"Schoenen, dat is echt een ramp"

"Kijk Jill, je weet al waar je een vriendje moet gaan zoeken", lacht haar mama Ann Lambrechts met in haar handen het krantenknipsel over Wietse Keersmaekers, de dertienjarige knaap uit Berlaar van 1,86 meter. Het meisje haalt haar schouders op. "Hij is mijn type niet." Jill is precies even oud en is slechts vier centimeter kleiner. Alleen, zij is een meisje.Z

jmartynowski

BR>

over Jill De Wijngaerd het zich kan herinneren, is ze altijd de grootste geweest van haar klas. "En toch was je een hele doorsneebaby", zegt haar moeder Ann, die van haar drie kinderen de babyboekjes van Kind en Gezin heeft bijgehouden. "Bij de geboorte woog Jill 3,240 kilo en was ze 50 centimeter. Maar een jaar later had ze al haar leeftijdsgenootjes al voorbijgestoken. Ze was nog geen twee jaar toen een andere mama opmerkte dat ze nog met een tutter rondliep. 'Moet jij nog niet naar school, meisje?', vroeg ze. In de lagere school verwachtten de leerkrachten altijd meer van haar omdat ze er zoveel ouder uit zag."

Intussen is Jill dertien en een hoofd groter dan haar veertienjarige broer Joey. Vriendinnen van haar leeftijd moeten allemaal naar boven kijken, maar ook de jongens van haar leeftijd komen amper tot haar schouders. Als ik vraag of die zich dan nooit vergissen in haar leeftijd, begint ze te blozen. "Zij is daar nog niet zo mee bezig. Maar ik zie wel hoe gasten van zestien en ouder soms naar haar kijken. Haar vader maakt zich daar dan altijd druk over, maar dat kun je die jongens eigenlijk niet kwalijk nemen. Ze ziet er ook minstens zeventien uit", zegt haar mama.

Jill knikt. "Ik ging onlangs een klaargemaakte maaltijd halen bij de beenhouwer en die ging ervan uit dat ik al alleen woonde."

Geen pretje voor een meisje "Maar het strafste was toch die keer dat ik in de krantenwinkel een tijdschrift ging kopen waar je een pakje chips bij kreeg. Hier voor de klein mannen, of heb jij nog geen kindjes?, zei die mevrouw." Jill vertelt het met de glimlach, maar écht leuk vindt ze het niet.

"Voor een jongen is dat misschien leuk. Maar voor een meisje is het geen pretje. Het begint er al mee dat je in haar maat geen kinderkleding vindt", zegt haar mama. "En probeer in een volwassenenzaak maar eens een leuke jurk of een topje te vinden voor een kind van dertien. Die stoffen en die snit zijn helemaal anders, waardoor ze er nog eens extra ouder gaat uitzien. Een T-shirt vinden gaat nog net, al zijn die bijna altijd te kort. En schoenen, dat is helemaal een ramp. Jill heeft maat 42, maar boven maat 41 heb je in vrouwenschoenen haast geen keuze meer." Haar dochter kijkt beteuterd. "Echt schoenen kiezen kan ik niet. Ik mag al blij zijn als ze nog iets hebben in mijn maat. Of ik zou altijd sportschoenen moeten dragen. Maar ik ben helemaal niet zo sportief."

Wanneer haar vader Kris de huiskamer binnenstapt, wordt duidelijk dat Jill het niet van vreemden heeft. "Ik ben 1,96 meter", grijnst hij. "Ik heb dat nooit leuk gevonden. Op concerten had ik altijd problemen met degene die achter mij stond. Op de duur ga je de hele tijd gebukt lopen om jezelf kleiner te maken." Het voorbije jaar groeide Jill acht centimeter en volgens de dokter is het nog niet gedaan, zegt haar mama. "Bij het laatste onderzoek bleken de groeischijven van haar knieën nog altijd niet dicht. Er kunnen dus nog een paar centimeter bij komen." Maar voor Jill mag het nu stoppen. "1,82 meter vind ik eigenlijk al iets te groot."

.

Meer nieuws uit regio Mechelen

DOEN! in Mechelen

Mobiliteit in Mechelen

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio