Aktes van verwaarlozing ergeren kerkhofbezoekers

Aktes van verwaarlozing ergeren kerkhofbezoekers

Aktes van verwaarlozing ergeren kerkhofbezoekers

Print
Kerkhofbezoekers in Morkhoven (Herentals) ergeren zich aan de massale aanwezigheid van witte bordjes met de opschriften ‘akte van verwaarlozing’ en ‘einde concessie’. “Onterend en confronterend, zeker in de periode van Allerzielen”, klinkt het. Jacques Buermans van de vzw Grafzerkje juicht de actie dan weer toe.
BR>
Niet alleen op de begraafplaatsen van Herentals werden de voorbije weken bordjes met ‘akte van verwaarlozing’ of ‘einde concessie’ geplaatst. Eigenlijk afficheren bijna alle gemeentebesturen vanaf midden oktober de aktes van verwaarlozing en einde van concessies aan de graven.

Kerkhofbezoekers storen zich eraan en vinden dat de witte bordjes de sereniteit van Allerheiligen en Allerzielen verstoren.

“Waarom juist nu? Ze maken van het kerkhof een kermisplein”, klinkt het. Ook het feit dat de familienamen expliciet vermeld staan, wordt door sommigen als weinig respectvol ervaren. Een kwestie van slechte timing? De dienst Burgerzaken van de stad Herentals beweert net het tegendeel. De bordjes worden doelbewust nu geplaatst omdat bekend is dat rond deze periode van het jaar veel mensen de begraafplaats bezoeken, misschien wel de enige keer in het jaar.

Geen adressen
Jacques Buermans van vzw Grafzerkje, een Antwerpse vereniging die ijvert voor het behoud van oude grafmonumenten, treedt de gemeentebesturen bij. “Die kritiek komt ieder jaar rond Allerheiligen terug”, zegt Buermans. “Onterecht, vind ik. Administraties zijn niet meer verplicht om bij het vervallen van een concessie de nabestaanden persoonlijk aan te schrijven.

In sommige gevallen is dat ook onbegonnen werk. Neem hier op het Schoonselhof in Antwerpen, waar 500 van die bordjes staan. Het is onmogelijk om al die nabestaanden op te sporen. Vaak zijn er geen adressen bekend. Er is geen betere periode dan Allerheiligen om zo veel mogelijk bezoekers te bereiken. In april moet je die bordjes niet gaan zetten.”

Jacques Buermans neemt ons mee naar het grafmonument van landschapsschilder François Lamorinière (1828-1911) op het Schoonselhof. “Onterend of confronterend: zelfs bij onze grote kunstenaars worden bordjes van ‘akte van verwaarlozing’ gezet. In het geval van Lamorinière was dat heel succesvol. Enkele maanden geleden was de zerk nog gescheurd en verzakt. Blijkbaar werden via dat bordje ‘akte van verwaarlozing’ nabestaanden gealarmeerd. In mei kwam een kraan van een gespecialiseerde firma de sarcofaag optillen. De scheuren werden netjes hersteld. Laat het dan gênant zijn, dankzij dat bordje is het graf van Lamorinière gered.

Je moet die aktes van verwaarlozing ook niet als een persoonlijke aanval zien. Op het Schoonselhof rust Charles Van Geert, grondlegger van het Arboretum in Kalmthout. Dat graf was overwoekerd met coniferen. Wij brachten het Arboretum op de hoogte en de bomen werden professioneel gesnoeid. Het is vaak een kwestie van niet weten in plaats van niet willen.”

Kristin MATTHYSSEN

.

Nu in het nieuws