het is nu zo. Met Nieuwjaar ga ik wel elk jaar mijn vader bezoeken in Breendonk. Dan ga ik die 25 kilometer te voet. Geen probleem voor mij, want ik heb negen keer de Dodentocht van Bornem uitgelopen.”

Het aantal daklozen in Antwerpen ligt volgens hulpverleners rond de vijfhonderd. Twee jaar geleden stierven in Brussel nog twee daklozen door de koude.
MEEST RECENT

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio