Nederland beslist later over uitlevering Els Leemans

Of Nederland haar eigen onderdaan Els Leemans (45) aan België uitlevert om hier haar straf van 25 jaar voor de moord op haar man uit te zitten, is nog niet beslist. Nederland heeft bijkomende informatie over de zaak opgevraagd bij het Antwerpse parket-generaal en neemt op basis van de antwoorden later een beslissing. Dat deelde woordvoerder Wim van der Weegen van het Nederlandse ministerie van Justitie in Den Haag gisteren, dinsdag, mee.

John De Wit

BR>

De Nederlandse Els Leemans (45) kreeg in december 2006 25 jaar cel van het Antwerpse assisenhof voor de moord op haar man, de Nederlandse miljonair Ran Biemans (58). Die werd in de nacht van 1 op 2 juni 1998 in zijn slaapkamer in Meerle (Hoogstraten) de keel overgesneden naast het bed waarin Els Leemans lag te slapen. Leemans hoorde naar eigen zeggen niets omdat ze oordopjes in had. In 2004 stond Leemans al eens een keer in dezelfde zaak terecht, maar toen zegde ze dat haar minnaar, Wilco Ites, de moord had gepland. Het proces werd stopgezet om die minnaar uitgeleverd te krijgen aan België en om zijn rol te onderzoeken.

Slachtoffer Ran Biemans

De Antwerpse Kamer van Inbeschuldigingstelling (KIB) liet Leemans later voorlopig vrij omdat ze anders veel te lang in voorlopige hechtenis zou moeten zitten. Ze zou die lange voorhechtenis met succes bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in Straatsburg kunnen betwisten. En bovendien zou de Belgische staat een aardige duit moeten ophoesten als Leemans alsnog zou worden vrijgesproken. Bovendien had ze altijd op de oproepen van het gerecht had gereageerd en een woning in België. Er was dus voor de KIB geen reden om te vermoeden dat ze zich zou onttrekken aan het gerecht.

De minnaar werd op het 'tweede' proces einde 2006 vrijgesproken. Leemans kreeg 25 jaar cel. Het parket-generaal vroeg haar onmiddellijke aanhouding maar het assisenhof liet haar in vrijheid om dezelfde redenen als de Kamer van Inbeschuldigingstelling, maar ook omdat ze nog een regeling moest treffen voor de naschoolse opvang van haar zoontje Beau (7) en omdat ze toch naar het Hof van Cassatie zou stappen om haar veroordeling tot 25 jaar cel aan te vechten. En in die tussentijd is het arrest van het assisenhof voorlopig geschorst.

Toen Cassatie Leemans’ verzoek verwierp, stuurde het Antwerpse parket-generaal haar een oproep om zich te melden bij de bajes. Maar dat deed ze niet, ze ging op de vlucht naar Nederland, waar ze nu nog altijd zit. Het Antwerps parket-generaal vaardigde dan maar een Europees aanhoudingsbevel (EAB) uit.

Het Amsterdamse parket, dat bevoegd is voor alle EAB’s die aan Nederland zijn gericht, ging daar niet op in omdat Nederland geen eigen onderdanen aan andere EU-landen overlevert voor de uitvoering van straffen. Dat bepaalt artikel 6,2° van de Nederlandse Overleveringswet (

), die de Europese richtlijn over het Europese aanhoudingsbevel omzet in het Nederlandse recht. Volgens het Amsterdamse parket kan Nederland die 25 jaar celstraf ook niet zelf uitvoeren omdat België twee verdragen daarvoor niet heeft geratificeerd.

"Het gaat om het Europees Verdrag (van de Raad van Europa) inzake internationale geldigheid van strafvonnissen van 28 mei 1970 en het Verdrag (van de Europese Unie) over de tenuitvoerlegging van buitenlandse vonnissen", zegt woordvoerster Martis van het Amsterdamse parket.

Leemans blijft dus vrij, zolang ze in Nederland blijft. Want overal elders in de Europese Unie zal ze gearresteerd worden.

Maar daarmee is de zaak niet rond. Op het Nederlandse ministerie van Justitie in Den Haag zegt Wim van der Weegen dat Nederland nu in België bijkomende informatie over de zaak heeft opgevraagd. Er wordt onderzocht welke juridische mogelijkheden voor een overlevering aan België er nog zijn. Van der Weegen benadrukt dat "nog geen beslissing is genomen".

Op het Belgische ministerie van Justitie zegt de bevoegde adviseur, Daniël Flore: "De fout ligt bij Nederland. Dat heeft de Europese richtlijn over het Europese aanhoudingsbevel onvolledig omgezet in zijn recht. Nederland mag weigeren om Nederlanders aan België uit te leveren om hier een straf uit te zitten, maar alleen als Nederland dan zelf die straf uitvoert. Dat laatste punt staat ook uitdrukkelijk in de richtlijn, maar niet in de Nederlandse wet en dat kan niet." Flore hoopt dat Nederland alsnog een wetsartikel vindt op grond waarvan Leemans kan worden overgeleverd.

En als Nederland Leemans toch niet uitlevert? Flore: "Dan kunnen wij het gerechtelijke dossier doorsturen naar Nederland en vragen dat Leemans daar wordt vervolgd voor de moord op haar man. Dat is m.i. geen schending van het

non bis in idem-beginsel

(dat bepaalt dat iemand geen twee keer voor dezelfde feiten kan worden veroordeeld, nvdr) omdat de uitvoering van de straf essentieel bij die straf hoort en die uitvoering in België toch onmogelijk is. Ofwel kan het nieuwe Belgische parlement alsnog het Verdrag uit 1970 van de Raad van Europa over de internationale geldigheid van strafvonnissen ratificeren. Maar dat zal wel enige tijd duren, want er is nog geen regering".

Flore beklemtoont dat België dit verdrag nu nog niet heeft geratificeerd omdat het “een ingewikkeld verdrag” is. "Het andere verdrag van 1991 werd door België niet bekrachtigd omdat het achterhaald is. Het is nog opgesteld toen de EU met twaalf leden was en het is nooit in werking getreden omdat niet alle vereiste staten het hadden bekrachtigd. Het werd ook nooit uitgebreid naar de nieuwe lidstaten en heeft dus geen geldigheid."

27 JUNI 2007

MEER OVER John De Wit