"Max komt niet meer terug"

In de Sint-Michaelkerk in Kieldrecht werd zaterdag de 8-jarige Max Vleminckx begraven. Het werd een serene viering met vooral verhalen over Max, een populair en graag gezien kind dat barstte van het talent. "Waarom juist jij?" zong het kinderkoor.

jmartynowski

BR>

Het familiedrama dat zich op zondag 7 oktober in Kieldrecht afspeelde, heeft de hele dorpsgemeenschap geschokt. Veronique Cardinaels, een depressieve moeder, sloeg de hand aan zichzelf nadat ze haar zoontje had gewurgd. Na een zware echtscheidingsprocedure, een gevecht tegen kanker en depressies waarvoor ze een tijdje in een psychiatrische instelling moest verblijven, had de moeder bezoekrecht gekregen.

Ook de kleine Max Vleminckx had een moeilijke periode overbrugd. Hij moest door de problemen een tijdje in een pleeggezin verblijven. "We hebben je toen gemist," getuigde een leerkracht van leefschool De Zonnewijzer tijdens de misviering, "maar we wisten: Max komt terug. En je kwam terug, met je fiere, heldere, vastberaden blik. Je straalde toen je de door schoolpoort kwam. Deze keer ben je voorgoed weg. We weten: Max komt niet meer terug."

Aangrijpend

In haar aangrijpende getuigenis beschreef de leerkracht een kind dat al in de kleuterklas een spraakwaterval bleek, dat alles wilde weten, over dino's en wetenschap, ontzettend creatief en goddelijk in het dansen was.

"Ik wil leven, ik wil vrij zijn", was een van de favoriete liedjes van Max. Het werd bij aanvang van de dienst gespeeld. "Je vrienden waren het allerbelangrijkste en je rechtvaardigheidsgevoel was opmerkelijk voor een kind van acht. Met de meisjes waren er al eens misverstanden, maar je was dan ook een echte jongen. Ook de bomen zullen je missen, want er was geen tak die niet door je handen was geweest."

Dat Max van de bossen hield, bleek ook uit de getuigenis van de scoutleidster. "Altijd zat je in de bossen om kampen te bouwen, dat je vorige week eindelijk had leren sjorren was een hoogtepunt voor jou. Maar je hield ook van de spelletjes waarbij je guitenstreken kon uithalen. Je groeide uit tot een verantwoordelijke welp, waar de jongsten naar opkeken. Ook al ben je niet meer bij ons, we zullen nog elke dag aan je denken."

Het kinderkoor zong een aangrijpend lied met een eigen tekst op het lied Waarom juist jij en overal in de kerk hingen portretten van Max die door de kinderen van de tekenschool waren getekend.

Na afloop lietn alle kinderen buiten witte ballonnen op. Juf Saartje van het derde leerjaar, de klas van Max, gaf vader Ward Vleminckx na afloop nog een knuffel. De zwaar getekende man werd moedig ondersteund door zijn partner Nancy.

Line Callebaut

Mobiliteit en haven

MEER NIEUWS UIT HET WAASLAND

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio