Slachtoffers dolle schutter café Pit-Stop getuigen

Print
Sint-Niklaas - "Uw spijt komt veel te laat, paljas", kreeg dolle schutter Wim Felix (26) die voor moord en drievoudige moordpoging terechtstaat, te horen van een van zijn slachtoffers, de 24-jarige Tim Sack. De jongeman kreeg een kogel in zijn long en in zijn knie, maar herstelde volledig van zijn verwondingen. Helemaal anders is het gesteld met Jean-Matthieu Pieters (19) uit Nieuwkerken-Waas die in het gezicht werd geschoten en voor altijd bijna blind zal zijn.
BR>
Eigenlijk had Jean-Matthieu die 20ste mei 2004 niet in café Pit-Stop in Sint-Pauwels (Sint-Gillis-Waas) mogen zitten. Van zijn ouders mocht hij niet weggaan. "Ik heb gewacht tot ze zijn gaan slapen. Dan ben ik er met een paar vrienden op uit getrokken. Het was een lang weekeinde, in de Pit-Stop was er een karaoke-avond en we amuseerden ons geweldig goed."

"Iets over 1u stapte ik naar buiten. Ik zocht mijn vriend. Samen gingen we een liedje zingen. Zodra ik de deur opentrok, werd ineens alles zwart. Een schot heb ik niet gehoord. Ik hield mijn handen voor mijn ogen, ik zag niets meer. Ik heb nog geroepen: steek het licht weer aan. Maar het licht ging niet meer aan. Ik heb me dan op het terras gelegd. Ik hoorde mensen schreeuwen, maar ik dacht maar aan één ding: slapen en hopen dat alles weer zoals vroeger was als ik wakker werd."

Maar de volgende ochtend volgde de harde waarheid. "In het ziekenhuis vernam ik van mijn moeder wat er gebeurd was. Een kogel was mijn rechteroog binnengedrongen en blijven steken in mijn linker. De kans dat ik ooit nog zou zien, was zeer klein. Mijn linkeroog was reddeloos verloren. Gelukkig konden de dokters mijn rechteroog redden omdat daar nog een stukje netvlies intact was. Ik zie daar nu ongeveer dertig procent uit."

"Sinds die dag is mijn leven totaal veranderd. Ik heb nog geprobeerd de draad van vroeger weer op te pikken, maar dat ging niet. Zonder zicht kom je niet ver. Wil ik weggaan, dan hang ik totaal van anderen af."

Sukkelaar

"Ik was vroeger heel sportief. Ik deed aan allerlei kampen mee. Ik zwom, ik voetbalde, ik deed stuntgames en skateboarding. Nu ben ik een sukkelaar geworden. Ik heb nog geprobeerd om te voetballen. Maar ik schopte meer op de schenen van de andere spelers dan op de bal. Dan ga ik liever aan de kant staan."

"Ik was een goede student, maar mijn studies heb ik moeten stoppen. Van boekhouding ben ik overgeschakeld naar de richting kantoor, die is minder zwaar. Ik kan nog werken op speciale computers waar alles is uitvergroot. Televisie kijken lukt ook heel moeizaam. Bovendien heb ik ook last van fantoompijnen. Pijnscheuten op de plaats waar vroeger mijn linkeroog zat. Ook als mens ben ik veranderd. Vroeger was ik heel sociaal. Nu heb ik nog maar weinig vertrouwen in mensen", besloot de jongeman zijn getuigenis.

MEER NIEUWS UIT HET WAASLAND

Vastgoed

Auto's in de kijker

Jobs in de regio