Alleen in het Witte Huis

Print
Ook trouwe partijgenoten laten George Bush in de steek
BR>
Over twee weken gaat de Amerikaanse politiek met zomerreces en voor president George Bush kunnen het nog lange weken worden. Hij zit steeds meer alleen in het Witte Huis. Zelfs trouwe partijgenoten laten hem in de steek vanwege zijn beleid in Irak.

Er gaat bijna geen dag voorbij zonder slecht nieuws uit Irak. Al meer dan 3.600 Amerikaanse soldaten zijn gesneuveld. Het donderdag door het Witte Huis voorgestelde tussentijdse rapport over het verloop van de oorlog zal de kritiek nog doen aanzwellen. Gebaseerd op de bevindingen van de commandanten in Irak concluderen de Nationale Veiligheidsraad en het ministerie van Buitenlandse Zaken dat maar acht van de achttien doelstellingen die Bush in januari vooropgesteld had "binnen bereik" zijn. Hij besliste toen tot een nieuwe troepenopbouw, de zogeheten surge, om Bagdad te pacificeren en de regering van premier Maliki de kans te geven zich door te zetten. Alle 21.500 extra soldaten zijn sinds juni ter plaatse en het Witte Huis wijst hoopvol op tekenen van vooruitgang, zoals "een gevoelige vermindering van de sektarische moorden in Bagdad sinds januari", een vermindering van de aanslagen met autobommen en zelfmoordaanslagen in mei en juni en "tekenen van normaliteit in Bagdad, zoals voetbalwedstrijden, amusementsparken en levendige markten". Maar er is veel meer nodig.

Vrienden

Op 15 september moet generaal David Petraeus, de bevelhebber in Irak, een rapport voorleggen aan het Congres. Bush vraagt het Congres daarop te wachten. Vergeefs, want het Huis van Afgevaardigden stemde donderdagavond voor een resolutie die oproept om binnen de 120 dagen te beginnen met de terugtrekking van de troepen. Tegen 1 april 2008 moet die voltooid zijn. De stemming was te verwachten omdat de Democraten in het Huis een ruime meerderheid hebben. Maar veel erger voor Bush is dat meer en meer vrienden hem in de steek laten. Vorige week vielen de senatoren Richard Lugar en Pete Domenici hem af. Voor Olympia Snowe is het genoeg geweest, John Warner en Lamar Alexander hebben openlijk twijfels over de strategie. Chuck Hagel stemt keer op keer mee met de Democraten. Vooral de desertie van algemeen gerespecteerde figuren als Lugar en Warner doet pijn. Daarbij komt de aanslepende herrie rond het ontslag van acht procureurs door minister van Justitie Alberto Gonzales. Het gevolg is dat Bush belaagd wordt als nooit tevoren.

Alle presidenten maken zulke periodes mee. Bush vergelijkt zichzelf met Harry Truman, die het hard te verduren had tijdens de oorlog in Korea. Zijn situatie doet ook denken aan die van Lyndon Johnson. De oorlog in Vietnam ondermijnde hem zodanig, dat hij zich niet meer herkiesbaar stelde. Bush is niet van plan in te binden. Dat is niet zijn aard. Hij doet wat hij vindt dat nodig is, ook als alleen Laura (zijn vrouw) en Barney (zijn hond) hem nog steunen, zoals hij zegt. Maar hij staat wel steeds meer alleen. Ook de Britse regering van Gordon Brown neemt al afstand.

Opvolger

Tegenstanders zeggen dat Bush wil doorbijten om Irak dan door te schuiven naar zijn opvolger. Dat is net de grote vrees van Republikeinse presidentskandidaten als Rudy Giuliani of Mitt Romney. Straks is Irak misschien inderdaad hun probleem. Veel Republikeinen vrezen dat zij volgend jaar vanwege de oorlog weggeveegd gaan worden bij de Congresverkiezingen. Zoals elk jaar trekt Bush zich straks terug op zijn ranch in Crawford, Texas om te gaan herbronnen. Dat zal hij dit keer zeker nodig hebben.
MEEST RECENT