“Pin me niet vast op jump alleen”

Turnhout - De Freezeparty in ­Vosselaar krijgt dit weekend hoog bezoek. Niemand minder dan Koen Bauweraerts (24), alias dj Coone, komt er zaterdag­avond zijn ruigste platen knallen. De deejay uit Turnhout, die volgens insiders de jumpscene mee naar een ongekend hoogtepunt tilde, is bezig aan een blitzcarrière. Hij begon op zijn twaalfde, scoorde zijn eerste hit op zijn achttiende en stond op zijn vierentwintigste voor een overvol Antwerps Sport­paleis. Ook in het buitenland kennen ze de Kempenaar ondertussen. “In Spanje ben ik voor sommige fans echt een god”, glimlacht Koen ­Bauweraerts. “Er zijn er zelfs die op hun arm ‘dj Coone’ hebben laten ­tatoeëren.”
Koen Bauweraerts liet er als prille tiener geen gras over groeien. Op zijn twaalfde raakte hij gepassioneerd door dancemuziek. Nu, twaalf jaar later, is hij uitgegroeid tot een van de pioniers van de harddance-muziek in ons land. En hoewel het hem allemaal heel erg voor de wind is gegaan, blijft de Kempenaar bescheiden.
Koen Bauweraerts: “Ik heb eigenlijk geluk gehad. Ik ben begonnen als deejay vóór het download-tijdperk. Nu zijn er veel deejays die platen illegaal downloaden van het internet. Het wordt zo veel eenvoudiger om aan de bak te komen, waardoor het aantal deejays de laatste jaren spectaculair toenam. Als ik nu opnieuw zou moeten beginnen, was het waarschijnlijk een pak moeilijker om me van de rest te onderscheiden.”

Hoe kwam jij dan aan je muziek?
Mijn broer was jarenlang deejay en ik had het geluk dat ik zijn platencollectie mocht lenen. Ik was meteen fan van zijn hardere schijven. Het lag dus voor de hand dat ik later verder zou gaan in de harddance-muziek. Op mijn achttiende gaf ik mijn eerste eigen plaat uit, Protect The Innocent. Ze werd veel gedraaid door dj Ghost, op dat ogenblik een razend populaire deejay. Al snel gingen meer deejays mijn plaat draaien, zodat de plaat zonder dat ik het zelf goed besefte uitgroeide tot een tophit. Vanaf toen liepen de eerste boekingen binnen.

“Mijn muziekstijl wordt niet door alle mensen even hard gesmaakt”

Je werd opgepikt door de organisatie Bass Events. Tijdens de
Reverzeparty van Bass Events in het Sportpaleis in 2006 tilde je volgens kenners de jumpmuziek naar een ongekend niveau.
Reverze was als evenement een schot in de roos, maar het succes van de jumpstyle is zeker niet alleen mijn verdienste. Op je eentje kan je zo’n ‘muzikale revolutie’ niet forceren. Daarvoor was een hele scene nodig, met verschillende harddance-
deejays. Jump is op dit ogenblik enorm populair. Vaak wordt mijn naam heel sterk geassocieerd met deze hype. Dat vind ik heel leuk, maar ik wil niet vastgepind worden op jumpmuziek alleen. Alle hardere stijlen komen bij mij aan bod, als ik genoeg tijd krijg tenminste.


Zoals tijdens je grote optreden in het Sportpaleis dit jaar?
Dat was een ongelooflijk moment. Een eigen feest in dé toplocatie van België met 12.000 toeschouwers is een droom die in vervulling gaat. Twee of drie jaar geleden keek ik zelf nog op naar grote deejays die zulke bijeenkomsten met succes konden bolwerken. Dat die eer mij zo vroeg te beurt zou vallen, was een verrassing. Nu is het mijn droom om ooit in het buitenland iets gelijkaardigs te doen. Op 23 februari volgend jaar sta ik in ieder geval al opnieuw in het Sportpaleis, tijdens een nieuwe editie van Reverze.

Drink je je voor zo’n optreden moed in?
Ik drink tijdens grote optredens wel eens iets, maar met mate. Ik wil de controle behouden over wat ik doe en welke plaat ik draai. Als je te veel gedronken hebt, is het niet mogelijk om een goed optreden te geven. Ik ben de laatste tijd ook niet meer echt zenuwachtig als ik moet draaien, dus ik heb het eigenlijk niet nodig om me moed in te drinken.

“Ik kom rechtstreeks van de luchthaven naar de gemeentehal”

Ook in het buitenland ben je ondertussen bekend.
Dat begint te komen (lacht). Op dit ogenblik vooral in Frankrijk, Duitsland en Nederland. Al beginnen ­Spanje, ­Polen en Australië ook te vallen voor mijn muziek. Een paar weken geleden trad ik op in het Spaanse Valencia. Wat ik daar meemaakte was ongelooflijk. De fans zijn er enorm enthousiast. Sommige mensen beschouwen mij er echt als een god. Gek éh? Ik zag zelfs fans die op hun arm ‘dj Coone’ hadden laten tatoeëren.

Hoe reageer je daar dan op?
Dat streelt mijn ego, maar ik probeer er wel nuchter in te blijven. Ik sta met beide voeten op de grond en doe gewoon waar ik goed in ben: dansmuziek maken.

Reageert iedereen zo positief?
Nee, mijn muziekstijl wordt niet door alle mensen even hard gesmaakt. Maar dat neemt niet weg dat ik blijf streven naar kwaliteit. Ik probeer voor mezelf de lat zo hoog te leggen dat de mensen denken: ‘Deze muziek is mijn ding niet, maar het is toch knap gemaakt’.

Kan je nog gewoon over straat lopen?
Ik ben zeker nog geen bekende ­Vlaming. Gelukkig. Als ik over de Meir in ­Antwerpen loop, gebeurt het wel eens dat iemand mijn naam roept. Maar dat is eerder uitzonderlijk. Het is ook niet mijn ambitie dat iedereen mijn gezicht herkent. Zolang ze mijn muziek kennen, ben ik al heel tevreden.

Hoe is het om na al dat succes terug te keren naar Vosselaar?
Ik vind dat heel tof. Vroeger ben ik zelf vaak uitgegaan in de gemeentehal in Vosselaar. Een thuismatch spelen is altijd fijn. Vrijdagnacht moet ik nog wel draaien in een discotheek in het ­Franse Toulouse, dus ik kom rechtstreeks van de luchthaven van Zaventem naar de Kempen. Maar dat neemt niet weg dat het in Vosselaar een groot feest wordt!

Kobe VERHEYEN

www.coone.be
Meer nieuws uit de Kempen

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio