"Hij heeft mijn leven verknoeid"

Hij heeft mijn leven verknoeid

"Hij heeft mijn leven verknoeid"

Print
Mechelen - Een 35-jarige Mechelaar is in een depressie verzeild geraakt nadat het Hof van Cassatie het arrest waarin jeugdschrijver Gie Laenen tot zes jaar celstraf wegens kindermisbruik was veroordeeld, heeft verbroken.
BR> De zaak moet voor het hof van beroep in Brussel worden overgedaan, maar dat heeft ze vorige week voor de tweede keer uitgesteld.

Gie Laenen werd in december 2002 gearresteerd na diverse klachten over pedofilie. Na een grondig onderzoek legde de rechtbank in Mechelen de schrijver in 2005 zes jaar gevangenisstraf op. Laenen had gerecidiveerd, want hij werd in 1973 al wegens soortgelijke feiten in Turnhout veroordeeld.

Het hof van beroep in Antwerpen bevestigde de straf in december 2005, maar het Hof van Cassatie verbrak dat arrest in 2006 wegens vormfouten, en verwees de zaak door naar het hof van beroep in Brussel. Maar dat is zodanig overbelast dat de zaak al twee keer is uitgesteld, voorlopig tot 5 februari 2008, ruim zeven jaar na de start van het onderzoek.

“Na de verbreking heb ik een zware klap gekregen”, getuigt een 35-jarige Mechelaar die een van de slachtoffers van Gie Laenen was. “Bij elke verschijning voor een rechtbank werd een spanning opgebouwd. De hele voorbije zomer dacht ik: in oktober is het eindelijk zo ver. Maar opnieuw was er die teleurstelling, omdat de zaak alweer, alweer, voor de zoveelste keer, is uitgesteld. Ik heb mijn geloof in de rechtbank, dat aanvankelijk erg sterk was, verloren. Ik ben in een depressie gesukkeld en in een instelling beland.”

Wraakgevoelens

De Mechelaar was tien toen hij lid werd van de dramastudio van het Mechels Miniatuurtheater, waar Gie Laenen jongeren begeleidde. “Mijn ouders moedigden dat aan, omdat ik al een paar voordrachtwedstrijden had gewonnen. Maar Laenen misbruikte ons. Stap voor stap. Het begon met massages, maar hij ging steeds verder.”

De man aarzelt om meer details te vertellen. “Behoorlijk ver”, antwoordt hij, “tot fellatio toe. Jarenlang heb ik gedacht dat het mijn schuld was. Mijn moeder vroeg zich af wat er mis was met mij, maar pas in de Dutroux-periode heb ik het durven vertellen. Ook mijn moeder, die haar vertrouwen aan Laenen had geschonken, belandde tijdens het proces in een depressie.”

“Aanvankelijk deed het proces me deugd”, vervolgt de Mechelaar. “Na het eerste vonnis nam mijn zelfvertrouwen toe. Ik begon plots te scoren tijdens basketbalwedstrijden. Maar de volgende jaren van opeenvolgende processen waren erg energieverslindend. Ze beheersten mijn hele leven. Vorige zomer besefte ik opeens: ‘Hé, ik heb twee dagen niet aan het proces gedacht!’ Nu krijg ik het helemaal niet meer uit mijn hoofd. De wraakgevoelens nemen toe. Die man heeft mijn hele leven verknoeid.”

De 35-jarige Mechelaar klaagt aan dat het gerecht weinig rekening houdt met de slachtoffers wanneer zo’n proces jarenlang aansleept. “Je staat er alleen voor, terwijl de dader alle faciliteiten krijgt. Hoe vaker de zaak wordt uitgesteld, hoe langer hij vrij rondloopt. Ik stel me nu voor dat de zaak in februari opnieuw wordt uitgesteld, om de ontgoocheling te vermijden. Maar om dit hoofdstuk af te kunnen sluiten en de verwerking te beginnen, is een arrest belangrijk. Ik verneem dat in de ons omliggende landen zo’n proces nooit zo lang zou aanslepen. Ik ben er zeker van dat me deze depressie zou zijn bespaard gebleven als het binnen een redelijke termijn was afgerond.”
MEEST RECENT

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio