Polaroid I-Zone

Print
Deze week kreeg ik een flashy ding in de bus. Een Polaroidcamera, maar geen gewone. Een lang plat toestel, met verwisselbare covers in alle kleuren van de regenboog. Gewapend met een blauwe cover begon ik aan m’n test.
Wat is er nu zo speciaal aan deze camera? Je foto’s zijn na 15 minuten wachten klaar, en je kan ze ergens opkleven. Eigenlijk wel leuk, maar waar kleef je zoiets in godsnaam? Oké, de foto’s zijn piepklein (2,5 op 4 cm), maar misschien is dit eerder toch voor kinderen die er dan vriendenboekjes mee kunnen volkleven. Over de kwaliteit van de foto’s valt niet veel te zeggen. Voor mij is deze duidelijk ondermaats, maar het zijn dan ook maar mini-fotootjes he, je gaat er nooit mee op reis.
Het toestel kan je kopen, met 2 batterijtjes, en een filmpje van 12 opnamen bij. 12 Opnamen is niet veel, en als je dus meerdere foto’s wil nemen steek je meer tijd in het verwisselen van de film, dan dat je foto’s trekt. Het is een leuk hebbeding, maar zelf zou ik het nooit zelf kopen, maar toch leuk om enkele unieke shots mee te maken.
Nu in het nieuws