"Moord werd gevierd met partijtje seks"

Moord werd gevierd met partijtje seks

"Moord werd gevierd met partijtje seks"

Print
Heidi Vandersmissen, zo werd gisteren gepleit, speelt het hard en hoopt op de vrijspraak, maar zij was de bevelvoerende officier - of orkestleidster - in de moord op haar ex-man. Haar toenmalige vriend Patrik Parthoens was, Befehl is Befehl, de volgzame uitvoerder in haar dienst.
BR> Heidi is een onverbeterlijke leugenares, zei mr. Gino Houbrechts, advocaat voor de familie van Luc Vanolst, en samen met Patrik vormden zij een ‘tandem van het kwaad’.

Mr. Gino Houbrechts, voor de nabestaanden: “Deze beiden zult u schuldig achten aan moord, boven alle twijfel verheven. Luc Vanolst moet geen tweede keer de schedel ingeslagen worden. Over de doden niets dan goeds, maar Luc werd vele malen veroordeeld en verwaarloosde zijn gezin. Maar daarom moest hij nog niet vermoord worden. Hij had ook zijn goede kanten, waarover met veel lof gesproken werd. Zelfs voor zijn latere moordenaar liet hij zijn deur open. Ook voor hem was er beterschap. Zijn moordscenario werd geschreven en geregisseerd door ‘lady trucker’ en ‘Joe Dalton’.
Van de klachten van Heidi over vernederingen, mishandelingen en verkrachtingen vind ik geen spoor van bewijs: verzinsels en drogredenen! Heidi laat de moordenaar van haar ex-man vallen en trouwt al snel met de gevangene die hier veroordeeld werd tot 20 jaar wegens moord met een houthakkersbijl op de man van zijn zus. De moord op Luc Vanolst was brutaal, maar ook zinloos. Eerste verdachte, Patrik Parthoens, was al vroeg onbetrouwbaar, ‘levend van leugens’, alleen maar geïnteresseerd in seks en eten. Denk aan de uitleg van de psychiater: de karakters van Patrik en Heidi vullen mekaar perfect aan: de zogeheten zwakke vrouw die zo nodig gered moest worden door de verliefde man die haar ex-man uit de weg ging ruimen, door slagen met een dodelijke precisie. Heidi heeft Patrik tot de gruwelijke misdaad aangespoord en de nodige hulp verschaft. Waarna de moord door het duo met een partijtje seks gevierd wordt”.

Onmiddellijk na dit pleidooi kreeg Heidi een hysterische huilbui: “Waarom geloven ze mij niet?...”

“Heidi gaf aanzet”

Medepleitster mr. An Govers: “Heidi Vandersmissen probeert zich wit te wassen door een ander zwart te maken. Haar ex-man verdiende die vreselijke dood niet. Haar verwijten jegens Luc worden nergens bevestigd. Hij was geen tiran, zelfs geen dominante figuur. Het ging om haar nieuwe relatie met Parthoens en Luc stond die in de weg. Zij gaf de aanzet tot de moord. Dat heeft ze aanvankelijk ook toegegeven, en niét onder druk van haar ondervragers. Patrik ging akkoord met de plannen om Luc uit de weg te ruimen. Later zou hij zelfs zeggen, ‘ik heb mij de kop zot laten maken’. Van bij het geven van het signaal tot het vervoeren van het lijk naar Maastricht heeft Heidi Patrik geholpen. Allebei zijn ze mededaders. Beiden hadden een eigen, specifiek aandeel in de moord op Luc Vanolst.”
Het hele pleidooi zat Heidi ineengedoken, de vingers in de oren gestoken.

Gisterochtend was nog de moraliteit van het slachtoffer geschetst, een verhaal uit de zelfkant, het cliché van de marginaliteit. Luc Vanolst, jongste van vijf kinderen, wordt snel schoolmoe, gaat op leercontract en begint te werken, maar niet voor lang. Op zijn 21ste trouwt hij met de 17-jarige Heidi die hij zwanger heeft gemaakt, maar de jonge bruid betrapt hem op haar huwelijksdag al in een auto met een andere vrouw. Een constante in het leven van het koppel is geldgebrek. Het tweetal leeft zwervend, alsmaar verhuizend, een poos kamperend in een auto of in een caravan.
Andere ingrediënten van hun troosteloos leven: drugs, drank, stempelgeld en schulden, criminaliteit. Handelaar in oud ijzer Vanolst, door omwonenden beschreven als een onverzorgde vrouwenloper, laat zijn strafblad vollopen met zestien veroordelingen, overwegend wegens diefstallen en drugsdelicten, als gebruiker en als dealer.

“Goede ouders”

Het verhaal van Kathy (24), dochter van verdachte Heidi en vermoorde Luc, klinkt anders: “Ik ben als heel jong kind geplaatst geweest in instellingen en internaten, vaak voelde ik mij daarbij als gestraft en gaf mijn vader daarvan de schuld, maar als ik thuis was, voelde ik mij goed. Echte ruzie tussen mijn ouders heb ik nooit gezien. Ze waren goed voor mij, ik heb goede herinneringen aan mijn papa én aan mijn mama. Ik zou geen andere, geen betere ouders gewild hebben. Ze waren ook heel trots op mijn eigen dochtertje. Ik had ook het gevoel dat mijn vader laatst veranderd was, niet langer gevangenis in, gevangenis uit. Ik vind het heel erg dat mijn vader is omgebracht om wat ik een ‘puberliefde’ zou noemen.” Ik kon vroeger bij mijn mama met alles terecht, ik snap niet wat er gebeurd is, ik ben mijn moeder voor een stuk kwijt. Zo is zij niet, zoiets doet mijn mama niet.”

Hulpvaardige Luc

Een groot aantal getuigen, overwegend cafévrienden, kwam daarna het slachtoffer beschrijven als ‘vriendelijk, kalm, rustig, eerder zwijgzaam, zeker geen babbelaar, nooit agressief, sociaal en zó hulpvaardig, dat er mensen waren die van hem profiteerden’. Eén van hen, bediende Kate: “Die man was te goed voor deze wereld.”

Twee zussen en één broer van de vermoorde man werden ook gehoord. Viviane: “Ik hoorde mijn broer Luc nooit klagen over Heidi. Hun financiële situatie was niet rooskleurig, maar Luc was ook nooit op geld uit”.
Rita: “Ik kon niet instemmen met zijn levenswijze, maar zelf had ik geen problemen met hem. Ik vond dat hij en Heidi een goed koppel vormden, mogelijk omdat Heidi altijd haar zin kreeg.”
Guy: “Luc koos zijn eigen weg en soms ontspoorde hij, maar hij was nooit opvliegend of gewelddadig.” Vader Raymond Vanolst (82), vroeger metselaar, als allerlaatste getuige, hardhorig en heel moeizaam sprekend: “Mijn zoon Luc was een heel goede jongen...”

Vandaag requisitoir, pleidooien en beraadslaging.
Nu in het nieuws