”We willen onze passie niet vermoorden”

Herenthout - Het jachtseizoen is al een tijdje bezig. Onze reporter trok in het spoor van de opgejaagde jagers. Vaak wordt over hen gesproken alsof het lustmoordenaars zijn zonder enig respect voor de natuur. Maar is de zondagsjager echt zo’n beest?
Konijntjes staan vroeg op. Jagers dus ook. Voor dag en dauw verzamelen de jagers van Wild­beheerseenheid Nete en Wimp. Hun jagershol is een bijgebouw van de negentiende eeuwse taverne ’t Schipke in ­Herenthout.

“Zelf noemen we het hier Schiphol. Elke zondag van het jachtseizoen staan we om 7u paraat. De club bestaat sinds 1946. Op onze leuvense stoof suddert altijd een grote pan spek. We schieten geen spek, maar eten het op”, likkebaardt jager Vine Heylen.

Nadien volgt een veiligheidsbriefing. “Hier zijn heren met tientallen jaren ervaring, maar steeds opnieuw herhalen we de veiligheidsregels. Zo jagen we van de Nete weg. Dit omdat de meeste wandelaars de dijk opzoeken”, weet Marc ­Vermeyelen.

Bij het vertrek trekt elke jager een knaloranje hesje aan boven de camouflagekledij. Opnieuw voor de veiligheid. In het bos trippelen konijnen en fazanten ons voor de voeten. Toch knalt een jager niet op alles wat beweegt. “Op meer dan de helft richten we niet. Het zou dom zijn te veel puls (vrouwtjes­fazant, red.) te doden. Dan zijn er in de lente een pak minder fazanten. We houden de natuur in evenwicht in plaats van haar uit te roeien. We willen niet de moordenaar zijn van onze eigen passie”, zegt voorzitter ­Hubert De Meyer.

Vooroordelen

Als je hoort wat jagen inhoudt, dan moet het wel een passie zijn. “Het is meer dan acht zondagen schieten. De vier seizoenen rond werken we in ons tweehonderd hectare grote jachtgebied. Bomen aanplanten, wegen vrijmaken, zwerfvuil opruimen en noem maar op. We nemen deel aan enkele wetenschappelijke universitaire projecten. Zo tellen we in de winter ’s nachts hazen. Geen pretje als het stenen uit de grond vriest.”

Een toevallige wandelaar blijkt dit niet te weten. “Moordenaars”, mompelt de passant. “Ach, het is ons lot dat we meer vijanden dan vrienden kennen. We werken samen met Natuurpunt. Maar hoe hard we ook ons best doen, het vooroordeel kunnen we niet afschieten. Jagen is geen sport. Een eerlijke jager geeft het wild de kans om te ontsnappen”, benadrukt Marc.

Als op een hoorn het eind­signaal klinkt, kamt de bende het hele terrein uit. “Nazoeken heet dit. We zoeken dieren die mogelijk gekwetst, maar niet gedood zijn. We laten ze niet nodeloos lijden. Hierbij is een taak weggelegd voor onze honden. Jagen is een samenwerking tussen mens en dier”, besluit ­Hubert.
Weer aangekomen in het ­jagershol wordt het laatste cliché ontkracht. Jagen is niet elitair. De soep stroomt rijkelijk. Later komt de jenever in het vizier. Een boer en een notaris verbroederen. Noch aan hun spreken, noch aan hun kakihemden is hun functie te onderscheiden.

Stefan LAENEN
MEEST RECENT

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio