Sportcoach: "Hij geniet van de aandacht"

Print
16/05/2006 - Son Trappeniers was ruim negen jaar lang de sportcoach en een goede vriendin van Hans Van Themsche. Toen ze in november hun kendoclub verliet, haakte ook Hans af. "Ik heb me nu al honderd keer afgevraagd of ik niet beter gebleven was. Misschien was hij dan ook wel zo veranderd, maar ik geloof niet dat Hans dan die fatale stap zou hebben gezet", vertelt de krijgskunstlerares.
BR>
"Hij heeft dit zorgvuldig onderzocht, gepland en uitgevoerd. Zo ken ik hem. Hij kon zich echt in een onderwerp verdiepen. Toen hij hoorde dat ik naar zee zou verhuizen, kwam hij een dag later ineens aandraven met allerlei weetjes over De Panne. Deze moorden heeft hij allicht op korte tijd beraamd en gedisciplineerd uitgevoerd", probeert Son te reconstrueren wat zich in het hoofd van Hans Van Themsche moet hebben afgespeeld. "Ik denk dat hij zich is gaan verdiepen in de gemeenteraadsverkiezingen. Nu hij 18 was geworden mocht hij gaan stemmen. Ik kan me voorstellen dat hij zo op een bepaalde richting gefixeerd is geraakt. Toen hij twee maanden voor zijn diploma van het internaat werd gegooid, moet hij zijn geflipt. Dat blijkt ook uit hoe hij als een robot die mensen heeft neergeschoten. Ik heb lang met jongeren gewerkt, ken hun problemen en agressie, maar Hans was helemaal niet het type van wie ik zo'n ontsporing had verwacht. Ik lees nu overal dat hij uit een Vlaams-Belangnest komt. Ik ken die familie al jaren en kwam er vaak over de vloer. Van racisme heb ik nooit wat gemerkt. Zijn mama was een goede vriendin, ze is heel beschermend tegenover haar kinderen. Nooit heb ik die mensen zelfs maar een mop over vreemdelingen horen vertellen. Of er nu Turken of Marokkanen of Koreanen meereden in de auto naar de sportles, dat leek hen niets uit te maken."

"Hij voelt zich nu iemand"
"Ik ben razend en teleurgesteld en ik voel me ook wat verantwoordelijk omdat ik ben weggegaan. Als ik toelating krijg, zou ik nog één keer met Hans willen praten. Om te luisteren. Om misschien te kunnen achterhalen wat er is gebeurd. Maar ik zal dit nooit goedpraten of vergeven. Ik hoor via de media dat Hans zegt dat hij geen spijt heeft. Allicht voelt hij zich nu iemand. Hij heeft ervoor gezorgd dat heel het land op zijn kop staat. Ineens gaan ze zelfs wetten veranderen. Voor hem valt de hele situatie, hoe raar dat dit ook mag klinken, best mee. Hij is wakker geworden in het ziekenhuis, wordt daar goed verzorgd en heeft nog niks erg meegemaakt. Hoe meer aandacht hij nu krijgt, hoe meer hij zich beloond voelt. Zo redeneert hij. Als de Turkse familie dan ook nog zegt dat ze hem wil vergeven, moet dat in zijn hoofd overkomen alsof hij niks erg heeft gedaan."
MEEST RECENT