Sp.a trekt met kandidaat-premier naar kiezer

Sp.a trekt met kandidaat-premier naar kiezer

Sp.a trekt met kandidaat-premier naar kiezer

Print
Wie puur naar de cijfers kijkt, zal op 10 juni wellicht niet anders kunnen dan vaststellen dat de sp.a er in vergelijking met de verkiezingstriomf van 2003 op achteruit gaat. Anderzijds is het lang geleden dat een Vlaamse socialist kans maakt om eerste minister te worden.
BR>
Sp.a-voorzitter Johan Vande Lanotte solliciteerde openlijk naar de openstaande vacature.

In 2003 herstelden de Vlaamse socialisten zich van het desastreuze resultaat van 1999, toen ze met 15 procent een historisch laagterecord neerzetten. 18 mei werd een ware triomf voor toenmalig voorzitter Steve Stevaert. De sp.a werd met 23,5 procent net niet de grootste partij en rijfde 23 kamerzetels binnen. Een jaar later - bij de Vlaamse verkiezingen - verloor de partij echter al een deel van de bonus en klokte toen af op 19,7 procent.

De hoerasfeer sloeg onder meer door de politieke heisa rond het migrantenstemrecht om. Niet zozeer omdat de sp.a de enige Vlaamse partij was die de toekenning van gemeentelijk stemrecht aan niet-EU-onderdanen steunde, maar omdat ze geconfronteerd werden met een coalitiepartner (VLD) waar de discussie diepe wonden sloeg en een koningsdrama veroorzaakte. De problemen bij de liberalen straalden voor een deel ook af op de sp.a.

Steve Stevaert
Eén van de meest opmerkelijke momenten was het plotse vertrek van Steve Stevaert, die in mei 2005 zijn voorzittersstoel liet staan om gouverneur van Limburg te worden, meteen zijn afscheid uit de nationale politiek. Stevaert had altijd gezegd nooit heel lang aan toppolitiek te willen doen en vond dat de partij teveel met hemzelf werd verpersoonlijkt.

Na zijn vertrek sprong ondervoorzitster Caroline Gennez enkele maanden in. Een tijdje later kondigde Johan Vande Lanotte, toen nog vicepremier en minister van Begroting, aan de fakkel te willen overnemen, wat in oktober 2005 ook gebeurde. Freya Van den Bossche en nieuwkomer Bruno Tuybens namen zijn bevoegdheden in de regering over.

De wissel aan de top zorgde wel voor een stijlbreuk, maar de inhoudelijke herbronning die Stevaert op gang trok, zette Vande Lanotte wel voort. De oefening mondde begin dit jaar uiteindelijk uit in een nieuwe beginselverklaring, die een ideologische houvast moet vormen voor de volgende tien jaar. Rode draad doorheen de tekst is gelijke kansen voor iedereen.

De beginselverklaring vormt ook de basis voor het verkiezingsprogramma van de partij. Daarin focussen de Vlaamse socialisten op een betere sociale zekerheid, een actief werkgelegenheidsbeleid, een betere combinatie tussen arbeid en gezin, de strijd tegen armoede, een beter klimaat en meer geld voor ontwikkelingssamenwerking dan voor defensie.

Stoorzender
De Vlaamse socialisten profileerden zich de voorbije legislatuur ook steeds meer als groene partij. Ze blijven niet alleen vasthouden aan de uitstap uit de kernenergie, maar besteden ook veel aandacht aan klimaat, energie en ontwikkelingssamenwerking. Met de komst van een reeks groene politici of personen met een groene achtergrond - zoals gewezen Greenpeace-topman Wendel Trio - dekt de sp.a ook haar linkerflank af. Indien Groen! straks straks weer in Kamer en/of Senaat vertegenwoordigd is, zal dat immers ten koste gaan van sp.a. Zowat alle studies wijzen immers uit dat Groen! en sp.a/Spirit qua kiespubliek communicerende vaten zijn. Terwijl Steve Stevaert zowat in elk speech de groenen opriep tot samenwerking, gooide Vande Lanotte het dus over een andere boeg.

Nog een, weliswaar kleine stoorzender aan de linkerflank is de CAP van gewezen socialist Jef Sleeckx die overal in Vlaanderen opkomt. De plooien met sp.a Rood, de beweging binnen de sp.a die ontstond naar aanleiding van het protest tegen het Generatiepact, lijken dan weer min of meer gladgestreken. Ook de relatie met het ABVV lijkt weer genormaliseerd, al dreigt de communautaire eis om het werkgelegenheidsbeleid te splitsen straks weer roet in het eten te gooien.

Patrick Janssens
De uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen was een opsteker voor de sp.a, die het in de steden uitstekend deed. Vooral de sterke prestatie van Antwerps burgemeester Patrick Janssens - die het Vlaams Belang achter zich liet - gooide hoge ogen. Het socialistisch goudhaantje wou voor de federale verkiezingen echter de Kamerlijst niet trekken. Met de wetenschapster Christine Van Broeckhoven zet de partij alvast een stap in het donker. In de andere kieskringen worden de traditionele kopstukken uitgespeeld.

Een streefcijfer schuiven de socialisten (voorlopig) niet naar voren. De sp.a - ondertussen al 20 jaar onafgebroken in de regering - is wel de enige partij die in alle peilingen rond de 20 procent schommelt. Of dat genoeg zal zijn om de premier te leveren, is twijfelachtig. Bij zijn outing stelde Vande Lanotte immers dat de sp.a groter moet zijn dan de PS en dat de socialisten de grootste politieke familie dienen te worden.

BELGA

.

Nu in het nieuws