In België is huwen soms een schijntje

Print
19 OKTOBER 2004 - "Men zegt wel dat de strijd tegen schijnhuwelijken moet worden opgevoerd, maar de praktijk is anders." Dat besloten Eddy Meulders en Frank Beyens van de Antwerpse Cel Schijnhuwelijken maandag, op een studiedag van de Senaat in Antwerpen.
BR>
Een schijnhuwelijk is een trouwpartij die uitsluitend bestemd is om één van de partners een verblijfsvergunning in België te geven. De Antwerpse Cel Schijnhuwelijken opende in 2003 415 dossiers op een totaal van 1.906 huwelijken. Dit jaar heeft men al 420 dossiers tot juni. Meer dan de helft van de betrokken mannen is Marokkaan. Bij de vrouwen valt vooral het hoge percentage uit het Oostblok op (25% uit Polen alleen). Minstens 10% van de betrokkenen behoort tot een circuit dat schijnhuwelijken organiseert, en de Cel ontdekte linken naar de georganiseerde misdaad (drugs, prostitutie, namaak merkkleding e.d.). Een nieuwe trend zijn de schijnhomohuwelijken: 1 op de 30 homohuwelijken is verdacht.

In 2003 werd 28% van àlle 415 verdachte trouwpartijen geweigerd. Dat is 5,8% van alle huwelijken. Meulders en Beyens menen dat men onvoldoende doet tegen de schijnhuwelijken. Wat moet er dan veranderen?

* Meulders: "Het schijnhuwelijk moet strafbaar worden. Als iemand Belg werd op basis van een schijnhuwelijk en de rechter vernietigt dat huwelijk, dan moet de nieuwe Belg bovendien automatisch zijn nationaliteit verliezen, zonder nieuwe gerechtelijke tussenkomst, zoals nu nog het geval is".

* "Er moet een nationaal register van alle huwelijken komen, waarin de burgerlijke stand kan nagaan of iemand al eerder een schijnhuwelijk heeft uitgeprobeerd in een andere gemeente. Want dat gebeurt nu geregeld. Wij vroegen dit al twee jaar geleden, nu wordt dat register eens te meer aangekondigd. Maar wij werken het voor onze stad al uit."

* "De gerechtelijke procedure om een schijnhuwelijk te ontbinden, duurt nu minstens twee jaar. Maar men kan al Belg worden na drie jaar verblijf. En eens men Belg is, valt de procedure stil. Een schijnhuwelijk wordt echter niet altijd onmiddellijk ontdekt. De termijnen om Belg te worden, moeten dus worden opgetrokken".

* "De Antwerpse cel stelde bovendien vast dat Turken en Pakistanen zich in hun herkomstland van hun vrouw laten scheiden en dan hier een schijnhuwelijk komen sluiten. Als dat niet wordt ontdekt, worden ze Belg. Na enkele jaren scheiden ze en laten ze hun vroegere partner en de kinderen overkomen in het kader van de gezinshereniging. Dat kan voor ons niet. Daarom moet de wet zo veranderen dat wie zélf Belg werd door een huwelijk, de Belgische nationaliteit niet meer door een andere trouwpartij kan doorgeven."

* "Wij verhinderen hier soms een schijnhuwelijk en stellen vast dat het koppel in het buitenland trouwt. Maar als zij opnieuw naar hier komen, moeten wij dat schijnhuwelijk als wettelijk erkennen. Ook dat moet veranderen."

* "In België kan men trouwen met een illegaal. Dat is onlogisch. Volgens mij kan een officiële ambtenaar van de burgerlijke stand geen officiële daad (trouwen) stellen tegenover iemand die hier niet mag zijn. En men moet het probleem niet onderschatten: vorig jaar was 76% van de mensen tegen wie wij een onderzoek startten, illegaal in België!"

* "De kosten van een huwelijk met mensen van buiten de Europese Unie moeten hoger. In Nederland bedragen ze 3.000 euro, hier enkele tientallen. Het is daardoor voor illegalen te makkelijk om hier te komen trouwen".

* * * * *

19 OKTOBER 2004 - Senator Mimount Bousakla: “Ook gedwongen huwelijken verbieden"

De Antwerpse senator Mimount Bousakla (sp.a), organisator van de studiedag, wil ook gedwongen huwelijken verbieden.

Bousakla kent het klappen van de zweep: ze is al 15 jaar met de problematiek bezig, ze heeft een zusje dat slachtoffer was van een schijnhuwelijk en als districtsschepen in Antwerpen sloot ze zelf huwelijken af die ze "toch wel verdacht vond".

Bousakla: "Bij een gedwongen huwelijk beslist één van de partners niet vrij om te trouwen. In de meeste islamlanden is het gedwongen huwelijk verboden en ook de koran zegt dat de vrouw een opgedrongen partner moet kunnen weigeren. Het gedwongen huwelijk is een typisch westers fenomeen, dat samenhangt met de migratiestroom naar hier. Omdat men hier wil wonen, arrangeert men huwelijken".

Bousakla wil gedwongen huwelijken verbieden. Als na de trouwpartij uitkomt dat het huwelijk onder dwang tot stand kwam, moet het binnen het jaar ontbonden worden.

"Die ontbindingsprocedure bestaat nu al voor schijnhuwelijken, maar ze duurt veel te lang. Mijn zus probeert al vier jaar om haar schijnhuwelijk nietig te laten verklaren en nu zeggen haar advocaten: stop ermee, probeer gewoon te scheiden".

De senator wil bovendien schijnhuwelijken bestraffen met twee jaar cel en 1.250 euro boete. En een huwelijk met een buitenlander mag voor haar pas na vijf jaar leiden tot een vaste verblijfsvergunning in België. Tegelijk met de ontbinding van een schijnhuwelijk moet de rechter de verblijfsvergunning kunnen intrekken. Dat kan nu niet.

Bousakla wil daarnaast in alle grote steden een meldpunt voor gedwongen - én schijnhuwelijken. "Wij willen vrouwen die klacht indienen beschermen. Sommige klaagsters worden zwaar afgetroefd. Toen ik in januari mijn wetsvoorstel presenteerde, was daar ook een slachtoffer dat getuigde. Het werd achteraf door familie en vrienden afgeslagen. In dat meldpunt moeten slachtoffers tot rust kunnen komen en we moeten ze overtuigen om hun huwelijk zeker te laten ontbinden".

Bousakla wil bovendien in iedere gemeente een contactadres voor deze problemen: "Want anders volstaat het voor de betrokkenen gewoon om te verhuizen".
Nu in het nieuws