Man in rolstoel kwam ook vast te zitten op spoorwegovergang

Man in rolstoel kwam ook vast te zitten op spoorwegovergang

Man in rolstoel kwam ook vast te zitten op spoorwegovergang

Print
“Ik moest natuurlijk terugdenken aan wat mij bijna overkwam”, zegt Leon Van Roey over de 73-jarige vrouw uit Kermt die maandag op een spoorwegovergang onder een trein kwam, wellicht omdat haar looprek vastzat tussen de rails. “Voor twee maanden had ik hetzelfde aan de hand met m’n rolstoel.”
BR>
Zowat 11 jaar geleden verloor René Van Roey (74) beide benen bij een ongeluk in zijn metaalbedrijf. “Een blok van vijf ton viel naar beneden. Nu, al bij al had ik geluk: als ik het een klein beetje hoger op me had gekregen, was ik er nu niet meer.”

Schuin spoor

Doorgaans verplaatst René zich met beenprotheses, maar enkele maanden geleden onderging hij een operatie. Daardoor kon hij zich enkele maanden lang enkel met de rolstoel verplaatsen. “En dat deed ik dan ook zo veel mogelijk, want ik wilde genoeg beweging krijgen.”

Achterin de straat waar René woont, loopt de spoorlijn Hasselt-Mol. De spoorwegovergang is voor de doorsnee automobilist geen probleem, maar in een rolstoel is dat een heel ander verhaal: “Om de rails veilig over te steken, moet je die met je rolstoel recht oversteken. Maar het spoor zelf ligt een beetje schuin, waardoor dat heel moeilijk wordt.”
Zowat twee maanden geleden had René dan ook prijs: “Ik reed in m’n sportrolstoel, die heeft wat kleinere wieltjes van voor. Bij het oversteken van de rails draaide plots één van die voorwieltjes, en flats! Ik zat ertussen. Op dat moment begon het rode licht te knipperen, de bel te klingelen en de slagbomen neer te gaan. Omdat ik bij vorige keren dat ik het spoor was overgestoken over dat gevaar had nagedacht, was ik niet echt in paniek. Ik dacht: ik laat me uit m’n rolstoel vallen en rol naar de kant. Dan zou die rolstoel eraan gegaan zijn, maar daar moet je je leven niet voor riskeren, natuurlijk.”

Looprek

“Ik denk trouwens dat die mevrouw uit Kermt dat wél geprobeerd heeft. Haar looprek loswrikken, bedoel ik. En dan te laat was om nog uit het pad van de trein te gaan. Want veel tijd heb je niet: die twintig, dertig seconden tussen het begin van het signaal en het passeren van de trein zijn zó om. Zeker als je in paniek bent. Die bezorgdheid voor haar looprek heeft haar wellicht het leven gekost.”

Gelukkig voor René hadden twee alerte automobilisten die voor de slagboom stilstonden meteen door welk gevaar er dreigde. “Die zijn onmiddellijk uit hun auto gesprongen, hebben me bevrijd en tot aan de kant geduwd. Ik kende die heren niet, maar ik wil ze hierbij toch nog eens bedanken.”

René kan niet geloven dat hij de enige is die zoiets ooit overkomen is - het overlijden van de dame uit Kermt bevestigt helaas z’n vermoeden. “Ik had er eigenlijk niet meer bij stilgestaan tot ik haar verhaal in de krant las. Maar nu ben ik er pas écht zeker van dat zulke ongevallen vaker zijn gebeurd, of bijna gebeurd. En nog zullen gebeuren. Tenzij de NMBS die overgangen ook voor mensen met looprek of in een rolstoel veilig maakt.”

.

Nu in het nieuws